Column Jarl van der Ploeg

Geld speelt geen rol op een Italiaanse bruiloft, ontdek je op bruiloftsbeurs Roma Sposa

‘Willen jullie een folder’, klonk het om de vijf meter uit de mond van wéér een nieuwe verkoper van bruidsjurken, en wéér een nieuwe juwelier – de een nog allergischer voor de geur van gierigheid dan de ander.

Het ene moment verkeer je nog in de wolken en zit je op één knie in de Boboli-tuinen terwijl je met trillende zweethandjes wacht op dat verlossende ‘ja’ – dat godzijdank snel klonk – het volgende moment ben je weer terug op aarde en loop je rond op de grootste bruiloftsbeurs van Italië: Roma Sposa.

Nu wist ik heus wel dat Italiaanse huwelijksfeesten pas romantisch worden zodra de euro’s rijkelijk vloeien, maar omdat het nu eenmaal leuker is de liefde te vieren tussen de cipressen dan in een buurtcentrum in Vaassen, besloot ik mijn Hollandse zuinigheid voor eenmaal opzij te schuiven en richting dit afzichtelijke beursgebouw te scooteren.

Op de grootste Italiaanse bruiloftsbeurs zijn er in theorie opties ‘voor elk budget’, maar uit alles blijkt dat veel geld uitgeven aan de bruiloft wel de norm is. Beeld Getty

‘Naïeve lul’, dacht ik een half uur later toen een van de organisatoren mij vertelde dat buitenlandse stelletjes gemiddeld 50 duizend euro uitgeven aan hun Toscaanse bruiloft. Glooiende heuvels bleken hier alleen beschikbaar in ruil voor gouden bergen. Dat er tussen droom en liefdesdaad praktische bezwaren in de weg kunnen staan in de vorm van – ik noem maar wat – een bescheiden journalistensalaris, deed er hier totaal niet toe.

‘Uuuhm, ja, nee, in principe bieden wij natuurlijk bruiloften aan voor ieder budget’, hoorde ik een weddingplanner de vraag van een stelletje beantwoorden. ‘Maar de meeste mensen besteden toch wel iets meer dan 15 duizend euro... U moet natuurlijk zelf beslissen’ – voor deel twee van haar zin richtte ze zich expliciet tot de bruidegom – ‘maar je maakt zo’n dag maar een keer in je leven mee, toch?’

De vrouw knikte omdat de weddingplanner knikte, waarna ook de man maar begon te knikken.

‘Dus wat vinden jullie hier bijvoorbeeld van’, wees ze naar foto’s van bruiloftszalen die zo ontiegelijk vol stonden met oleanders en lelies en hyacinten en rozen dat het mij onmogelijk leek er ook nog enig geluk bij te proppen.

‘Uuhm, misschien is die mooier’, wees de man bedeesd richting het iets goedkopere alternatief.

‘Vind je dat écht’, kapte zijn geliefde hem resoluut af terwijl uit haar ogen geen vraag, maar een duidelijke boodschap sprak: ‘Of we lossen dit probleem nu op mijn manier op, of het probleem lost ons op.’

Voordat ik de grootste bruiloftsbeurs van Italië binnenstapte, dacht ik dat geliefden hun bruidsfeest samen organiseerden, als het even kon hand in hand. Nu pas leerde ik hoe anders dat eraan toeging in Italië.

Ik zag wel wat bruidegommen die om inspraak vroegen – de echte machomannen – maar zelfs zij maakten geen schijn van kans bij hun wederhelft. Het was een soort David tegen Goliath, maar dan zonder slinger. Ook omdat Goliath in dit beursgebouw werd bijgestaan door minstens drie vriendinnen, terwijl David het in z’n piere eentje moest zien te rooien.

Er was eigenlijk maar een kraampje aanwezig waar beide seksen weer wat nader tot elkaar leken te komen, omdat ze ineens beiden inzagen dat geld bij zo’n belangrijk onderwerp geen rol mag spelen. ‘Wilt u er op uw huwelijksdag fantastisch uitzien’, stond er boven dat kraampje dat tot de nok toe gevuld was met trillende siliconen. ‘Bestel dan nu ons bruiloft-borstvergrotingspakket.’

Jarl van der Ploeg is Volkskrant-correspondent in Italië

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden