Er wordt veel te veel naar de jeugd geluisterd

WAT ONTZETTEND goed, dat idee om de wensen van de Nederlandse puber te helpen realiseren. Naast de Kinderrechtswinkel, het JAC (Jongeren Advies Centrum), het JIP (Jongeren Informatie Punt) en het LAKS (Landelijk Aktie Komitee Scholieren) bestaat sinds kort het krachtig geheten Kom Op, een organisatie die jongeren wegwijs moet maken...

De nood is hoog in jong Nederland, als de hulpverlening geloofd mag worden. 'Kinderen worden vaak niet serieus genomen. Er wordt niet naar ze geluisterd, of ze kennen de instanties niet.' Dus: wil je een skateboardbaan in de buurt? Bevalt de nieuwe manier van lesgeven op school je niet? Zoek contact met Kom Op en er staat een legertje deskundigen klaar om je te helpen.

Is al die zorg wel nodig? De Nederlandse jeugd behoort al tot de meest verwende, in de watten gelegde groep jongeren ter wereld. Hun favoriete bezigheid schijnt omhangen te zijn. 'Wat heb je vandaag gedaan?' 'O, niks, beetje omgehangen.' In tv-series over de jeugd zie je ze alleen maar vunzig gekleed op banken liggen, tot niets in staat. Dat mag best, daar niet van, maar het lijkt me niet iets om medelijden mee te hebben.

Er wordt al zoveel naar de jeugd geluisterd. Bij het doen van de boodschappen, het nemen van grote beslissingen zoals een nieuwe auto, de vakantiebestemming, mogen ook de kinderen zeggen wat ze ervan vinden. Er zijn heel wat ouders die hun menu al jaren afstemmen op de wensen van de kinderen. Waar kinderen vroeger wel gezien maar niet gehoord mochten worden, geldt nu dat ze hun mond al opentrekken voor ze iets gevraagd wordt en in elk geval voor ze er over nagedacht hebben. En toch blijft de hulpverlening maar denken dat er helemaal niet naar de jeugd geluisterd wordt.

Wat het maar zo, want de meeste dertienjarigen hebben niet zoveel te melden dat van algemeen belang is. Onze samenleving is zo complex dat die moeilijk in een paar jaar te doorgronden is, en tegen de tijd dat iemand er wel verstand van heeft is hij al zo oud en met de maatschappij verweven dat kritiek amper meer mogelijk is. De vraag waarom er steeds maar weer noodposten voor de jeugd worden ingesteld is dus gerechtvaardigd: het is waarschijnlijk meer om oudere mensen aan werk en een levensvervulling te helpen, dan om de jeugd daadwerkelijk bij te staan.

Die jeugd hoeft helemaal niet geholpen te worden. Het is heel gezond om op jonge leeftijd al de nodige frustraties tegen te komen. Kinderwensen zijn er juist om helemaal niet gerealiseerd te worden. Geen skateboardbaan in de buurt? Pech! Zoek maar wat verder, of droom er 's nachts van. Nog steeds ontevreden over de nieuwe manier van lesgeven? Elke manier van lesgeven is vervelend, dat hoort bij school.

Wie tussen de tien en twintig is, moet zich ergens tegen afzetten. Dat hoort net zo bij die leeftijd als leren lopen rond het eerste levensjaar en zindelijk worden rond het derde.

Wie de jeugd, op deze leeftijd van nature nukkig en dwars, terzijde staat, is dus juist helemaal verkeerd bezig. Net zoals begripvolle, anti-autoritaire ouders een vloek voor hun kinderen zijn, zo is een samenleving waar het wemelt van de jeugdhulpverlenende instanties dat voor jongeren. Ze willen helemaal niet geholpen worden, ze willen mokken en overal tegenaan schoppen. Ik zou zeggen: geef ze die kans en schaf al die hulponzin af.

Liesbeth Wytzes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden