Interview Onze Gids

Gene ‘Kiss’ Simmons gidst: The Beatles, een broodje pastrami en de Bijbel

Het liefst beveelt Gene Simmons (68) vooral Gene Simmons aan. Maar vooruit, voor deze extra editie van Onze Gids – het Kiss-icoon staat volgende week in Tilburg – deelt hij graag wat andere favorieten.

Gene Simmons Foto Els Zweerink

Het leukste Gene Simmons-filmpje op YouTube? Geen twijfel: de make-uptutorial die hij in 2014 maakte met zijn toen 22-jarige dochter Sophie, voor de website van vrouwenblad Cosmopolitan.

Geduldig beschildert het Kiss-boegbeeld het gezicht van zijn dochter (haar moeder is actrice Shannon Tweed, sinds 1983 de vrouw in Simmons’ leven) zoals hij zijn eigen gelaat een paar duizend keer beschilderde: als ‘The Demon’ van Kiss. Met die tong.

‘Voor een echt Kiss-gezicht gebruik je Stein’s Clown White als basis’, keutelt Simmons. Heerlijk.

Goed met je vingers uitsmeren, mooie chin line langs de onderkaak, met een zwart kohlpotlood het vlammende patroon rond de ogen tekenen, binnen die lijnen het wit weghalen met wattenstaafjes en dan de vrijgekomen huid zwart inkleuren met een fijn penseel.

‘Voor een optreden sabbel ik een halfuur op Lifesaver-snoepjes, kersensmaak, zodat mijn tong er rood en bloederig uit gaat zien.’

Nu zit hij make-uploos tegenover ons, de 68-jarige Gene Simmons, in een vergaderruimte in zijn hotel in Barcelona: pet met klep, spijkerbroek, zwart overhemd, puntlaarzen. Over een paar uur gaat de make-up er weer op en beklimt Kiss het podium van het Rock Fest Barcelona. Op 19 juli reist hij naar Tilburg voor een (make-uploos) concert in 013 met zijn Gene Simmons Band, die al jaren bestaat maar nog nooit in Nederland speelde.

Gene Simmons

1949 geboren op 25 augustus als Chaim Witz in Haifa, Israël

1957 geëmigreerd naar de VS

1970 rockbands Rainbow en Wicked Lester, met Paul Stanley

1973 oprichting van Kiss in New York

1974 debuutalbum: Kiss

1975 legendarisch live-album: Alive!

1976 eerste platina-album: Destroyer

1978 eerste soloalbum: Gene Simmons

1979 grootste Kiss-hit: I Was Made For Lovin’ You

1983 ‘unmasking’: Kiss verder zonder kostuums en make-up

1984 acteur in speelfilm Runaway

1995 Kiss-‘reünie’ met kostuums en make-up

2012 twintigste Kiss-studioalbum: Monster

2012 medeoprichter restaurantketen Rock & Brews

2014 eerste boek: Me, Inc.

2017 koffer-boxset: The Vault (2.000 dollar)

Een vlugge berekening leert dat hij zijn gezicht sinds 1974 ongeveer 1.750 keer zo beschilderd moet hebben voor een concert (tussen 1983 en 1995 speelde Kiss onbeschilderd). Dan laten we tv-interviews, tv-optredens en fotosessies nog buiten beschouwing.

Dat Kiss een grote rockband is, weet bijna iedereen. Maar hóé groot realiseert niet elke Europeaan zich volledig, misschien omdat Kiss maar weinig echte hits heeft gehad: I Was Made For Lovin’ You (1979) was wereldwijd de grootste en eigenlijk enige, een discostamper in een hardrockoeuvre. Maar dan de albums. Kiss verkocht er 75 miljoen. Geen andere band nam in de VS zoveel gouden (ruim dertig) en platina (veertien) platen in ontvangst.

Hij staat bekend als koele zakenman. Vraag hem naar zijn favoriete film en hij noemt – quasiserieus, of toch niet? – Runaway (1984) met Gene Simmons. Een boek? Het binnenkort via Simmons Books te verschijnen 27 van Gene Simmons, over de ‘27 Club’ van artiesten die op hun 27ste overleden (‘we willen depressie bespreekbaar maken’). Restaurant? Even denken... ja, toch wel de Rock & Brews-keten van de Kiss-leden Paul Stanley en Gene Simmons.

Maar vooruit: andere mensen maken soms ook iets goeds. Let’s go.

1. Album

The Beatles: Meet The Beatles! (1964)

‘Het eerste album dat ik bezat, tevens het eerste album dat me de opwinding van rock-’n-roll deed voelen, was Twistin’ Round The World van Chubby Checker. Ik leerde mezelf de twist, werd daar uiteraard steengoed in en won er schoolprijzen mee.

‘Belangrijker nog was het eerste Amerikaanse album van The Beatles, Meet The Beatles! uit 1964. Zoals je weet, brachten The Beatles in de VS andere albums uit dan in Europa. Die openingsriff van I Want To Hold Your Hand en daarna I Saw Her Standing There: bam, raak.

‘Ik ben een ongelooflijke Amerikaan en Kiss is een nogal Amerikaanse band, maar het zijn vooral de Britten die me muzikaal hebben beïnvloed met hun riffs en hooks, veel meer dan de Amerikaanse rock-’n-rollers. Paul Stanley noemt graag de New York Dolls als inspiratiebron, maar voor mij ligt de essentie van Kiss bij The Beatles, The Kinks en de Engelse gitaristen Jeff Beck, Eric Clapton en Jimmy Page.’

2. Tv-programma

The Ed Sullivan Show (CBS)

Ed Sullivan Foto Getty Images

‘Nog voor ik mijn eerste Beatles-plaat opzette, had ik ze al op tv gezien, in The Ed Sullivan Show. Als één culturele mijlpaal mijn leven een beslissende wending heeft gegeven, dan waren het die drie uitzendingen met The Beatles, in februari 1964. Daarna leek het alsof alle toffe artiesten bij Ed Sullivan kwamen: The Supremes, Elvis Presley, The Dave Clark Five. Geweldige show. Alles staat online.

‘Tot aan het bezoek van The Beatles had ik wel muziek gehoord van mensen als Bing Crosby, Chubby Checker en Frank Sinatra, maar je wist niet hoe ze eruitzagen. Dat kwam pas later. Ik herinner me dat ik Roy Orbison geweldig vond, maar dat ik vreselijk teleurgesteld was toen ik een foto van hem zag. Ik realiseerde me: hoe zo iemand eruitziet, doet er blijkbaar nogal toe.

‘The Beatles kon ik bij Ed Sullivan horen en zien tegelijk, en het klópte: de liedjes, de teksten, die pakken, die kapsels, hun manier van bewegen, het was een full statement. De beste artiesten bieden je dat: volmaakte overeenstemming tussen wat je hoort en wat je ziet. Ik noem Elvis Presley, Frank Sinatra, Abba en natuurlijk Kiss.’

3. Boek

De Bijbel

Foto ANP

‘Een boek? Dan noem ik natuurlijk een boek dat door mijn volk, de Joden, is geschreven. Het is een hoogtepunt in de Hebreeuwse literatuur, een bestseller en niet geheel onomstreden. Het heet de Bijbel. Christenen noemen dat het Oude Testament, maar ze hebben het mis, zoals wel vaker: de titel was altijd de Bijbel. Daarna schreven ze het Nieuwe Testament en begonnen ze het eerste boek het Oude Testament te noemen, wat onzin is: je hebt de Bijbel en het Nieuwe Testament. Dat even ter inleiding.

‘Waar het om gaat: wat een fucking geweldig verhaal. Ik zou willen dat ik het bedacht had: een verhaal dat begint met niets, waarna alles gemaakt wordt. Dan weet je meteen: dit is groot, prestigieus werk. Goede verhaallijnen. Prima plot. Briljante openingswoorden ook: ‘In den beginne...’ Het begin van wát dan? Nou, het begin van álles. Dan heb je mij meteen bij de lurven, hoor.

‘Anders dan veel anderen heb ik de Bijbel werkelijk gelezen, toen ik werd opgeleid tot rabbijn. Die tien geboden zijn echt geniaal. Je moet bedenken dat ze werden geschreven zonder dat de auteurs aan een god of zoiets als een heilig boek dachten. Het waren gewoon een paar afspraken, want die waren er niet. ‘Gij zult niet stelen’, voor het eerst genoteerd. Sensationeel.

‘Alleen ‘Gij zult niet doden’ is beroerd vertaald. Er stond: ‘Gij zult niet moorden.’ Doden mag soms. Moorden niet. Snap je? Ja, het is me het boekje wel.’

4. Concertzaal

CBGB (315 Bowery, New York)

Concertzaal CBGB in 1983 Foto Getty Images

‘Het allereerste optreden van Kiss was op 10 januari 1973 in een zaaltje in Queens, New York, dat de Popcorn Club heette. Het zou niet lang daarna de Coventry gaan heten. Dat is dus per definitie mijn favoriete popzaal, want geen enkele zaal is zo belangrijk voor je als de eerste zaal waar je voor publiek optrad, al bestond dat publiek uit slechts tien mensen, zoals in ons geval.

‘Het probleem is: de Coventry bestaat al heel lang niet meer, dus ik kan mensen moeilijk aanbevelen er eens te gaan kijken. Welke zaal zal ik dan noemen? Eens kijken... Mag ik ook een zaal noemen waar ik juist niets mee heb? Een soort anti-tip?

‘Dan zeg ik: CBGB. Omdat Kiss uit New York komt en in 1973 opkwam, begint iedereen altijd over CBGB te wauwelen. We hebben er nooit opgetreden en ik had er ook niets te zoeken, want ik had niets met punk en new wave en ook helemaal niets met Talking Heads, Television of Sonic Youth. Dan liever The Ramones. Dat klopte. Full statement, daar heb je het weer.’

5. Meer

De Dode Zee (Israël)

De Dode Zee Foto Getty Images

‘Ik maakte in 2011 een reis door Israël, mijn moederland. Iedereen zou er eens naartoe moeten. Jeruzalem. De Klaagmuur. De lange trap lopen waar Jezus Christus werkelijk gelopen heeft, op weg naar zijn kruisiging. Dat is magisch; het maakt geen bal uit of je christelijk bent. Alles loopt daar door elkaar: christenen, moslims, joden. Het kan dus wel.

‘De wonderlijkste plek die ik bezocht, is de Dode Zee. Iedereen weet dat je daar blijft drijven vanwege het hoge zoutgehalte, maar het meemaken is werkelijk bizar. Je duikt erin en het voelt alsof iemand je optilt. Het is er meestal volkomen windstil, zodat je de omliggende bergen volmaakt weerspiegeld ziet in het water. Dat zag ik nergens anders.

‘De modder uit de Dode Zee heeft een helende werking. Wetenschappers erkennen dat, weten dat het door de mineralen komt, maar ze kunnen de werking nog altijd niet exact verklaren. Als je er bent, zie je mensen met artritis zich onderdompelen. Mensen met een huidziekte smeren de klei op hun gezicht. Om je heen zie je overal hoop: ik sta in de Dode Zee, dit gaat helpen. Dat is erg ontroerend.’

6. Fonetiek

Gutturale g

‘Over de schoonheid van Israël gesproken: ze hebben er een harde, gutturale g! Ik hoef jou als Nederlander niet te vertellen wat een prachtige klank dat is. Het produceren ervan maakt een mens al blij. Over het aanhoren ervan bestaat iets meer debat, maar ik vind het muziek.’

Simmons heeft een Nederlandse manager en persoonlijk assistent, Rikk Scholvinck, en blijkt een bescheiden Nederlands repertoire te hebben om zijn stelling mee te illustreren: ‘Gggggodverdomme! Van Gggogggh! Ggggefeliciteerd met je verjaardagggggg! Hoor je? Als native speaker van het modern Hebreeuws beheers ik ’m goed. We moeten de keel-g samen uitdragen: Israëliërs, Nederlanders, Arabieren, zij aan zij.’

7. Deli

Canter’s Deli (419 North Fairfax Avenue, Los Angeles)

Een broodje pastrami van Canter's Deli Foto Getty Images

‘Joods eten. Ook geweldig. Ik zal je vertellen: ik háát Franse cuisine. Die kleine porties, dat wachten, verschrikkelijk. Dat is uitgevonden door koningen en koninginnen, want die hadden nooit honger. Dan kun je van alles één hapje nemen, voor de smaak. Doe mij maar stoofpot: goulash, Irish stew, eerlijke kost uit één pan, uitgevonden door echte mensen.

‘Of een goede sandwich uit een Joodse deli. De meeste zitten nog altijd aan de oostkust, in New York en New Jersey, maar ik heb het geluk dat een van de beroemste al in de jaren dertig is overgestoken naar de stad waar ik nu woon, Los Angeles: Canter’s Deli, een klassiek familiebedrijf in West Hollywood.

‘Ik stel me even voor dat ik er nu binnenstap. Wat ga ik bestellen? Een sandwich met warme pastrami op pumpernickel-brood. Hete mosterd. Koolsla erbij. Als drankje valt bier aan te bevelen, maar ik ben geheelonthouder, dus nu ik toch lekker Joods bezig ben, raad ik gewoon mijn eigen frisdrank aan: Moneybag, Gene Simmons’ eigen frisdrankmerk, verkrijgbaar bij elke 7-Eleven. We hebben cola, gemberbier en root beer. Drink het vooral uit je eigen Gene Simmons-Slurpee Cup: zo’n enorme plastic beker waar je de hele dag mee doet, met een rietje in de vorm van mijn tong.’

8. Zakenman

Walt Disney (1901-1966)

Walt Disney Foto Getty Images

‘Een goede zakenman kan zich een wereld voorstellen waarin zijn idee of product echt iets bijdraagt, simpelweg door zich af te vragen: wat zou ik zelf leuk vinden?

‘Walt Disney was een nobody from nowhere. Hij had geen opleiding, geen kapitaal, geen ervaring, niets. Alleen een idee: dat van een animatiefilmpje, in een tijd waarin animatie als entertainmentvorm níéts voorstelde.

‘Hij ontwikkelde een figuurtje voor de film Steamboat Willie, een vroege versie van Mickey Mouse. Het werd geen groot succes, maar hij begreep dat hij zijn wereld moest uitbreiden: méér figuurtjes en een eigen fictieve leefwereld. Televisie, een pretpark, strips, tijdschriften, merchandise. Imperiumdenken! En dat allemaal omdat hij in animatie geloofde en één figuurtje voor zich zag. Dát is ondernemerschap.

‘Kiss is Disney-denken. Rock-’n-roll is het uitgangspunt, maar een ondernemer maakt daar een totaalconcept van: een imago, een plaatje, film, boeken, spektakel, merchandise. Dan stijgt je idee op.’

9. Klassieke muziek

Ludwig van Beethoven: Wellingtons Sieg oder die Schlacht bei Vittoria (1813)

Ludwig van Beethoven Foto Getty Images

‘Het verhaal van Beethoven is natuurlijk alleen al geweldig omdat hij een aantal van zijn beroemdste werken componeerde terwijl hij doof was, maar dat is niet de enige reden waarom ik de man bewonder.

‘Hij werd ingehuurd op een koninklijk paleis om zijn verklanking van de grote militaire triomf op Napoleon uit te voeren met een orkest. De aanwezige royals gingen eerst dineren en stevig aan de wijn, waarna het hele gezelschap naar buiten werd gedirigeerd voor het concert.

‘De muziek was groots en spectaculair, maar toch zat iedereen al snel te knikkebollen in de zon, tot grote ergernis van Beethoven, die op een briljant idee kwam. Er waren veel militairen aanwezig voor een of ander defilé, dus dacht de componist: laat die kanonnen maar eens echt schieten, op de juiste momenten in het stuk.

‘Toen waren ze in één klap weer wakker op die tribune. En dát, beste vriend, is het verhaal van Beethovens beroemde 1812 Ouverture : het eerste Kiss-concert. Als Beethoven in de jaren zeventig had geleefd, hadden we hem bij de band gehaald.’

Wacht even. Hier haalt Simmons op onnavolgbare wijze Wellingtons Sieg (1813) van Beethoven en 1812 Ouverture (1880) van Tsjaikovski door elkaar. Beide werken gaan over veldslagen tegen Napoleon en beide stukken werden inderdaad uitgevoerd met live-kanonschoten. Of de anekdote klopt? We steken onze hand er niet voor in het vuur.

Ach, wat maakt het eigenlijk uit? Kanonnen en een goed verhaal; meer heb je niet nodig.

Op 19 juli treedt de Gene Simmons Band op in 013 in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.