Gay Pride

Als een circusaap laat de kale man zich meetrekken, zijn meesteres geeft rukjes aan een ketting. 'Slave' staat er op zijn borst te lezen, maar dat baart amper opzien in de kolkende massa langs de grachten....

Duister staat ook het gezicht van de bestelwagenchauffeur die achteruit probeert te rijden in een woud van benen. En op de stoep van het Pulitzer Hotel oogt de kok alsof hij in het feestgedruis zojuist aangebrande kwartel heeft geroken. Maar verder lacht, deint, juicht, klapt en straalt de stad; dichtgeslibd door het watercarnaval van homo's & lesbo's die Amsterdam op zijn mooist en het publiek op z'n welwillendst zien. Koninginnedag is ten prooi gevallen aan verloedering, maar Gay Pride lijkt slijtagevrij. Libertijns Amsterdam heeft zich van dakraam tot woonark geïnstalleerd met teilen Blancs de Blanc en Japanse borrelnootjes, alleen een geoefende steltloper is nog een blik op het spektakel vergund. Een postbesteller klimt maar op een urinoir waar de restanten van nachtelijk verkeer nog liggen.

Eerst had je het evangelistencongres waar hel en verdoemenis werd gepredikt tegen het Sodom & Gomorra aan de Amstel. Je had deelnemers in inheemse uitdossingen die nog nooit een computer hadden aanschouwd, ofschoon toch in permanent contact met de Grote Computer Daarboven. Ze zijn nog niet weg, of daar wordt de paus in de maling genomen. Half ontklede prelaten housend op het water, heren in tutu; een agent op de brug heupwiegt gezellig mee.

Op hetzelfde moment staan West duitse collega's oog in oog met marcherende neonazi's. In welk buurland ook alweer is de gelijkgeslachtelijk georiënteerde medemens nog steeds strafbaar wegens zoenen in het openbaar? Maar dit is Mokum, waar een organisator publiekelijk tegen agent Henk kan zeggen: 'Henk hier is bijna homoseksueel.' Reactie: 'Nou, ik zat er nog aan te denken, maar nee, eh toch maar niet.'

Een koets met het bord 'Find yourprince.www.queer.nl' ratelt langs, terwijl het publiek wordt onthaald op vochtstralen vanaf het zogeheten pottenbootje dat Clitclub heet. Een oude dame in een rolstoel beziet vol ongeloof een schoenpoetsende motornicht die aan stuurboord billenkoek krijgt per Engelse sleutel. Dit zijn de toejuichingen waar Frank Rijkaard van gedroomd moet hebben voordat hij in de Arena-kleedkamer in snikken uitbarstte. Men is zo lief voor elkaar, dat zelfs een etalagepop bij de Nieuwmarkt een aai krijgt, maar die is dan ook in een aantrekkelijk matrozenpakje gestoken. 'Er gehort zu mir' heet het tweevoudig op de embonpoints van een mollig vriendenpaar.

Men wil gezien worden, net als de niet meer zo jonge heer die, ook op kille dagen, slechts gekleed in een (uiterst benauwde) behuizing voor het voortplantingsorgaan door de binnenstad skeelert. Zijn blik heeft vaak iets minachtends, alsof hij zeggen wil: heb ik soms wat van je aan? De leergebroekte, kaalgekruinde, tuigjes-, glitter- en pistoolholstersdragende extravaganza van nu exhibitioneert bodycult met mannequinachtige allure. 'Hello daaahling!'

De nacht valt, van Paardenstraat tot Reguliersdwars knispert een tapijt van plastic bekertjes. Déjà vu. Sail Amsterdam komt er alweer aan, Uitmarkt volgt. In plat-Mokums heet dat: 'Na de poten komen de boten en de cultuurmalloten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden