Een witte badjas, het blijft wennen

Het was op een wandeling in de jaren zeventig in Frankrijk dat wij in het plaatsje La Bourboule uitkwamen. Wij waren doodmoe van de afgelegde kilometers, maar de rest van het stadje leek er nog veel erger aan toe....

AUKJE VAN ROESSEL

Dat was de eerste keer dat ik met het fenomeen kuren werd geconfronteerd en met La Bourboule op mijn netvlies was mijn idee van een kuuroord gezet. Dat kuren ook iets heel anders kan zijn, leerde ik pas in Thermae 2000 in Valkenburg: voor je plezier ronddabberen in lekker warm water, even wat bubbelen, een saunaatje pikken of stomen in een Romeins bad. En dat alles ook zonder dat je 'ziek' bent.

Pas tijdens een kort verblijf in het aan de Thermae 2000 verbonden hotel Thermaetel moest ik ineens weer aan La Bourboule denken. Toen ik de brede trap afliep naar de ons toegewezen kamer, kwam een ouder stel de andere kant opgelopen: in witte badjassen. Dat was slikken.

Maar even later liepen ook wij in het wit richting de Thermae. Je moet toch ergens je kleren laten. Op de hotelkamer is wel net zo makkelijk. Met een witte badjas hoef je alleen een handdoek, een gulden en de sleutelkaart mee te nemen. Die kaart is niet alleen de sleutel tot de kamer, maar ook tot het bad. De losse gulden is voor een kluisje, om de sleutelkaart veilig in op te bergen.

Wie zich meldt bij de receptie van het Thermaetel, vraagt zich af waar de kamers zijn. Het antwoord is: beneden. Het hotel is trapsgewijs in de Cauberg gebouwd, met de receptie op de top en de kamers daaronder. Alle kamers hebben een eigen balkon met een zitje, met daarvoor een stukje gras dat groeit op het dak van de kamer eronder (behalve op de onderste verdieping natuurlijk) en uitzicht op het Limburgse heuvellandschap. Nu het bijna winter is, is dat zitje overbodig. Maar een zon die opkomt vanachter een heuvel, maakt het uitzicht dan weer speciaal.

Na het kuren nog even gezellig aan een hotelbar hangen is er in het Thermaetel niet bij. Er is een onpersoonlijke lounge met een belletje. Wie wat wil drinken, moet schellen. Toen wij er waren, had de bediening tegen elven 's avond niet zoveel zin meer om aan de wensen van de bellers gehoor te geven. Daarover hoorden wij een viertal klagen dat zich, in witte badjas, bij het sluiten van het bad in de lounge had genesteld. Wij waren na een avondje kuren soezerig en na zoveel vermeende gezondheid al helemaal niet aan alcohol toe, zodat het ontbreken van een bar ons heel toepasselijk scheen.

Het kan zijn dat het kwam door het warme kuurbad, maar ik heb zelden in een hotel zo lekker geslapen als in het Thermaetel. Geen geluidje van de overige gasten drong tot de kamer door. Het enige dat stoorde op de kamer, een irritant tikkende klok, hadden we onschadelijk gemaakt door deze in de kast te verbergen. Verder was het luxe en weldaad. Maar daar betaal je ook 360 gulden per losse nacht voor, inclusief de toegang tot de Thermae.

's Ochtends bij het ontbijt merkte ik dat ik toch nog niet geheel aan die witte badjassen gewend was geraakt. Hoewel het misschien overbodig werk lijkt je 's morgens eerst in je gewone kleren te steken om na het ontbijt toch weer die badjas aan te trekken, vind ik het persoonlijk toch wat ver gaan om aan de ontbijttafel alweer geconfronteerd te worden met witte badjassen en vreemde, blote voeten in slippers. Het ontbijt smaakte overigens toch.

Aukje van Roessel

Thermaetel, Cauberg 25, Valkenburg, tel. 043-601.94.45.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden