Column Aaf Brandt Corstius

Een realityserie over hoogblonde makelaressen in Los Angeles? Inderdaad Netflix, dat vind ik heel leuk

Laatst las ik ergens de zin: ‘Mijn algoritme kent me beter dan ik.’ Ik denk dat we dat maar moeten accepteren; dat al onze sociale mediaatjes, apps en slimme horloges ons nu zo goed doorgrond hebben dat we niet meer aan zelfkennis hoeven te doen. 

Wilt u dit verhaal liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie.

Netflix had voor mij bedacht dat ik Selling Sunset leuk zou vinden, een Amerikaanse realityserie (met zeer weinig realiteit) over een groep hoogblonde makelaressen in Los Angeles. Netflix had daar helemaal gelijk in. Niet alleen vind ik het heerlijk om het wel en vooral wee van hoogblonde mensen in Los Angeles te volgen, ik vind Funda ook heerlijk. Dit was Funda plus hoogblonde mensen. Ik was acuut verslaafd.

Ik blijk niet de enige te zijn: Selling Sunset is nogal een hit op Netflix. Alles wat de makelaressen van de Oppenheim Group overkomt, is zwaar gescript en ongeloofwaardig. Zo is de cameraploeg er toevallig net bij als makelares Mary, hoogblond en 37, op een ochtend wakker wordt en in bed door haar 25-jarige Franse boyfriend wordt verrast met een trouwring. Die later van nepdiamant blijkt te zijn. Wat weer zorgt voor de nodige consternatie bij de meiden op kantoor.

Verhaalontwikkeling is er amper tot niet: de vrouwen stampen veel heen en weer door de bouwput – op stiletto’s, dat wel – van een huis van veertig miljoen dollar dat ze graag willen verkopen, nippen aan cocktails en werpen elkaar woedende dan wel anderszins veelbetekenende blikken toe.

Maar je leert veel over de Hollywoodse huizenmarkt. Het is één groot open huis, die hele serie. Zo heeft iedereen in Hollywood pocket doors: dat zijn een soort schuifdeuren die in het niets verdwijnen als je ze openschuift. Daarmee breng je buiten naar binnen, zeggen de makelaressen er altijd bij. Verder heeft iedereen in die contreien een tv in de tuin. En binnen een tv die op wonderlijke wijze uit de vloer opstijgt. En een groot vierkant gat in de grond waar een gasvuur in woedt. En een hoge vaas met sinaasappels erin.

Maar wat nog het meest opvalt: de huizen daar zijn spotgoedkoop! Oké, ze kosten vijf miljoen. Dat is veel geld. Maar dan heb je dus een villa met magische schuifdeuren, tachtig kamers, een zwembad en een waterval, op een eigen berg.

Voor dat bedrag kun je in Amsterdam een bouwval van drie verdiepingen kopen waar je zelf nog een kookeiland in moet timmeren. En dan krijg je er niet eens een glamoureuze blonde makelares met een botoxoverdosis en liefdesproblemen bij, maar gewoon zo’n saaie makelaar in Jort Kelderpak die ‘authentieke details’ zegt.

Ik heb al gekeken op hun site. Ze bestaan echt, de vrouwen van de Oppenheim Group. Ik vrees dat ik naast Funda nu ook elke dag hun aanbod ga bekijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden