Generatie X had weinig met John Kennedy jr.

De televisie mocht er niet bij gisteren, bij de besloten herdenkingsdienst voor John F. Kennedy in de St. Thomas More-kapel in New York....

Het was een typerende afsluiting van een week van collectieve rouw om iemand die eigenlijk niet eens zo bekend was.

Voor het New Yorkse appartement waar Kennedy en zijn vrouw Carolyn woonden en op het graf van zijn vader op de nationale begraafplaats Arlington, groeiden de bergen bloemen en afscheidsboodschappen.

Sommige ouders hadden hun kinderen meegenomen die huilden om een man die ze nooit hebben gekend. 'We zullen je missen John John', staat er op een kaartje in het handschrift van een kind dat veel te jong is om te weten wie 'John John' (zijn koosnaam) is.

Op het Internet, de moderne graadmeter van de publieke gevoelens, doken duizenden boodschappen op van bewonderaars die uiting gaven aan hun verdriet. Alleen de elektronische prikborden van America Online kreeg al ruim 20 duizend afscheidsgroeten en gedichten te verwerken.

De Amerikanen staan zelf wat verbaasd van de golf van emoties die de dood van de 38-jarige Kennedy losmaakte. Voor een deel was het de fascinatie met de Kennedy-familie en haar onfortuinlijke geschiedenis. 'Zijn naam werkt magisch. Of de vijanden van de Kennedy's dat nu leuk vinden of niet, het is zo. De foto's van hem als jongetje maken deel uit van de Amerikaanse geschiedenis', legde CBS-presentator Dan Rather uit.

In televisieprogramma's werd gediscussieerd over de vraag wat het beeld van het saluerende driejarige jongetje bij de begrafenis na de moord op president Kennedy te betekenen had. De fotograaf van het beroemde plaatje vertelde dat John. F. jr. zich niet kon herinneren dat hij het saluut had gebracht, terwijl een vriend onthulde dat John F. jr. hem ooit vertelde dat hij niet salueerde, maar gewoon last had van de zon.

In kranten werd een vergelijking getrokken met de dood van Abraham Lincoln, wiens lijk per trein op tournee werd gestuurd langs een aantal steden, zodat de Amerikanen afscheid van hem konden nemen.

Maar Lincoln was een president en de redder van het land, terwijl Kennedy jr. de uitgever was van een redelijk lopend blad. Volgens televisiecriticus Howard Rosenberg heeft de media-aandacht John F. Kennedy bij diens dood groter gemaakt dan hij bij zijn leven was. 'In feite was hij niet meer dan een knap uitziende vent met een beroemde naam', schreef hij in de krant Los Angeles Times.

Volgens Rosenberg heeft de tv de emoties bewust opgeklopt door voortdurend de beelden van John F. Kenney als jongetje te laten zien, samen met zijn beroemde vader. Op die manier kreeg zijn droevige einde het gewicht van een 'Amerikaanse tragedie'.

Anderen klagen dat de televisie het verdriet haast als amusement brengt. Zij wijzen op de openbare herdenkingsdiensten voor de slachtoffers van de schietpartij op de middelbare school in Colorado, die rechtstreeks door de grote televisiemaatschappijen werden uitgezonden.

Wanda Ruffin, hoogleraar in de psychologie, verklaart het uitbundige publieke rouwbetoon als een vervanging voor het teloorgaande gemeenschapsgevoel. 'We kennen onze buren misschien niet meer, maar John F. Kennedy jr. wel en dus willen we erbij horen als hij dood gaat', zei ze tegen de Washington Post.

Het merkwaardige is dat zelfs sommige jongeren geraakt blijken te zijn, al kennen ze de naam Kennedy hoofdzakelijk uit de geschiedenisboeken.

Maar andere jongeren kunnen zich het publieke verdriet om Kennedy jr. maar moeilijk voorstellen. Zij hebben de moord op Kennedy niet meegemaakt en zien de overdreven aandacht van de media als een teken dat die 'oud' zijn.

'De jongeren van de Generatie X zijn een beetje moe geworden van al dat gepraat over de Kennedy-familie', zei socioloog Neil Howe tegen de Washington Post. 'Al die lange familie-geschiedenissen, met die en die neef en die en die zwager en die hele familie-bomen. Wie kan dat wat schelen. Als ik van de Generatie X was, zou ik ook denken: wat een onzin.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.