Het Eeuwige LevenGijs Hompe 1957-2019

FNV-bestuurder zonder ego die graag puzzelde

Vakbondsman Gijs Hompe probeerde zo lang mogelijk te blijven onderhandelen,maar kon ook emotioneel en strijdbaar worden, vertellen zijn collega’s.

Gijs HompeBeeld Fons van Bindsbergen

Hij wilde meer tijd voor zijn gezin, want bij de vakbond FNV is het buffelen. Op maandag 21 oktober zei hij hierover te zullen beginnen in het functioneringsgesprek, nadat hij zich eerst nog ingelezen had in een cao-voorstel.

De volgende dag reed hij naar een ledenvergadering. Op de A73 tussen zijn woonplaats Malden en Wijchen botste een onoplettende vrachtwagenchauffeur achterop zijn auto die in de file stond. FNV-bestuurder Gijs Hompe was op slag dood. Zijn echtgenote Bertine en dochter Evelien hebben de klap en het gemis nog niet kunnen verwerken.

‘Passie en compassie kenmerkten hem’, zegt Adem Akdeniz, zijn naaste collega van het districtskantoor van de FNV in Weert. ‘Hij was een geduldige en rationele man met een groot relativeringsvermogen. Maar als er dan van de kant van de werkgevers een onverschillige reactie kwam, werd hij emotioneel en strijdbaar.’ Akdeniz heeft veel van hem geleerd in de afgelopen jaren. ‘We waren niet alleen directe collega’s die elkaars portefeuille overnamen. We waren ook persoonlijke vrienden geworden. We deelden veel. Allebei hadden we een pappie’s dochter die in Utrecht studeerde.’

Gijs werd in 1957 in Enschede geboren als het vijfde en jongste kind van de familie Hompe Hoyinck. Zijn vader was bestuursambtenaar in Nederlands-Indië geweest en begin jaren vijftig teruggekeerd naar Nederland. In 1962 verhuisde het gezin naar Nijmegen, vlakbij stadion de Goffert van de voetbalclub NEC. Terwijl de andere kinderen op muziekles zaten, wilde hij voetballer worden. Op school was hij een laatbloeier die uiteindelijk toch nog het atheneum voltooide.

Hij had avonturiersbloed. Na zijn diensttijd verbleef hij een tijdje in een kibboets in Israël. Hij moest zijn wilde haren kwijt.

Na een blauwe maandag economie in Groningen te hebben gestudeerd, koos hij voor arbeidsrecht in Nijmegen. Met die studie kon hij aan de slag bij het districtskantoor van de Industriebond FNV in Assen als procesjurist. Dat betekende dat hij individuele leden hielp in zaken bij het kantongerecht. In Oost-Groningen, waar er veel sympathie was voor de Communistische Partij Nederland en haar voorman Fré Meis, werd hij geconfronteerd met de problemen in de strokarton- en aardappelmeelsector.

Hij wist werknemers voor zich te winnen en voelde zich bij de bond als een vis in het water. Na Assen werkte hij op de districtskantoren in Arnhem en Deventer, ook als procesjurist. Eind jaren negentig ging de Industriebond op in FNV Bondgenoten. Hij besloot nu fulltimebestuurder te worden.

Daarvoor kreeg hij de kans in Weert. Hier behartigde hij onder meer de werknemersbelangen van de chemische bedrijven, de papiersector, de cement- en bakstenenproducenten en de sigarenindustrie (Agio). ‘Hij was een bestuurder zonder ego. Het ging niet om hem. Het ging om het opkomen voor degenen die het nodig hadden’, zei het sectorhoofd Mariska Razoux van FNV Industrie & Agrarische Sector op zijn uitvaart.

Zijn teamleider in Weert Hettie Kijzers zegt dat Gijs van complexe zaken hield. ‘Hij mocht graag puzzelen. Hij was niet de eerste die op de barricaden stond, want hij bleef kijken of er met onderhandelen nog een oplossing te vinden was.’

Hoewel het vakbondsadagium van solidariteit bij hem hoog in het vaandel stond, was hij ook competitief. Hompe kon bloedfanatiek zijn in sport en spel, of het nu om het tennis ging, biljart, sjoelen of tafeltennis.

Akdeniz: ‘Hij heeft mij de laatste keer met tafeltennis nog helemaal ingemaakt. Helaas krijg ik geen kans meer op een revanche.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden