COLUMNAaf Brandt Corstius

Een tienerboek over tieners is precies wat je moet lezen tijdens een hittegolf

null Beeld

Door een speling van het lot was ik tijdens de hittegolf op Vlieland terechtgekomen, de beste plek op aarde tijdens een hittegolf, misschien sowieso de beste plek op aarde. Door de een andere speling van het lot, of door een zandkorrel die in het gaatje voor de oplader van mijn e-reader was terechtgekomen, deed mijn e-reader het niet meer.

Gelukkig had de camping een kast met weggeefboeken. Ik voel me altijd onweerstaanbaar aangetrokken tot zo’n kast, terwijl ik weet dat ik er alleen de Duitse vertaling van De dolle tweeling in ga vinden, en iets van Harlan Coben met zonnebrandvlekken erop.

Maar nu stond er een dunne pocket met op het omslag drie mensen in zee, ronkende quotes uit goeie kranten en de intrigerende titel We Were Liars. Een mogelijk goed boek waarvan ik nog nooit had gehoord, in de campingboekenkast. Het lot was met veel spelingen bezig.

Op de eerste bladzijde zag ik dat het een kinderboek was, want er stond een kinderlijk getekende plattegrond van een eiland in. Of nee: het was een youngadultboek. Ik weet dat er veel volwassenen zijn die youngadultboeken lezen, trouwens ook veel volwassenen die kinderboeken lezen, maar ik zag mezelf niet als zo’n volwassene. Ik wist ook niet precies voor wie youngadultboeken bedoeld waren: het genre is pas uitgevonden toen ik zelf geen young adult meer was. Ik las als kind kinderboeken, op mijn 12de las ik Kort Amerikaans van Jan Wolkers, daarna was mijn seks- en literatuureducatie compleet en kon ik verder in de boeken voor de old adults.

Een youngadultboek, zo bleek, is voor mensen tussen de 12 en de 18 en gaat over hun belevingswereld. Je zou het kunnen wijten aan het feit dat mijn hersens oververhit waren, maar ik bleek ook de doelgroep. Op het strand van Vlieland ging ik volledig op in het leven van een stel rijke Amerikaanse tieners op een privé-eiland.

Een tienerboek over tieners is namelijk precies wat je moet lezen tijdens een hittegolf. Ze eten de hele tijd kreeft, draaien zelf ijs, varen in een motorboot, springen van steigers en dragen altijd een spijkerbroek met een verwassen roze overhemd dat ze al zeven zomers dragen.

Ik stond oogluikend toe dat ze allemaal knap, scherpzinnig, overgevoelig en excentriek waren. Dat er zinnen in stonden als: ‘Het smaakte naar zout en mislukking.’ Dat de jongen op wie de hoofdpersoon verliefd is, zo wordt omschreven: ‘Hij was bezinning en enthousiasme. Ambitie en sterke koffie.’

Het boek bleek natuurlijk allang een enorm ding te zijn onder echte young adults. Het staat al weken op de Amerikaanse bestsellerlijst, en er zijn zelfs young adults die zinnetjes uit het boek op zichzelf laten tatoeëren. ‘Ze was suiker, nieuwsgierigheid en regen.’ Op je onderarm.

Daar ben ik officieel te oud en te verstandig voor.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden