'Geen integratie door gemengde huwelijken'

Gemengde huwelijken van autochtone Nederlanders met partners van Turkse of Marokkaanse komaf dragen niet bij aan de integratie van deze minderheidsgroepen. Jongeren die gemengd trouwen, komen veelal los te staan van de groep waar zij uit voortkomen. Ze zijn geen wegbereiders, ze blijven uitzonderingen.

null Beeld ANP
Beeld ANP

Dat concludeert de sociologe Leen Sterckx in haar proefschrift Trouwen met een vreemdeling waarop ze vandaag promoveert aan de Universiteit van Amsterdam. 'Het is ijdele hoop te verwachten dat gemengde paren bevolkingsgroepen nader tot elkaar brengen. Een gemengd huwelijk leidt niet of nauwelijks tot emotionele banden tussen de familie en de vriendenkring van de partners.'

Sterckx baseert zich op de ervaringen van 28 stellen die ze jaren achtereen volgde. Deze koppels schipperen hun leven lang tussen de twee families. Sterckx: 'Het begint al op de bruiloft. De ene familie wil geen alcohol en geen mannen en vrouwen in dezelfde feestzaal. De andere familie wil dat per se wel. Zodra er kinderen komen, gaan de ruzies over wel of niet besnijden, een Nederlandse of Marokkaanse naam en of het kind wel een frikandel mag bij de friet. Als de Marokkaanse of Turkse partner overlijdt, eist de familie het lichaam soms op om het in het land van oorsprong te begraven. De familierelaties worden zelden harmonieus.' De onderzoekster baseert haar conclusies ook op honderden verhalen van familieleden van gemengde koppels die ze de laatste tien jaar voor andere studies verzamelde.

Autochtone vrienden

Het aantal relaties buiten de eigen kring daalt licht. Pakweg 8 procent van de jongeren van Turkse en Marokkaanse afkomst trouwt met een autochtone Nederlander. Volgens Sterckx worden de verschillende bevolkingsgroepen steeds minder toegankelijk voor elkaar. 'Jongeren uit Marokkaanse en Turkse families komen tegenwoordig volop leeftijdgenoten tegen met dezelfde wortels. Ze komen daardoor minder los van hun achtergrond. De kans autochtone vrienden te maken en andere netwerken op te bouwen, slinkt.'

Bovendien onderscheidt de nieuwe stedelijke jeugd zich steeds meer met behulp van hun geloof. 'Door de nieuwe kuisheid zal de keuze vaker vallen op iemand van dicht bij huis. Meisjes stralen met hun hoofddoek uit dat ze niet beschikbaar zijn voor avontuurtjes. De hoofddoek verschaft ze bewegingsvrijheid, maakt een onderwijscarrière mogelijk, maar leidt niet tot emancipatie op het vlak van relaties.'

Vroeger kwam de ideale huwelijkspartner bij voorkeur uit hetzelfde dorp of dezelfde streek, vertelt Sterckx die al tien jaar onderzoek doet naar gemengde stellen. 'Nu staat boven aan het prioriteitenlijstje dat de partner op dezelfde manier de islam beleeft. Een paar gesprekken over het geloof met een chaperonne erbij, volstaan om te beoordelen of men goede partners zal zijn voor elkaar.'

'Wat als we kinderen willen?'

Op seni-seviyorum.nl worden lief en leed gedeeld over relaties met een Turk(se). Enkele fragmenten:

Gitte: 'Mijn moeder heeft zo'n schrik dat ik mijn vrijheid ga verliezen, dat ik een verstokte huisvrouw zal moeten worden, dat ik volledig in dienst van mijn man moet leven. (...)

Kelliebel: 'Ik sta voor de zware opdracht mijn vader te vertellen dat ik over drie weken weer naar Turkije ga. De vorige keer toen ik hem zulk nieuws bracht, heeft hij een maand niet tegen mij gesproken.'

Amira-Elske: 'Ondanks het feit dat mijn ouders erg racistisch zijn, is de verstandhouding erg goed.'

Amor: 'Hij vertelde me laatst dat hij op een dag wel naar de Koran gaat leven. Ik schok me kapot, zo ken ik hem niet. (...) En wat als we straks kinderen willen (...) als het een jongetje wordt, moet hij meteen besneden worden (..) dat vind ik zo erg, zo'n lief klein kindje onnodig pijn doen.'

Sevgiler: 'Mijn ouders waren in eerste instantie fel tegen. Achter mijn rug om werd gezegd dat ze hoopten (..) dat de relatie verbroken zou worden. Er is zelfs een tijd geweest dat ik niet meer naar mijn vriend toe mocht...en dat was wel heel erg moeilijk. Ondertussen bijna 2,5 jaar verder accepteren ze mijn vriend redelijk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden