Het Eeuwige levenGerard van der Rijt (1947-2020)

Gepassioneerd dierenarts zonder opsmuk

Hij werd de dokter Pol van Brabant genoemd. Met dure instru­menten werkte Van der Rijt niet: hij baseerde zijn oordeel op ervaring en gevoel. 

Gerard van der Rijt

‘Ik weet dat hij voor een chemo in het ziekenhuis was en iemand belde dat er iets aan de hand was met zijn huisdier. Sorry, zei hij, ik kan nu even niet, maar als ik hier klaar ben kom ik naar u toe. En dat deed hij ook’, zegt Joost Mueters die met heel wat honden bij hem is geweest. Met een chemopomp in de rugzak kwam hij op huisbezoek.

Gerard van der Rijt was een dierenarts zonder opsmuk. Hij werd de Brabantse dokter Pol genoemd, naar de van oorsprong Nederlandse dierenarts met een praktijk in de Amerikaanse staat Michigan die een eigen televisieserie heeft op National Geographic Channel. 

Gerards’ vrouw Liesbeth zegt dat haar man Jan Pol kende van de universiteit in Utrecht. ‘Maar hij was het niet met alles wat Pol deed eens.’ Wel werkten ze op dezelfde manier. Van der Rijt deed zijn diag­noses op grond van ervaring en gevoel. Zijn enige instrument was een stethoscoop. Hij hoefde geen echo’s of mri-scans. ‘Hij kon bij een zwanger huisdier meteen voelen hoeveel kleintjes er zouden komen. En als de geboorte plaatsvond had hij het meestal beter voorspeld dan wat op een echo zou zijn vastgesteld’, aldus zijn zoon Rob.

Van pensioen wilde hij niets weten. Twee jaar geleden werden slokdarm- en maagkanker bij hem vastgesteld. Liesbeth: ‘Onze zoon Rob, die radioloog is, belde op dat hij slecht nieuws had. Maar Gerard hield juist spreekuur. Rob moest later maar terugbellen. Van diens advies om te stoppen met werken en leuke dingen te gaan doen, trok hij zich niets aan.

‘Mijn werk is wat ik leuk vind, zei hij. De verwachting was dat hij nog maar acht of negen maanden zou leven. Dat zijn bijna twee jaar geworden. En ik denk dat dat aan zijn werk was te danken.’ Uiteindelijk overleed hij op 8 april.

Gerard van der Rijt werd geboren in Uden als zoon van een agrarische ondernemer. Als oudste van het gezin ging hij diergeneeskunde studeren in Utrecht. Dat was toen nog een algemene opleiding die vooral gericht was op veterinaire geneeskunde. De behandeling van kleine huisdieren of gezelschapsdieren was bijzaak. Niettemin besloot Van der Rijt zich juist hierin te specialiseren.

Na zijn studie werkte hij onder meer in Kessel en Breda, voordat hij in 1975 besloot een eigen praktijk te openen in Geldrop bij Eindhoven. Zijn vrouw Liesbeth die een opleiding had gehad tot doktersassistente, werd zijn assistente.

Ook de vier kinderen werden al snel ingeschakeld. ‘Als we tussen de middag van school terugkwamen’, zegt dochter Esther, ‘was hij tussen twee spreekuren door wel­eens aan het opereren. Hij riep dan: kom eens helpen. Je moest de poot van een dier vasthouden met de ene hand, en je broodje opeten met de andere.’ Alle vier de kinderen zouden een medische opleiding gaan volgen – een dochter werd kaakchirurg, een ander doktersassistente, hoewel een van de zonen die diergeneeskunde studeer­de, later een andere richting koos.

Gerard van der Rijt werkte niet op afspraak. Iedereen kon op elk moment van de dag bij hem langskomen, al was het midden in de nacht. In een etmaal waren dat soms wel 50 tot 60 mensen. Dieren werden desnoods in de woonkamer gezet. ‘Onze tuin leek ook soms een dierentuin’, zegt Rob. ‘Via een klant hadden we daar een keer een woestijnvos, die we later naar de Eindhovense dierentuin Animali hebben gebracht.’

Mueters zegt dat bij Van der Rijt het dier centraal stond, maar dat hij ook oog had voor de medemens. ‘Als mensen met bijna geen geld hem ’s nachts belden voor een ongeval, was hij er ook. En als ze zeiden het niet te kunnen betalen, riep hij: een pilsje is ook goed.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden