Geneuzel noch grote drama's

Rustig, zelfverzekerd, relativerend. Raimond Burgman (32) praat zo, oogt zo en biljart zo. Hij is de verrassing van het driebandenseizoen, maar beseft als geen ander hoe betrekkelijk succes is....

RAIMOND BURGMAN maakt zich niet snel druk. En dus ook niet als het om biljarten gaat. En zelfs niet als hij al in de eerste ronde wordt uitgeschakeld, zoals donderdagmiddag in Antwerpen. Waarom zou hij ook? Zijn seizoen kan niet meer stuk. Eerst werd hij in Veghel nationaal kampioen, en onlangs won hij het wereldbekertoernooi in Taegu. De bokaal die hij mocht meenemen uit Zuid-Korea staat te pronken in de zaak van de Burgmans, Eetcafe Cheers in Baarn.

Rond de tijd van de cadeautjes stond er een grote Sinterklaaspop tegen de beker aangeleund. De driebander, bezig aan zijn derde profseizoen, heeft geen zin veel weg te geven. Ja, aan zijn zoontje van tweeëneenhalf, niet aan zijn collega's uit de BWA, de Billiards Worldcup Association.

De nederlaag tegen Eddy Leppens moet een koude douche zijn geweest. 'Ik win natuurlijk liever, maar ik ben niet teleurgesteld', klinkt het direct na afloop van de spannende partij in het hotel annex speelzaal in de Noord-Belgische stad. Maar toch, in zijn hart zal het hebben gebonkt en in zijn hoofd gebonsd toen hij een matchpoint miste en de Belg geen fout maakte.

'Ik heb dit maar te accepteren. Daar moet je niet moeilijk over doen. Ik heb in de partij een paar fouten gemaakt. Je moet af en toe een beetje geluk hebben. Ook met de loting. Normaal win ik negen van de tien keer dat ik tegen hem speel. Zoals Torbjörn Blomdahl zeven van de tien partijen van mij wint. Maar eigenlijk is dat allemaal achteraf-geneuzel. Daar houd ik niet zo van, dat lijkt op excuses zoeken.

'Ik geloof dat dit de eerste keer is dat ik er in de eerste ronde van een wereldbekertoernooi uitvlieg. Dat moest ook eens gebeuren. Maar ik heb alle hoop nog niet opgegeven. Straks in Istanbul sta ik er heus wel weer. Daar ga ik weer knokken. Dan is er anderhalf maal zoveel punten te verdienen, en dus nog veel mogelijk.'

Nerveus wordt Raimond Burgman ook niet gauw. 'Winst en verlies liggen tegenwoordig heel dicht bij elkaar. Kijk maar eens hier. Ik doe gewoon altijd m'n best, meer is onmogelijk. Je moet er geen al te groot drama van maken als het een keer niet lukt. De verschillen in de top, zeg maar tussen de nummers twee en tien, zijn verschrikkelijk klein. Je bent tegen niemand meer je leven zeker.'

Nummer twee ja, want Blomdahl, zijn clubgenoot bij Hengelo, blijft voor hem de nummer één. Toch vindt Burgman dat de overmacht van de Zweed wat minder is geworden. 'Twee jaar geleden stak hij er nog met kop en schouders bovenuit. Hij is nog steeds de sterkste, vind ik, maar dan over het gehele seizoen genomen. Niet meer in elk toernooi apart ook.

'VOOR ANTWERPEN wist ik dat ik wereldkampioen zou kunnen worden. Maar ik wist dat ik er dichtbij zat en tegelijk weer zo ver af. Ik heb een redelijke wedstrijdmentaliteit en kan onder druk goed presteren. Ik sta liever ver achter in een partij dan ver voor. Maar dat betekent dan nog niet dat ik toch win. Hier in Antwerpen werd het bewijs geleverd.'

Op de wereldranglijst is Burgman de hoogstgeklasseerde Nederlander. Hij staat nu boven Dick Jaspers genoteerd. Maar dat was de stand voordat het toernooi in België begon. Na zijn zege in Azië behoorde hij tot de vier of vijf favorieten voor de uiteindelijke hoofdprijs, de wereldtitel.

De balans wordt pas vlak voor Kerst in Istanbul opgemaakt. De kansen zijn echter gekeerd, en het moet wel heel gunstig voor hem lopen in Antwerpen (snelle eliminatie van de andere kanshebbers bijvoorbeeld) en er dienen nog wat andere wondertjes te geschieden, wil Burgman alsnog eerste worden aan het eind van de rit.

Misschien woont Burgman wel in de verkeerde provincie of het verkeerde land. Soms, de laatste tijd wat meer, wordt hij in de zaak of op straat aangesproken. Maar Baarn is geen Brabant, het biljartmekka in Nederland. En... Baarn is vooral geen Taegu.

Burgmans ogen schitteren als hij over dat toernooi in Zuid-Korea vertelt. 'Alles was perfect georganiseerd. Er was plenty tv. Het hele toernooi is uitgezonden. De stad heeft drie miljoen inwoners: er zijn steegjes vol met biljarthallen. Twee- tot drieduiend zalen, kun je je dat voorstellen? Ik heb me laten vertellen dat er in Seoul het dubbele aantal is.

'Alleen aan het vóór-kwalificatietoernooi deden al vierhonderd Koreanen mee. Ze spelen op iets grotere tafels dan de kleine biljarts hier. Soms met vier ballen. En heel veel pool.'

De loopbaan van Burgman op de groene en blauwe lakens verloopt volgens schema. Het hielp natuurlijk dat er in het horeca-gezin altijd een biljart in de buurt was. En vader Jan kon ook heel goed met de keu overweg.

Als peuter van twee kreeg Raimond een speelgoedbiljart. Op zijn zesde stond hij al met een echte keu aan een echte tafel, op een kistje. Op zijn twaalfde werd hij door de biljartbond opgenomen in de groep van de Belg Tonny Schrauwen, kneder van jong Nederlands talent, toen nog in het kaderspel en het libre. 'Zes weekeinden per jaar ging ik naar Papendal, tot ik twintig werd.'

SCHRAUWENS SCHOLING plus zijn natuurlijke aanleg leverden hem drie libretitels en een kampioenschap in het 47/2 op. Ook in het bandstoten en het 71/2 behaalde hij vele ereprijzen. Aan driebanden begon hij pas laat te denken. 'Een paar jaar nadat ik gestopt was bij Schrauwen. Achteraf gezien had ik beter wat eerder met driebanden kunnen beginnen. Maar wat heb ik nu aan die wijsheid? Het heeft voor- en nadelen als je geschoold bent in kader en libre. Soms speel ik te zeurderig, te zacht. Dat komt door mijn afstoot. Die heb ik nu eenmaal zo aangeleerd.'

Mede door de inbreng van zijn vriend Torbjörn Bomdahl heeft hij daar iets aan kunnen veranderen. 'Maar de basis gaat er nooit meer uit. Het voordeel is weer dat ik een piqué kan maken, zoals in de finale in Taegu tegen Sang Lee.' Om daar op typisch Burgmansiaanse wijze aan toe te voegen: 'Maar ja, die bal had ik misschien toch wel gemaakt hoor, ook zonder kader-achtergrond. Het was wel de ommekeer in de partij.'

In 1989 won Burgman al eens de Masters driebanden, toen nog de officieuze nationale titel. Het leek lange tijd alsof dat kampioenschap een toevalstreffer was. Maar toen hij in 1994 het kwalificatietoernooi in Spa op zijn naam schreef en toetrad tot de BWA-profs bleek dat eerste succes toch geen uitschieter te zijn geweest. Langzaam werkte hij zich op tot een bedachtzaam spelende maar o zo regelmatig producerende topper in Nederland. De nummer twee, en sinds kort mag hij zich de beste noemen, al kan dat na de verrassende uitschakeling door Leppens wel eens van heel korte duur zijn.

Een trainingsdier is Raimond Burgman allerminst. 'Blomdahl zegt wel eens tegen mij: man, ga toch eens wat meer trainen. Maar dat kan ik niet. Ik kan niet zoals Dick Jaspers vijf uur achter elkaar aan de tafel staan. Ik moet er echt zin in hebben.'

Burgman is een van die biljarters die in de pauze van een partij een sigaret opsteekt. 'Ik vind dat dat moet kunnen. Je zult het mij nooit tijdens wedstrijden zien doen. Dat is trouwens verboden. Bij het Engelse snooker is roken normaal. Maar ja, daar is een van de grote sponsors een sigarettenfirma.'

De toppers in het kleine driebandenwereldje staan elkaar niet naar het leven. Het is eigenlijk een grote vriendenclub. 'Twee uur voor onze partij in Oosterhout zijn Torbjörn en ik gaan Chinezen. Met de vrouwen erbij. Ik vind daar niets vreemd aan. In Taegu belde Torbjörn na de finale mijn vrouw. Dat waardeer ik zeer in hem.'

Zoon Remco volgt het een beetje wat z'n vader doet. 'Hij heeft het over Japsers, dat is wel lachen. Ik heb kortgeleden een speelgoed-autootje voor hem gekocht. In de winkel stond ook een mini-pooltafel. Hij leek er absoluut geen belangstelling voor te hebben. Dus liet ik het staan. Maar 's avonds toen ik hem naar bed bracht, zei hij ineens; papa, dat was toch wel een leuk ding hè?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.