Eeuwig levenFred Prang 1953-2020

Fred Prang: uitsmijter én Hare Majesteits Eerste Ridder

Veertig jaar lang stond hij aan de deur van de Woolloomooloo in Utrecht, huisdisco van studenten en telgen van de Oranjefamilie.

Fred Prang (rechts)

Lintjes worden zelden uit­gereikt aan uitsmijters. Maar kleerkast Fred Prang kreeg er een. Hij was veertig jaar portier van de Utrechtse studentenbar en ­-disco Woolloomooloo en zag hele generaties aan bollebozen aan zich voorbijtrekken.

In 2004 werd hij als de hoeder van Hare Majesteits Eerste Discobar of kortweg de Woo koninklijk onderscheiden. ‘Zijn behoedzame maar soms resolute aanpak, fotografisch geheugen en vermogen om contact te leggen met alle ­lagen van de bevolking maakt hem tot een instituut binnen ­studerend Nederland’, zo werd ­gezegd. Sindsdien voerde hij de bijnaam ‘Hare Majesteits Eerste Ridder’, want de Oranje Nassaus waren frequente gasten.

Geen druppel alcohol

In 2017 moest hij stoppen vanwege een bloedziekte in zijn beenmerg. Voor zijn afscheidsreceptie kwamen zelfs mensen overgevlogen uit Japan en Amerika. Zijn ­levensmotto was: Wie niet steelt of erft, moet werken tot-ie sterft. Na zijn ‘gedwongen pensioen’ ging hij zich inzetten voor de door hemzelf opgerichte stichting ­Veiligheid en Uitgaan, die zich ­bezighield met drugsvoorlichting aan middelbare scholieren. Daarnaast organiseerde hij alcoholvrije feesten voor minderjarigen. Prang had zelf in zijn leven nooit een druppel alcohol gedronken.

Hij overleed 1 april op 66-jarige leeftijd. Door de lockdown was er geen massale uitvaart. Maar aan de de gevel van de Woo werd een ­reuzenspandoek met Prangs foto opgehangen waarbij bloemen konden worden gelegd die later naar het graf werden gebracht.

Prang werd geboren in De Bilt en groeide op bij zijn grootouders. Hij was al jong een grote en sterke kerel. En gelovig. ‘Ik ging voor in de kerk zitten, want dan zou ik het snelst in de hemel komen.’ Op zijn 15de jaar werd hij gevraagd als ­beveiliger bij de kerksoos op zaterdagavond. ‘Ik vond dat mooi. ‘Gepast geweld’ zat er bij mij al vroeg in; op de basisschool pestten de jongens me omdat ik ‘oude ouders’ had. Ik knokte uit zelfverdediging’, zei hij in een interview met het Digitaal Universiteitsblad.

Op zijn 17de kwam hij naar Utrecht, waar hij eerst beveiliger was van De Raadskelder, een militaire ontmoetingsplek, en een jaar later van Drinkwinkel De Tregter aan de Oudegracht.

‘Entreesuïcide’

In 1973 werd hij gevraagd als portier van De Woo. Hij zou er nooit meer weggaan. Op zijn initiatief werd een pasjessysteem ingevoerd. Fred Prang hoefde zelf de pasjes niet te zien. Hij had een olifantengeheugen en onthield gezichten, ook van mensen die jarenlang niet waren geweest. Onbekenden zonder pasje kwamen er niet in. Wie het wel probeerde, pleegde ‘entreesuïcide’, zoals hij het noemde.

Zijn vriend Robert Vlutters, die ook enige tijd als portier bij de Woo werkte, beschrijft hem als een ultieme gentleman. ‘In een ander nest geboren was hij vast arts of ­diplomaat geworden. Hij had vuisten van staal, maar ik heb nooit meegemaakt dat hij die knuisten hun vernietigende werk liet doen.’

Angst had Prang niet, ondanks vele bedreigingen. Gelukkig had hij goede banden met de politie, die hem na sluitingstijd veilig naar huis bracht als er ruzie met een groep buitenstaanders was geweest. Maar zijn gezondheid leed onder de nachtelijke arbeid. In een interview met Quote vertelde hij een hartinfarct, een schildklierprobleem en zes auto-imuunziektes te hebben gehad, waaronder de bloedziekte ITP. ‘Twee weken na het hartinfarct stond ik weer voor de deur. Ik kan niet anders.’

Prang voelde zich een ‘een echte 030’er’. Hij woonde in een zelfgebouwde woonark naast de Rijksmunt vlak bij de multiculturele wijk Lombok, met zijn vrouw en twee kinderen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden