Die ene leerlingHenk Voorend (68)

Een leerling die voelde dat ze in het verkeerde lichaam was geboren, nam docent Henk in vertrouwen

Leerkrachten, docenten en hoogleraren over de leerling die hun kijk op het vak heeft veranderd. Deze week: Henk Voorend (68), voormalig docent economische vakken en teamleider bij het Etty Hillesum Lyceum in Deventer, over een leerling wiens vertrouwen hij wist te winnen.

null Beeld Hedy Tjin
Beeld Hedy Tjin

‘Op een dag stond ze bij me in de teamleiderskamer, een lieve meid uit havo-4, met lange blonde haren. Of ze de week daarna een dag verlof kon krijgen, want ze moest naar Amsterdam. En o ja, haar ouders mochten het niet weten.

‘Dat gaat niet zomaar, zei ik. Er waren lessen. En wat moest ze op een doordeweekse dag in Amsterdam? Op die vraag gaf ze geen antwoord. Ze was een beetje aan het draaikonten. Wel zei de jongen die ze had meegenomen - en die ik betrouwbaar achtte - dat hij met haar zou meegaan. Het was écht belangrijk.

‘Ik vroeg door. Zei dat ik mijn eigen dochter van 15 ook niet zomaar naar Amsterdam zou laten gaan. Op mijn netvlies verschenen beelden van de jongens met gouden kettingen die soms met hun Volkwagentjes bij het hek van de school stonden te wachten. Straks ga je er met een loverboy vandoor, zei ik. Ze lachten erom. Daarover hoefde ik me geen zorgen te maken, zeiden ze.

‘De jongen vertelde dat zijn ouders ervan wisten. En dat ze het goed vonden. Het stelde me enigszins gerust. Ik voelde ook wel dat het geen kattekwaad was, dit waren geen brutale rakkers die zin hadden in een dagje Amsterdam. Mijn intuïtie zei dat ik ze moest laten gaan. En toch vond ik het lastig toestemming te geven zonder te weten wat er aan de hand was.’

‘Denk erover na of je het niet toch kunt vertellen, zei ik. En kom dan morgen terug. Of weet je wat, je kunt ook het adres in mijn agenda noteren, het adres van de plek waar jullie heengaan.

‘Het was een ingeving. Ik hoopte zo de drempel te verlagen. En dat lukte. Ze kwam naar mijn bureau, pakte een pen en schreef met kleine letters een adres in een hoekje.

‘Ik kijk niet hoor, zei ik voor de grap. Maar toen ze vertrokken waren, deed ik dat natuurlijk toch. Ik was nieuwsgierig, tikte het adres in op Google. En toen zag ik het.

‘Ik was blij dat ik het wist. En dat ik niet meteen van kwade bedoelingen was uitgegaan. Kinderen vertellen je pas iets als ze voelen dat ze serieus worden genomen. En als je de tijd voor ze neemt. Dat bleek maar weer. Dit meisje zocht een manier om mij in vertrouwen te nemen.

‘De volgende ochtend stonden ze weer in mijn kamer. Goh, zei ik, dat was spannend gisteren. Wat bijzonder dat je deze stap wil zetten. En natuurlijk geef ik je toestemming om naar de genderkliniek te gaan. Ze leek opgelucht dat ik op de hoogte was.

‘Ik vroeg of ze al langer het idee had dat ze in het verkeerde lichaam was geboren. Of ze dat op de basisschool al voelde. En of haar ouders een vermoeden hadden. Haar moeder had misschien ooit iets gemerkt, zei ze. Haar vader in elk geval niet. Ik drukte haar op het hart in de kliniek te vragen hoe ze het haar ouders het best kon vertellen. Dat is belangrijk, zei ik. Ze moeten het weten. Als ik jouw vader was, zou ik het willen weten.’

‘In het leerlingvolgsysteem gaf ik ze verlof, zodat de docenten die dag zouden zien dat ze zich absent hadden gemeld voor hun lessen. De echte reden schreef ik er natuurlijk niet bij, want ouders kunnen ook in het systeem. Wat ik noteerde, weet ik niet meer precies. Het zal iets als ‘studiedag’ zijn geweest.

‘De dag na haar intakegesprek bij de kliniek kwam ze verslag bij me uitbrengen. Ik haalde thee voor haar, ze vertelde me over de procedure. Vrij snel daarna heeft ze het ook aan haar ouders verteld. En later aan de klas.

‘Het was wel een pittig jaar. Ze bleef zitten, om na de zomervakantie haast onherkenbaar terug te keren. De lange manen waren eraf, er kwam een nieuwe naam. Vanaf dat moment was hij een jongen.’

Gezocht

Bent u zelf docent (geweest) en is er een leerling door wie u anders naar het vak bent gaan kijken? Mail een samenvatting van uw verhaal naar r.kuiper@volkskrant.nl. Het gaat nadrukkelijk niet alleen om succesverhalen, ook andere, waarin een docent pas later inziet wat hij had moeten doen, zijn welkom. De privacy van de leerling is gegarandeerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden