Geen onnodige frutsels en fratsels in Drenthe

Recensent Mac van Dinther eet bij De Goudplevier in de kop van Drenthe.

Beeld Els Zweerink

Peize?
In Drenthe.

Over Drenthe heb ik niet veel goeds gelezen.
Je doelt op het interview met de schrijver/ columnist Peter Middendorp een paar weken geleden in dit magazine. Middendorp, wiens wieg in Emmen stond, deed nogal schamper over zijn geboortegrond. In Drenthe is geen prestatiecultuur, aldus de schrijver. 'Elk jaar trekt het talent weg, de achterblijvers worden er in het algemeen niet snuggerder op.' Dat zal best, hij is er zelf het bewijs van. Maar het kan ook andersom. Kok Leendert Scholtus, goed voor een Michelinster in De Echoput in Apeldoorn, opende dit voorjaar een nieuw restaurant. In Peize.

Waarom uitgerekend daar?
Tja, hoe gaat zoiets? Je bent een jonge kok, je hebt ambitie en talent, dus je wilt iets voor jezelf beginnen. Dan zoek je een plek waar je het verschil kunt maken. Dan is Drenthe mooi onontgonnen terrein.

Hoe is Peize?
Een landelijk dorp onder de rook van Groningen, waar het zo te zien goed wonen is: grote huizen, grote tuinen. In het centrum zit een Rabobank, een supermarkt en een bejaardentehuis. Het mooie oude raadhuis uit 1917 staat te huur. Het bestuur is dus ook al weggetrokken: te veel talent kennelijk.

De Goudplevier zit aan de doorgaande weg buiten het dorp in een hagelwitte boerderij met een blinkend grijs pannendak. Het interieur is verrassend ruim en modern: strakke grijze muren onder een hoog, wit, puntdak gedragen door stokoude balken. Dat lijkt overigens maar zo. De vorige eigenaar, die hier een pannenkoekenhuis uitbaatte, heeft het dak laten vernieuwen. De balken zijn er alleen voor de sier.

Hoe is het eten?
Van een groot gerenommeerd bedrijf als De Echoput naar een keukentje in Drenthe met een koksmaatje en een afwasser: dat is op nul beginnen als kok. Geen tijd voor frutsels en fratsels, terug naar de basis. Dat hoeft niet verkeerd te zijn. Integendeel, want het is allemaal heel smakelijk wat er op tafel komt.

Huisgerookte zalm met knapperige bloemkoolroosjes en dillemayonaise, luchtige aardappelsoep met mosselen, knisperig gebakken scholfilet in een wuft schuim van citroengras, eendenborst met spitskool en pastinaak, gepocheerde peer met ijs van steranijs en panna cotta van verveine - het is van een prettig soort eenvoud. Met af en toe een verrassinkje: flintertjes bitterzure grapefruit bij de zalm, zoete couscous in het dessert en rozenwater op de mosselen - wat wonderwel goed combineert, vraag niet waarom, het is gewoon zo.

Het is eten dat een niet erg gastronomisch ingestelde eter lekker kan vinden, maar de verwende eter ook niet verveelt. Dat is best knap. Het is ook niet zo duur, dat is belangrijk in Drenthe.

Hoe is de bediening?
Onnadrukkelijk aanwezig, maar steeds attent. Als het water dreigt op te raken, wordt er een nieuwe fles aangeschoven, het broodmandje wordt gevuld gehouden. Niet dat onze gastheer zijn handen vol heeft. Naast ons is er nog maar een ander tafeltje bezet.

Klinkt alsof Peter Middendorp er een keer naartoe moet.
Dat denk ik zeker. Middendorp woont in de stad Groningen. Dat is tien minuten met de bus. Misschien kan hij zelfs in Peize gaan wonen. Gaat het dorp er literair ook op vooruit. Er staat nog een raadhuis leeg.

De cijfers

Kosten:
Menu 5 gangen € 47,50 (p.p.)

Punten:
Eten 8-
Bediening 7,5
Entourage 7
Prijs-kwaliteit 8

Het menu

Gerookte zalm met bloemkool crème van aardappel en zure room met mosselen scholfilet met zoetzure prei Veluwse eend met pastinaak gepocheerde peer met crème van verveine.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden