Gek van tinder

Met de Tinder-app is er altijd een zee aan dates beschikbaar via de telefoon. Heerlijk voor wie liefdesverdriet heeft of avontuur zoekt. Tot je er niet meer tegen kunt.

null Beeld Illustratie Paul Faassen
Beeld Illustratie Paul Faassen

Hij was op Tinder gegaan om haar te vergeten. Om de pijn in zijn lijf niet te hoeven voelen als ze weer eens op hem inbeukte met haar onverschilligheid. Tinder als morfinepleister.

Zijn ogen concentreerden zich op de donkere weg voor hem. Als hij gewoon 80 bleef rijden kon er weinig misgaan. Zijn rechterhand verdween tussen de benen van de jonge vrouw op de passagiersstoel. Ze rilde en boog zich naar hem toe.

'Ik wil jou', had ze getypt. Of hij maar even in de auto wilde stappen om haar te komen halen. In Capelle aan den IJssel. Hij had geen zin, het was al laat. Kom op, smeekte ze, straks is het ramadan en dan mag ik een maand lang niks.

Trek het witte jurkje van de foto aan, typte hij, nadat ze hem had overgehaald. Toen hij haar zoende, rook ze naar alcohol. 'Je drinkt toch niet?' Klopt, maar nu had ze in haar eentje een fles goedkope wijn opgedronken. Ze maakte zich zorgen over haar familie.

Even later op de A4, ter hoogte van Delft, lag ze met haar hoofd onder het stuur en zoog hem verrassend lekker af. Hij reed 100 en voelde zich goed, beter dan ooit eigenlijk. Hoezo leeftijdsverschil? Wat cultuurverschil? Gelijken waren ze, geesten in de nacht, op wonderlijke wijze bijeengebracht door een app op hun mobiele telefoon.

Wie is de man in de auto? Laat ik zeggen dat het me geen moeite kost me in hem te verplaatsen. Ook ik had een grote liefde die me tot waanzin dreef, recht in de armen van het Tindermonster op mijn telefoon. De mooiste vrouw met wie ik ooit intiem ben geweest, dat is zij. Het merendeel van de ruim twee jaar dat we samen waren, bevond ze zich aan de andere kant van de wereld - in Sydney, Australië - waar ze eindeloos bezig leek te scheiden van de man met wie ze twaalf jaar was getrouwd. Lang verhaal. (Veelgebruikte term op Tinder, daar is iets al snel een lang verhaal.)

Met de vrouwen op Tinder had ik het uiteraard niet over haar. Wel gebruikte ik haar als excuus, als de gekte in mijn kop na één keer vrijen weer was verdwenen: sorry, ik ben nog niet over mijn ex heen.

Tinder werd mijn buddy. Die geen last had van twijfels of stemmingswisselingen, en er gewoon voor me was als ik hem nodig had, waar ik ook ging.

null Beeld Illustratie Paul Faassen
Beeld Illustratie Paul Faassen

Life is short

In Antwerpen ben ik aan het filmen voor de Belgische televisie (Canvas, serie over filosofie, lang verhaal), als ik tijdens de koffiepauze zie dat ik een match (ping!) heb met Griet, een leuke alleenstaande moeder, met belangstelling voor cultuur. Ik vertel haar dat we een interview draaien met de Vlaamse komiek Wim Helsen. Of ik Wim de groeten wil doen van de eigenares van het theatercafé waar hij vorige week was, schrijft ze verheugd terug. Drie minuten later verlaat een foto van een vrolijk terugzwaaiende Wim mijn telefoon. Wim geeft ons zijn zegen. Hij verwacht dat Griet en ik het uitstekend met elkaar kunnen vinden. Nog diezelfde avond drink ik waterige mojito's bij maanlicht met haar, op een Ruigoord-achtig kampement, ergens in de anale driehoek onder Antwerpen (gevormd door de dorpjes Kontich, Aartselaar en Reet). Met Tinder kom je nog eens ergens.

Links, rechts, links, rechts, rechts, links... Wanneer we voor hetzelfde tv-programma een paar weken later in Bangkok zijn, schaatst mijn rechterwijsvinger al rap over het gladde display van mijn telefoon. Langs vriendelijk glimlachende single vrouwen, alleenstaande moeders, masseuses, working girls, ladyboys, backpackers en stewardessen. Opvallend: bij de Thaise vrouwen ontbreken de in Nederland zo vertrouwde wensenlijstjes. (Jij! Bent een go-getter, ziet er goed uit, financieel onafhankelijk, sportief, gevoel voor humor. Rook je, ben je kleiner dan 1.80 of heb je foto's met paarden en dolfijnen? Veeg dan naar links.)

Nathanun uit Bangkok (43, lief gezicht) vertegenwoordigt het andere eind van het feministisch spectrum op Tinder: 'What if there is no one? what if u live ur whole life... and no one is waiting?' Haar broze berichtje raakt me, maar ik veeg Nathanun naar links. Een passerend schip in de nacht ben ik, niet de man die zij zoekt.

Een date in Bangkok is snel gemaakt. In een stad waar de vrouw-man ratio 4:1 is en de kans dat die man hetero is slechts 50 procent - de anderen zijn gay of ladyboy - zijn vrouwen minder kieskeurig. Leeftijd is ook niet zo'n ding als bij ons.

Voorbeeld. In een Bussums café zit ik tegenover Vidya, Hindoestaanse, 40 jaar, schoonheidsspecialiste, moeder van drie kinderen, adembenemende verschijning. Toen Vidya er in de chat achter kwam dat ik een documentaire had gemaakt over Iggy Pop raakte ze in grote staat van opwinding. 'Ik wil echt alles van je weten! Iggy is mijn idool', typte ze. Zij is de vrouw van mijn leven, flitste het door me heen, en ik dankte Tinder voor deze mooiste aller Iggy Pop-fans. Hoe was ik haar anders ooit tegenkomen?

In het Bussumse café praten Vidya en ik over muziek alsof ons leven er vanaf hangt. Ze blijkt ook nog fan van The Cult (Love removal machine! High five!) en wanneer we rond middernacht ieder weer in ons eigen bedje liggen, sms't ze dat ik de 'liefste ogen van de hele wereld' heb. Een stroom van suikerzoete berichtjes verlaat mijn telefoon. Het woord 'droomvrouw' valt.

Maar de volgende ochtend blijkt de betovering van Vidya's kant alweer verbroken. Ik ging te snel, ze is nog met haar ex bezig (daar is-ie weer!), maar vooral: ze heeft me net gegoogled en gezien dat ik niet 52 ben, zoals in mijn profiel staat, maar tien jaar ouder.

Een paar dagen later wil ze nog wel vriendjes worden. Met of zonder benefits, vraag ik. Met, antwoordt zij, als ik beloof dat ik niet verliefd zal worden (heel lang verhaal).

Tinder, het is een vleeskeuring, maar ook een ruilmarkt. Hoeveel gewicht leg jij in de schaal met je looks, je leeftijd, je baan, je auto, de sloep waarmee je nonchalant door de grachten vaart, en wat kan ik daar tegenover stellen, zodat de boel een beetje in evenwicht blijft. En dan is er ook nog het pakketje met eisen op het gebied van karakter, vrijetijdsbesteding en persoonlijke hygiëne. De mooiste vond ik die van een vrouw die vroeg of ik vlees at en zo ja, of ik voorafgaand aan onze date goed wilde flossen. Zij was vegetariër en mocht er gezoend worden die avond, dan wilde zij onder geen beding vleesrestjes aantreffen tussen mijn tanden.

Met liefde heeft het allemaal niet zo veel te maken. Zoals online liefde sowieso weinig met liefde te maken heeft. Zeker in het begin. Eerst staan we onszelf toe verliefd te worden (Ik heb zo'n zin verliefd te worden!) - meestal als we weer single zijn - en vervolgens wórden we het pas als die ander voldoet aan een door ons, bewust of onbewust, nauwkeurig omschreven profiel. Aan de andere kant: was het vroeger in het café, op school of op kantoor, zo anders? Neem het moment dat je een druk café binnenstapt en razendsnel de gezichten van de aanwezigen scant, is dat geen vleeskeuring?

Oh ja, ik jok dus over mijn leeftijd op Tinder. Dat zit zo: ik val op vrouwen van rond de 40, kan het doorgaans goed met ze vinden en sommigen van hen ook met mij. Maar als ik op Tinder (slash Facebook, de twee zijn aan elkaar gekoppeld) mijn echte leeftijd opgeef, komen die leuke vrouwen van rond de 40 mij helemaal niet tegen, omdat zij de leeftijdsgrens bij 50 of 55 leggen. Na de eerste date biecht ik mijn leugentje op. Soms is dat een probleem, meestal niet.

Mijn leukste date in Bangkok is die met de lieftallige half-Chinese Charize (36), financieel medewerkster bij een ict-bedrijf. Ze hoopt op Tinder iemand te vinden om een gezinnetje mee te stichten, maar had mij per ongeluk naar rechts geveegd, waardoor we opeens een match waren. 'Het is mijn eerste dag hier', verontschuldigt ze zich op de chat. Het loopt tegen elven, Charize gaat zo slapen, ik lig al in bed, maar het is ook mijn laatste avond in Bangkok. Met een quasi nonchalant 'life is short' haal ik haar over een cocktail te gaan drinken in de Vertigo Bar, op het dakterras van de 57ste verdieping van het luxueuze Bayantree Hotel.

Life is short, alweer zo'n gevleugelde Tinder-term. Ik heb hem van Lonneke uit Leiderdorp, moeder van twee pubers, goede baan in de communicatie. Gooi je kind in de auto en kom hiernaartoe. Life is short, appte ze op een vrijdagavond.

Onderuit hangend in onze loveseat, nippend aan onze cosmopolitans, kijken Charize en ik uit over de lichtjeszee van middernachtelijk Bangkok. De avondlucht is aangenaam warm, en we nemen selfies.

Oude lul in spijkerbroek en Hugo Boss-overhemd; arm om frêle schouder van jonge Thaise, gekleed in stijlvol zwart jurkje. 'I hope that I don't fall in love with you' zingt Tom Waits in mijn hoofd.

Met hoeveel procent zou het aantal vakantieliefdes gestegen zijn sinds de komst van Tinder, vraag ik me in het vliegtuig naar Amsterdam af. Wat we wel weten is dat tijdens het WK in Brazilië deze zomer, het aantal downloads van de Tinder-app in het gastland zelf met liefst 50 procent toenam. We zijn met miljoenen daar in het Tinderuniversum, buitelend over en langs elkaar, snakkend naar wat liefde en aandacht. Of naar een beetje troost.

Het lijkt erop dat de gescheiden moeders van Nederland, met jonge kinderen thuis, zich massaal op Tinder hebben gestort. De ene helft heeft een gebrek aan liquide middelen (want geen werk), de andere helft een gebrek aan vrije tijd (want drukke baan). Vrouwen uit de eerste categorie willen meestal eerst weten of je een vast inkomen en een eigen huis hebt. Een Zuid-Amerikaanse uit Rotterdam vertelt me dat ze momenteel geen inkomen heeft, en dus iemand zoekt die haar vaste lasten à 900 euro per maand kan ophoesten. Totdat dat is geregeld, wordt er niet geknuffeld, zegt ze zonder blikken of blozen.

Marieke uit Amsterdam, 43, donkerblond, vier jonge kinderen, eigen bedrijf, no-nonsensetype, muziekliefhebber, is een typische vertegenwoordiger van de andere categorie. Ik vraag haar of ze wel tijd heeft voor een man. Ik kan heel goed plannen, schrijft ze terug. Ze heeft net als ik, een zoon van 3 jaar, en ik maak een grapje over een playdate. 'Geen kinderen erbij', antwoordt ze streng. Maar ze vindt me wel leuk, en gaat kijken of ze nog ergens een gaatje voor me heeft. Op zaterdagmiddag om een uur of 4, stelt ze voor, de rest van de maand is ze al helemaal 'vol-ge-Tinderd'.

Vriendjes

Voorbeeld. In een Bussums café zit ik tegenover Vidya, Hindoestaanse, 40 jaar, schoonheidsspecialiste, moeder van drie kinderen, adembenemende verschijning. Toen Vidya er in de chat achter kwam dat ik een documentaire had gemaakt over Iggy Pop raakte ze in grote staat van opwinding. 'Ik wil echt alles van je weten! Iggy is mijn idool', typte ze. Zij is de vrouw van mijn leven, flitste het door me heen, en ik dankte Tinder voor deze mooiste aller Iggy Pop-fans. Hoe was ik haar anders ooit tegenkomen?

In het Bussumse café praten Vidya en ik over muziek alsof ons leven er vanaf hangt. Ze blijkt ook nog fan van The Cult (Love removal machine! High five!) en wanneer we rond middernacht ieder weer in ons eigen bedje liggen, sms't ze dat ik de 'liefste ogen van de hele wereld' heb. Een stroom van suikerzoete berichtjes verlaat mijn telefoon. Het woord 'droomvrouw' valt.

Maar de volgende ochtend blijkt de betovering van Vidya's kant alweer verbroken. Ik ging te snel, ze is nog met haar ex bezig (daar is-ie weer!), maar vooral: ze heeft me net gegoogled en gezien dat ik niet 52 ben, zoals in mijn profiel staat, maar tien jaar ouder.

Een paar dagen later wil ze nog wel vriendjes worden. Met of zonder benefits, vraag ik. Met, antwoordt zij, als ik beloof dat ik niet verliefd zal worden (heel lang verhaal).

Tinder, het is een vleeskeuring, maar ook een ruilmarkt. Hoeveel gewicht leg jij in de schaal met je looks, je leeftijd, je baan, je auto, de sloep waarmee je nonchalant door de grachten vaart, en wat kan ik daar tegenover stellen, zodat de boel een beetje in evenwicht blijft. En dan is er ook nog het pakketje met eisen op het gebied van karakter, vrijetijdsbesteding en persoonlijke hygiëne. De mooiste vond ik die van een vrouw die vroeg of ik vlees at en zo ja, of ik voorafgaand aan onze date goed wilde flossen. Zij was vegetariër en mocht er gezoend worden die avond, dan wilde zij onder geen beding vleesrestjes aantreffen tussen mijn tanden.

null Beeld Illustratie Paul Faassen
Beeld Illustratie Paul Faassen

Jokken

Met liefde heeft het allemaal niet zo veel te maken. Zoals online liefde sowieso weinig met liefde te maken heeft. Zeker in het begin. Eerst staan we onszelf toe verliefd te worden (Ik heb zo'n zin verliefd te worden!) - meestal als we weer single zijn - en vervolgens wórden we het pas als die ander voldoet aan een door ons, bewust of onbewust, nauwkeurig omschreven profiel. Aan de andere kant: was het vroeger in het café, op school of op kantoor, zo anders? Neem het moment dat je een druk café binnenstapt en razendsnel de gezichten van de aanwezigen scant, is dat geen vleeskeuring?

Oh ja, ik jok dus over mijn leeftijd op Tinder. Dat zit zo: ik val op vrouwen van rond de 40, kan het doorgaans goed met ze vinden en sommigen van hen ook met mij. Maar als ik op Tinder (slash Facebook, de twee zijn aan elkaar gekoppeld) mijn echte leeftijd opgeef, komen die leuke vrouwen van rond de 40 mij helemaal niet tegen, omdat zij de leeftijdsgrens bij 50 of 55 leggen. Na de eerste date biecht ik mijn leugentje op. Soms is dat een probleem, meestal niet.

Mijn leukste date in Bangkok is die met de lieftallige half-Chinese Charize (36), financieel medewerkster bij een ict-bedrijf. Ze hoopt op Tinder iemand te vinden om een gezinnetje mee te stichten, maar had mij per ongeluk naar rechts geveegd, waardoor we opeens een match waren. 'Het is mijn eerste dag hier', verontschuldigt ze zich op de chat. Het loopt tegen elven, Charize gaat zo slapen, ik lig al in bed, maar het is ook mijn laatste avond in Bangkok. Met een quasi nonchalant 'life is short' haal ik haar over een cocktail te gaan drinken in de Vertigo Bar, op het dakterras van de 57ste verdieping van het luxueuze Bayantree Hotel.

Life is short, alweer zo'n gevleugelde Tinder-term. Ik heb hem van Lonneke uit Leiderdorp, moeder van twee pubers, goede baan in de communicatie. Gooi je kind in de auto en kom hiernaartoe. Life is short, appte ze op een vrijdagavond.

Onderuit hangend in onze loveseat, nippend aan onze cosmopolitans, kijken Charize en ik uit over de lichtjeszee van middernachtelijk Bangkok. De avondlucht is aangenaam warm, en we nemen selfies.

Oude lul in spijkerbroek en Hugo Boss-overhemd; arm om frêle schouder van jonge Thaise, gekleed in stijlvol zwart jurkje. 'I hope that I don't fall in love with you' zingt Tom Waits in mijn hoofd.

Met hoeveel procent zou het aantal vakantieliefdes gestegen zijn sinds de komst van Tinder, vraag ik me in het vliegtuig naar Amsterdam af. Wat we wel weten is dat tijdens het WK in Brazilië deze zomer, het aantal downloads van de Tinder-app in het gastland zelf met liefst 50 procent toenam. We zijn met miljoenen daar in het Tinderuniversum, buitelend over en langs elkaar, snakkend naar wat liefde en aandacht. Of naar een beetje troost.

Het lijkt erop dat de gescheiden moeders van Nederland, met jonge kinderen thuis, zich massaal op Tinder hebben gestort. De ene helft heeft een gebrek aan liquide middelen (want geen werk), de andere helft een gebrek aan vrije tijd (want drukke baan). Vrouwen uit de eerste categorie willen meestal eerst weten of je een vast inkomen en een eigen huis hebt. Een Zuid-Amerikaanse uit Rotterdam vertelt me dat ze momenteel geen inkomen heeft, en dus iemand zoekt die haar vaste lasten à 900 euro per maand kan ophoesten. Totdat dat is geregeld, wordt er niet geknuffeld, zegt ze zonder blikken of blozen.

Marieke uit Amsterdam, 43, donkerblond, vier jonge kinderen, eigen bedrijf, no-nonsensetype, muziekliefhebber, is een typische vertegenwoordiger van de andere categorie. Ik vraag haar of ze wel tijd heeft voor een man. Ik kan heel goed plannen, schrijft ze terug. Ze heeft net als ik, een zoon van 3 jaar, en ik maak een grapje over een playdate. 'Geen kinderen erbij', antwoordt ze streng. Maar ze vindt me wel leuk, en gaat kijken of ze nog ergens een gaatje voor me heeft. Op zaterdagmiddag om een uur of 4, stelt ze voor, de rest van de maand is ze al helemaal 'vol-ge-Tinderd'.

Rijpe surfdude

In een poging me los te maken uit het grote peloton van Tindermannen dat kennelijk achter haar aanzit, maak ik op Spotify een afspeellijst met twintig popliedjes, die ik 'Marieke's lijstje' doop. Mijn initiatief wordt beloond met een lange radiostilte. Ik ga ervan uit dat ze 'iemand is tegengekomen' (Tindertaal voor 'je bent gedumpt'), maar wanneer ik haar twee maanden later toevallig weer spreek blijkt dat mijn Spotifylijst de boosdoener was: ze houdt er niet van wanneer mannen al meteen dat soort 'lieve' dingen gaan doen. Het gebeurde bevestigt haar theorie dat Tinder niet werkt. 'Er is altijd iemand verliefder dan de ander', doceert ze, 'en door de digitale manier van communiceren wordt dat verschil alleen maar uitvergroot, omdat er geen realitycheck is. Degene die minder 'verliefd' is ervaart de aandacht van de ander al snel als verstikkend of bedreigend.'

En zo werd het lijstje met liedjes dat ik in een speelse bui voor Marieke maakte, voor haar een daad van onmetelijke romantische proporties, waarop ze helemaal niet zat te wachten.

Marieke zegt (heel fijnzinnig) dat ik eens moet gaan praten met haar oude Tinderscharrel Boris. Boris is 'de bomb' als het gaat om het met woorden binnenhengelen van vrouwen. Volgens Marieke heeft hij er ook een boek over gelezen. Misschien iets voor mij

Milf-magneet

Deemoedig meld ik mij een week later bij Boris (43) uit Scheveningen. Voordat hij nog maar een woord heeft uitgebracht, begrijp ik zijn status als milf-magneet. Met zijn blonde krullen, tanktop, shorts en strandslippers is hij de perfecte 35plus-surfdude. Hij laat me de plek onderaan de duinen zien, waar hij zijn Tinderkippetjes steevast naartoe lokt voor een geheel verzorgde picknick op het strand. Vinden ze meestal wel leuk, lacht Boris.

Pas nadat hij het e-book Geheimen Van De Seksueel Aantrekkelijke Man uitgebreid had bestudeerd, meldde Boris zich aan op Tinder. Originele teksten en vragen, daar draait het om, vertelt hij enthousiast. Marieke paaide hij met een vraag over de bakfiets, waar ze volgens haar profiel de boodschappen mee deed. 'Wat vervoer je nog meer met die bakfiets?' had Boris haar gevraagd.

'Toch een stuk origineler dan 'Heb je kinderen?'', vindt hij. 'En zo zit je even later in het Amsterdamse Bos gewoon een wijntje te drinken met iemand die je niet kent.'

Ik ben eerlijk gezegd niet erg onder de indruk, en begin te vermoeden dat Marieke als een blok is gevallen voor Boris' foto als rijpe surfdude, waarna elke zin van hem op haar display het toppunt van originaliteit had geleken.

'Het is verslavend', gaat Boris verder. 'Op een gegeven moment ben je er de hele dag mee bezig.' Na drie weken met vrijwel elke dag een andere date, raakte Boris 'de weg kwijt'. 'Je weet niet meer wanneer je wat met wie hebt gedaan, hoe oud ze zijn, hoeveel kinderen ze hebben.'

Op een zomerse zaterdagochtend ging het mis. Een date van de vrijdagavond die had aangekondigd niet te zullen blijven slapen, bleef toch, en zo lag Boris de volgende ochtend om 9 uur met de ene vrouw in bed, terwijl de volgende alweer met een volle picknickmand op het strand zat te wachten. Klaar om Boris met haar broodmes levend te villen. Boris heeft besloten het wat rustiger aan te gaan doen. Hij is al een week met dezelfde vrouw, vertelt hij hoopvol.

Succesverhalen genoeg trouwens op Tinder, zoals dat van Matthijs uit Soest en Simone uit Haarlem. Beiden begin veertig, recent gescheiden, hij twee, zij drie kinderen. Na een lentematch op Tinder werden ze verliefd, en gingen ze deze zomer voor het eerst met zijn zevenen (!) op vakantie naar Griekenland. En nu zoeken ze een huis, ergens tussen Soest en Haarlem, waar het nieuwe gezin zijn intrek zal nemen.

En ik? Het verhaal van Boris doet me besluiten de Tinder-app van mijn telefoon te verwijderen. Eerst maar wat orde scheppen in de chaos van mijn liefdesleven, alvorens de ene verslaving - die aan mijn liefde op afstand - te vervangen door de andere.

Zo gaat tinderen: gebruikers die elkaar leuk vinden kunnen onderling chatten. De app gebruikt Facebook van de gebruiker om een profiel samen te stellen dat met een potentiële kandidaat wordt gedeeld. Gebruikers vullen zelf seksuele voorkeur en leeftijdsgrens in waaraan een match moet voldoen. Op basis van de locatie van de gebruiker zoekt de app naar personen binnen de gewenste afstand.

Dan kan je aan de slag: er verschijnen foto's op de smartphone die je naar links kunt vegen (geen interesse) of naar rechts (yes!). Als een ander - na verloop van tijd - ook belangstelling blijkt te tonen ('You have a Match!'), kan er worden gechat.

Tinder doet geheimzinnig over het aantal Nederlandse gebruikers van de dating-app. Het zegt nooit cijfers te verstrekken, maar stelt sinds 2012 'meer dan 10 procent van het aantal Nederlanders' als gebruikers te hebben genoteerd. Het programma, beschikbaar voor alle gangbare smartphones, moet dan bijna 1,7 miljoen keer zijn gedownload.

Bram van Splunteren (62) is film- en tvmaker. Hij maakte onder (veel) meer documentaires over The Red Hot Chili Peppers, over liefde in tijden van internet en zijn worsteling met een midlifecrisis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden