Eeuwige leven Huub van Heiningen

Eigenwijze journalist met tomeloze drive

Een verslaggever van de oude stempel, die met de brommer over de Gelderse dijken op nieuwsjacht ging. Om een duidelijke mening zat hij nooit verlegen.

Huub van Heiningen.

Als hij in de jaren vijftig en zestig verslag deed van de gemeenteraad, legde de burgemeester de vergadering weleens stil en werd Huub van Heiningen naar zijn mening gevraagd. ‘Zo heren, zei hij dan - dames waren er meestal nog niet - zullen we dan maar aldus besluiten?’, herinnert zijn zoon Ad van Heiningen zich.

Hij was een verslaggever van de oude stempel die zijn mening niet onder stoelen of banken stak. Iedere morgen begon hij tussen tien en elf uur op de editie Tiel en Maas & Waal van De Gelderlander.

En twaalf uur later - tussen tien en elf uur in de avond - stopte hij. Hij woonde aanvankelijk boven het toenmalige redactiekantoor aan de Weerstraat in Tiel, zodat hij geen tijd verspilde aan woon-werkverkeer. Als hij op nieuwsjacht ging deed hij dat op een brommer, gekleed in een lange leren jas met bijpassende helm waar zijn wilde haardos onderuit kwam. Zijn bijnaam was ‘De Dijkenrijder’ omdat hij zoveel schreef over het water. In totaal zou hij meer dan twintig boeken publiceren over Tiel en het Land van Maas en Waal, waarvan de eerste in 1965 verscheen. Huub van Heiningen overleed 5 juli op 93-jarige leeftijd.

Zijn wieg stond in Vreeswijk -  een dorp vlak bij Utrecht dat nu is opgegaan in Nieuwegein. Hij groeide op in een katholiek gezin van negen kinderen, waarvan de vader zijn geld verdiende als kantonnier van Rijkswaterstaat. Hoewel hij door de oorlog een deel van zijn middelbare school miste, lukte het hem te gaan studeren aan de katholieke universiteit van Nijmegen waar hij zowel geschiedenis als rechten deed. Beide studies zou hij niet afmaken. In 1950 werd hij correspondent Tiel en Rivierland voor de Volkskrant. In mei 1953 kon hij een vaste baan krijgen bij De Gelderlander op de editie Tiel en Maas & Waal. Hij deed veel gemeenteraadsverslaggeving in een tijd dat de kopij nog met treinbrieven naar de drukkerij in Nijmegen werd verstuurd.

In 1964 werd hij chef van de redactie in Tiel. Oud-collega Flip Versteegh herinnert hem als iemand met een tomeloze drive. ‘Zelden heb ik iemand meegemaakt die je zo de vrije teugel liet en er door die drive toch -  héél steels en wijs - een beetje aan trok.’ Hij zegt dat Huub bij hem niet meer stuk kon toen hij eens een lezeres die over de bezorging van de krant bleef klagen, dreigde met schorsing als abonnee. Om die sanctie bij haar volgende telefoontje nog ten uitvoer te brengen ook. ‘Mevrouw, u bent nu voor drie maanden geschorst! Ik heb u gewaarschuwd.’ Waarna hij bij de administratie de lezeres liet uitschrijven.

In 1975 werd hij provincieverslaggever voor De Gelderlander, wat hij nog tien jaar zou doen. Op zijn 62ste ging hij met pensioen. Daarna bleef hij boeken schrijven en zich met de politiek bemoeien. Oud-journalist en gemeentevoorlichter Jan Beijer die hem goed kende, herinnerde hem in een in memoriam als een politieke kameleon: ‘Hij voelde zich aanvankelijk thuis bij de KVP, later bij de PvdA en nog weer later manifesteerde hij zich als een onafhankelijk socialist.’ Later richtte hij lokale partijen op of sloot zich daarbij aan, om ze weer de rug toe te keren als ze in zijn ogen hun gedachtegoed verkwanselden. Van Heiningen had zes kinderen met zijn eerste vrouw Truus van Dam. Toen zijn zoon Ad uiteindelijk hoofdredacteur van De Gelderlander werd, kreeg die tijdens de zondagse bezoekjes ook zijn adviezen.

Zijn laatste grote historische boekwerk was de uitgave over de Tielse gilden in 2017, waaraan hij vijf jaar werkte. Hij zei vanwege zijn slechte gezondheid niet bij de presentatie te kunnen zijn, maar dook toch onder groot applaus op in zijn scootmobiel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.