Een cabaretesk trouwmoment

Met hamer, camera en pen trekt cabaretier en parttime trouwambtenaar Jelle Kuiper door het land. Want 'de mooiste dag van je leven moet echt uniek en vooral een hele leuke dag zijn'....

Een lakei, gekleed zoals een lakei gekleed hoort te gaan, veegt de stoep. Bij de ingang worden bezoekers begroet door twee geharnaste, verstilde ridders. In de hal van het Roze Kasteel hangt de baljurk die eens is gedragen door Gravinne Rondalia van Ooit. Zachtjes zoemt klassieke muziek. De muren bieden zicht op weidse tuinlandschappen, de stoelen zijn van goud, de kop en schotels blauw, rood, groen. In het Land van Ooit komt de 21ste eeuw niet verder dan de parkeerplaats. Temidden van deze tijdloze sprookjeswereld krijgt Jelle Kuiper een paar praktische aanwijzingen van ceremoniemeester René de Bruijn: 'Jij staat achter de tafel, daar komen de getuigen en daar zit het bruidspaar. Aan het eind van de plechtigheid komt een emotioneel lied, daarna volgen taart en champagne.'

Interactieve sfeer

Jelle Kuiper is cabaretier. En ambtenaar. Zelfs speciaal beëdigd als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand. 'Jelle Kuiper maakt van elke huwelijksvoltrekking een persoonlijke, sfeervolle en vooral grappige ceremonie', staat in zijn folder Leuk Trouwen? Want 'de mooiste dag van je leven moet echt uniek en vooral een hele leuke dag zijn'.

Op deze frisse zaterdagochtend gaat hij Evert Remmerswaal en Saskia Buijs in de echt verbinden. Terwijl Kuiper in een ruime kamer op de eerste etage van het Roze Kasteel - bloembehang, groen tapijt, groene stoelen, grote spiegel - zijn voorbereidingen treft, vertelt hij hoe hij te werk gaat. 'Ik spreek het bruidspaar altijd een week of twee voor het huwelijk. Dan vraag ik of er nog speciale dingen zijn in hun levensgeschiedenis. Hoe ze elkaar hebben leren kennen. Dat levert bijna altijd een verhaal op. Het is altijd wel een keer uit geweest. Ik heb bijna altijd leuke mensen met bijzondere verhalen.' De cabaretier annex ambtenaar voorziet zichzelf van deodorant.

'Tijdens de ceremonie zet ik het bruidspaar met het gezicht naar het publiek. Dat vind ik belangrijk. En dan vraag ik bijvoorbeeld: wie was er bij toen ze elkaar leerden kennen? Je krijgt een leuke interactieve sfeer als je het publiek erbij betrekt.' Kuiper trekt zijn toga aan, dat wil zeggen: iets wat een vrije interpretatie van een toga is. Het lange, donkere gewaad bestaat deels uit een gehalveerd colbert. Op de mouw is een hartje gestikt. 'Heb ik laten maken door een meisje van de modeacademie. Ik wilde iets geks. Ik draag dit nu voor het eerst. Ik had tot nu toe altijd gewoon een vlot jasje.'

Kuiper is na het doorlopen van de theateracademie cabaretier geworden, heeft inmiddels een dubbelprogramma met een collega - 'in kleine theaters' - en treedt daarnaast voor het tweede jaar op als bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand. Heeft hij met het sluiten van huwelijken meer succes dan met het vermaken van het verwende Nederlandse cabaretpubliek? 'Nou ja, je moet inderdaad met veel cabaretiers concurreren. Als speciaal ambtenaar ben ik de enige. Maar ik zou dit niet fulltime willen doen.' Hij treft altijd mensen die hun best doen iets origineels van hun trouwdag te maken. Behalve dan dat rare stel in Amsterdam dat elkaar kende van de babbelbox. Het huwelijk werd duidelijk aangegaan vanwege een verblijfsvergunning. Een bode moest getuigen omdat een van de getuigen niet kwam opdagen. 'Ik had geen klik met die mensen. Ik kon niets leuks bedenken. Je komt er wel mee weg, maar het was geen succes.'

Usb-stick

Hij schuift het gordijn opzij en kijkt naar buiten, waar de gasten zich verzamelen, en pakt zijn attributen uit. Drie hamers: een witte, een rode en een goudkleurige. 'Degene die de bruid heeft geholpen met het uitzoeken van de bruidsjurk, mag bepalen welke hamer ik gebruik.' Een fotocamera, een pen. 'Ik maak foto's van het paar en de getuigen. De pen is traditie. Maar ik heb een pen met een usb-stick erin. Daar doe ik meteen de foto's op. Dat valt altijd goed.'

Hij bekijkt zijn tekst. 'De bruid gaat iets zeggen voor het ja-woord. Dat wordt vast huilen. En aan het eind wordt een cd afgespeeld met een lied op een tekst van Saskia. Ja, het wordt huilen, let maar op.'

Ceremoniemeester René komt binnen met mappen, papier en een pen van de plaatselijke gemeente. Er komt geen ambtenaar van de afdeling burgerzaken mee. Kuiper: 'Ha, ik mag het dit keer helemaal alleen doen. Sommige ambtenaren vinden dit geen leuk werk. Ik heb wel eens geroepen dat ambtenaren van de burgerlijke stand saai zijn; dat moet ik niet doen. Zij doen natuurlijk hun best. Maar iedereen kent wel een saaie ambtenaar. Die beginnen te vertellen over het gebouw waar wordt getrouwd of ze komen met gedichtjes over de liefde. Heel erg is je vergissen in een naam, of het noemen van ouders die al overleden zijn.'

Het bruidspaar is gearriveerd. In een donkerblauwe Volvo. Kuiper kijkt weer naar buiten: 'Ik herken ze nauwelijks; bij het voorgesprek zag ik hen in spijkerbroek.' De sleep van de witte bruidsjurk wordt door keurig aangeklede meisjes opgetild. Een inwoner van het Land van Ooit heet het bruidspaar hartelijk welkom in het Roze Kasteel. Het paar beklimt giechelend de trap naar zijn kleedkamer. Kuiper zegt de bruid dat ze er geweldig uitziet. Saskia: 'Ik heb er zin in.'

Kuiper: 'Het is leuk hier, hè. Willen jullie iets drinken? Plassen?' Saskia tegen Evert: 'Ga jij nog even plassen.' Evert: 'Heb ik net gedaan.' Saskia: 'Kunnen we de vader van Evert niet wat valium geven?' De ceremoniemeester loodst nog een verdwaalde gast telefonisch binnen, Kuiper kijkt nog een keer in zijn papieren en zegt: 'Dan gaan we nu naar binnen. Nog tissues nodig? Nog plassen?' De ceremoniemeester gaat voor in de zaal waar de genodigden inmiddels op hun gouden stoelen zitten: 'Dames en heren, het bruidspaar.' Applaus en gejuich.

'Beste Saskia en Evert, een bijzonder dag, een bijzondere locatie. Vrienden en familie. Fantastisch dat jullie er zijn. Vanmorgen op weg hiernaartoe dacht ik nog: wat heb ik toch een leuk vak; ik sta hier met bijzondere en leuke mensen. Ik dacht vanmorgen: zo'n mooie bruid heb ik nog nooit gezien. Nu denken jullie natuurlijk: dat zegt hij altijd. En dat is ook zo. Ik ben er trots op dat ik jullie mag trouwen. En dat zeg ik niet altijd. Wie weet hoe ze elkaar hebben ontmoet?' Ceremoniemeester René: 'Mag ik alles zeggen? Saskia kende ik van mijn studie. Zij kon altijd mooi afkijken bij mij.

Desondanks heeft ze haar studie gehaald. Het was op een feestje, iedereen ging zoenen. De eerste kus op de bank. En Evert zei na het zoenen: bel mij maar.' Saskia: 'Ik was blij met de voicemail, want ik wist zijn naam niet meer.' Kuiper: 'René, weet je nog wat je tegen Saskia zei?' René: 'Ja: alles goed en wel, maar Evert is geen makkelijke.' Er wordt veel en uitbundig gelachen. Kuiper leest een gedichtje voor: 'Zonder liefde wordt het rondom ons stil.' Dan, plechtig: 'We gaan een beetje naar het trouwmoment toe.'

Na het ja-woord, de ringen, het tekenen van de huwelijksakte, de overhandiging van het huwelijksboekje, een toespraak van Saskia's moeder, de ooohhh's voor de foto's in de pen en het lied met tekst van Saskia, staat het gezelschap op om zich rond de vier verdiepingen tellende bruidstaart te scharen en een toost uit te brengen. Kuiper, terug in de kleedkamer: 'Ja, het is goed. Dit is zo'n beetje wat het moet zijn. Het was leuk dat René meteen ging vertellen.' Ceremoniemeester René komt binnen. 'Een goed optreden. De juiste toon. De reacties van het bruidspaar waren ook positief. Die interactie is leuk.' De trouwambtenaar trekt zijn toga uit: 'Nee, ik ga niet meefeesten. Ik heb mijn dingetje gedaan. En ik ga het vanaf nu alleen maar drukker krijgen. In mei begint de drukte. In juni en juli is het erg druk. Op 7 juli, 7/7/7, heb ik er drie op een dag. Die dag wordt het: verstand op nul.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden