Even geen werkstress en te grote klassen: Deze leraren worden in het zonnetje gezet

En zes reclamebureaus verkopen het leraarschap met pakkende slogans

De Volkskrant vroeg zes reclamebureaus het leraarschap aan de man te brengen. Dit is het resultaat.

Meesterschap is Vakmanschap

Reclamebureau NATWERK Reinier Steures, Wilbert Leering

Leraar zijn is een prachtig ambacht, een vak apart. Dit zijn mensen die de kunst van het overbrengen van kennis, kunde en vaardigheden echt verstaan. Die dertig kids elk jaar verder helpen in hun ontwikkeling; door bij te sturen, bij te schaven, de scherpe randjes eraf te halen, door talenten te ontdekken. Leraren zetten kinderen al in hun kracht, nog voordat 'in je kracht zetten' bestond.

Dat klinkt groots, en dat is het ook. Dat verdient een slogan die groots is. Geleend van een van de bekendste slogans ooit uit de Nederlandse reclamehistorie, maar dan nét even anders.

Hafid Bouteibi Foto Vilain & Gai

Hafid Bouteibi (38)

Docent burgerschap, Summa College, Eindhoven

'Het is mooi wanneer studenten met rigoureuze standpunten opeens beginnen te twijfelen. Ik kan pittige discussies hebben in de klas, maar als docent burgerschap schrik ik nergens van. Ik wil dat alle leerlingen zich gehoord voelen. Soms staan de meningen lijnrecht tegenover elkaar, maar ik probeer te laten zien dat dit niet erg is. Naast mijn baan geef ik bij Stichting School en Veiligheid advies aan docenten over hoe je omgaat met moeilijke onderwerpen, zoals seksualiteit en aanslagen. 'Ik kan zeggen dat ik van mijn werk mijn hobby heb gemaakt. Ook van leerlingen hoop ik dat ze niet het idee hebben dat ze naar school gaan, ze moeten het zien als een plek waar hun talent wordt gezien. Ik vraag me steeds af: hoe haal ik het beste uit deze leerling?'


Gezogt: Leraar m/v

Reclamebureau The Odd Shop Tim Visser, Robert van der Lans

Er is een tekort. Een tekort aan iets bijzonders. Namelijk een tekort aan leraren. Leraren die onze jeugd richting de toekomst brengen. Die helpen bij het leren van fouten. Die bijdragen aan het succes van Nederland. Want zij brengen onze jeugd naar hun doel. In het groot. Maar ook bij de kleine dingen. En dat begint al bij de basis van onze taal. Van aap noot mies naar d of dt. Van de tafel van 10 naar de stelling van Pythagoras. En ze vertellen over de bloemetjes en de bijtjes. Een basis die onze toekomst vormt. De leraar is dus onmisbaar. Laat dit een wijze les zijn.

Evita Bilkerdijk Foto Vilain & Gai

Evita Bilkerdijk (34)

Docent Scheikunde, Trevianum Scholengroep, Sittard

'Vanaf het derde jaar krijgen de leerlingen bij ons scheikunde. Als ze bij mij de klas instappen, denken ze vaak dat ze zullen leren hoe ze de boel kunnen laten ontploffen. Maar scheikunde bestaat niet alleen uit ontploffingen. We doen wel proefjes, maar het grootste gedeelte van het vak is rekenwerk en dat vinden niet alle leerlingen leuk. Ik snap het, een reactievergelijking kloppend maken is lastig. Maar het geeft mij voldoening als een leerling die denkt 'dit ga ik nooit leren' opeens ziet dat het maar een trucje is. Het mooiste is als ze doorkrijgen: scheikunde is overal. Of je nou thee zet, medicijnen slikt of de auto voltankt.' 


Leraren. Grote klasse.

Reclamebureau J. Walter Thompson Amsterdam, Bas Korsten

Ze staan voor overvolle en nog steeds groeiende klassen. Ze dragen hun kennis en kunde over aan een publiek dat, op z'n zachtst gezegd, niet altijd voor de volle honderd procent aan hun lippen hangt. Ongevraagd krijgen zij de ene na de andere onderwijsvernieuwing voor hun kiezen. In de avonden en weekenden kijken ze toetsen en werkstukken na. En dat allemaal voor een mager salaris, ondanks beloftes over verhoging.

En toch staan ze d'r. Iedere dag weer. Hallo allemaal. Leraren geven les. Maar betekenen zoveel meer. Leerling voor leerling maken zij het verschil. Een hele generatie rust op hun schouders en daarmee onze maatschappij. Leraren, of ze nu lesgeven aan kleuters of studenten, vormen met hun eindeloze inzet en optimisme een bron van inspiratie in een tijd van wantrouwen. Van leraren kan iedereen wat leren. Grote klasse.

Patricia van der Leen Foto Vilain & Gai

Patricia van der Leen (39)

Docent Engels, Rotterdam Academy

'Ik verbaas me soms over de studenten die ik lesgeef. Het is een generatie aan wie alles wordt aangereikt. Ze hebben altijd een computer tot hun beschikking, Google en hun ouders doen veel voor ze. In het eerste jaar zie je dat ze verwachten dat alles naar hen toekomt. Mijn doel is dat ze aan het eind van dat jaar zelfstandiger zijn geworden en wakkerder. 'Engels is niet echt een gewenst vak, terwijl het zo belangrijk is. Dat bewustzijn wil ik creëren. In Nederland verstaan we Engels goed, maar het actief gebruiken is een ander verhaal.'


Een leraar geeft les voor het leven

Reclamebureau Etcetera Markus Ravenhorst

Op het moment dat je in de klas zit, heb je het niet in de gaten. Je hebt wel wat beters te doen dan opletten. En die man of vrouw voor de klas leidt alleen maar af van veel belangrijker zaken. Meisjes. Jongens. Nieuwe schoenen. Social media. Toch is er een deel van je hersenen dat iets van de les registreert. En naarmate je ouder wordt, is die steeds vaker in je gedachten. Je blijkt belangstelling voor geschiedenis te hebben. Een liefde die ooit is aangewakkerd door de leraar, terwijl jij het niet eens doorhad. Hij plant een zaadje dat vroeger of later tot bloei komt. Dat is de kracht van de leraar. Je hebt hem beklaagd en bespot, maar hij heeft je niet alleen op school, maar vooral ook voor daarna veel meegegeven. Want een leraar geeft les voor het leven. Elke dag opnieuw.

Martijn van Veldhuizen Foto Vilain & Gai

Martijn van Veldhuizen (41)

Docent Geschiedenis, Mavotien Scholengroep Utrecht

'Ik geniet er het meest van als leerlingen parallellen ontdekken tussen wat ze in de klas hebben geleerd en wat ze in het nieuws zien. Dan worden het burgers van de maatschappij. Ze lezen iets over een wapenwedloop en Trump en denken: hé, dat hebben we gisteren op school gehad. Het is ook mooi als ze zelf doorgaan op de stof. Dan hoor ik leerlingen in mavo 2 opeens over de burgerlijke vrijheden van Montesquieu discussiëren. Dat is geweldig. 'We zijn nu bezig een nieuwe school op te zetten: Academie-tien. Een plek waar je vakken op je eigen niveau kunt volgen. Heb je een Engelse moeder of ben je Engelstalig opgevoed? Dan hoef je minder Engels te doen. Zo ontstaat ruimte voor verdieping bij andere vakken.'


De Lustrum Leraar. Vijf jaar knallen en weer door

Reclamebureau 180 Kingsday Sicco Beerda

Een mooi creatief regeltje of een inspirerende belofte gaat het tekort aan leraren niet oplossen. Daar kijken millennials doorheen. En ouderen zijn daar te cynisch voor. We hebben dus geen ode aan de leraar bedacht, maar een concept om meer instroom te krijgen. We lanceren iets nieuws: de leraar voor bepaalde duur. Als zogeheten Lustrum Leraar teken je voor vijf jaar. Zo elimineren we een belangrijke horde (gebrek aan carrièreperspectief) en doorbreken we het idee dat een leraar levenslang hetzelfde werk doet. Zou het niet geweldig zijn als twintigers éérst vijf jaar hun studentenleven verlengen voor de klas? Of als zestigers nog vijf jaar energie krijgen door hun kennis over te dragen? De Lustrum Leraar maakt het aanbod overzichtelijk. Want de moderne mens zegt alleen ja als-ie precies weet waar-ie aan begint.

Amarins Woltring Foto Vilain & Gai

Amarins Woltring (31)

Docent Frans, CSG Dingstede in Meppel

'Als ik een keer mijn dag niet heb of moe ben, dan krijg ik dat van mijn klas direct terug. 'Nou, mevrouw, het gaat wel lekker vandaag hè?' Ik moet daar altijd erg om lachen. Want, hoe je jezelf voelt, zo verloopt de les. Elke dag is anders en ik geniet van die variatie. 'In havo 4 sluiten we het jaar af door in de klas een Frans restaurant na te bootsen. Het is fantastisch om te zien hoe timide leerlingen dan heel actief worden. Ze gaan recepten vertalen, maken menukaarten en er wordt zelf gekookt. In korte tijd leren ze veel over culinair Frankrijk. Ik vind de leerlingen in Meppel sowieso erg enthousiast. Al scheelt het misschien dat ik een keuzevak geef. Ze zijn gemotiveerd, anders hadden ze niet voor Frans gekozen.'


Wie is toch degene die mijn kind klaarstoomt voor de toekomst?

Reclamebureau Dawn

Laten we eerlijk zijn. Een docent kent een kind vaak beter dan de ouders. Een docent ziet een kind in andere situaties dan thuis. Een leerling ziet een docent in sommige gevallen zelfs vaker dan zijn of haar eigen ouders. Of het nu de basisschool of de middelbare school is, het docentschap gaat zo veel verder dan het overbrengen van kennis. Het gaat om sociale vaardigheden, de maatschappij, persoonlijke situaties, cultuur en veel meer. Onze zin refereert aan de SIRE-campagne uit 1977. Deze campagne, over de betrokkenheid van vaders bij het gezin, sloot af met de zin: 'Wie is toch die man die altijd op zondag het vlees komt snijden?' Zo vragen we aandacht voor het feit dat een docent zo veel meer doet dan informatie overdragen. Dat we daar vaker bij stil moeten staan. Dat we daar dankbaarder voor moeten zijn. En dat het een superleuk en belangrijk beroep is. 

Jan Willem Hengeveld Foto Vilain & Gai

Jan Willem Hengeveld (28)

Leraar groep 7, OBS Griftschool, Woudenberg

'Aan het begin van de schooldag bedenk ik wat ik die dag wil bereiken. Kinderen in groep 7 willen graag leren. Als ze bij mij in de klas komen, zien ze op tegen staartdelingen. Maar als je dat een aantal keer met ze doet, zie je dat het kwartje valt. Ze zijn dan zo blij. Die momenten geven mij voldoening. Ik vind het belangrijk kinderen te laten nadenken over de wereld. Wat is klimaatverandering? Hoe komen we aan drinkwater? Omdat ze zo'n onbevangen blik hebben, komen ze vaak zelf met originele ideeën.'

Fotografie & concept Vilain & Gai

Visagie Luna van Herwijnen

Assistentie fotografie Ilse van Dijk, Isabella Verduyn