Column Caspar Loopt

Duinen, kreken, schorren, slikken, slufters, het hele pakket

Aflevering 275: er is in Goedereede nog iets voelbaar van de doorleefde geschiedenis en de opgestapelde rampspoed. 

Het volgende eiland: Goeree-Overflakkee. Klinkt naar Zeeland, maar nog altijd Zuid-Holland, al zien sommige bewoners dat anders. De buitenhaven van Stellendam, ik klim een dijk op en kijk uit op strand, en duizenden vogels langs de kustlijn. Meeuwen, bergeenden, scholeksters, tureluurs.

Later, door de Kwade Hoek, natuurgebied. Er vergingen hier nogal wat schepen, vroeger, vandaar die naam. Onbekend terrein voor mij, en onvermoed groots en ruig. Duinen, kreken, schorren, slikken, slufters, het hele pakket. Afwisselend zoet en zout, nat en droog, driehonderd soorten planten. Een gebied om nog eens naar terug te gaan. Niet alles ineens willen. Ik leer weer een nieuw plantje, heemst, dat is prachtig genoeg voor nu. Een stukje over het strand, dat zich kilometers uitstrekt. Een paar wandelaars, een paar verdwaalde toeristen, een paar stelletjes in de beschutting van de duinen. Dan weer duininwaarts, via zeekraal naar duindoorn. Grazende koeien, een Hollands plaatje in de duinen.

Heemst Beeld Caspar Janssen

Aan de binnenduinrand, langs de Oostdijkseweg, een kronkelend lint van oude, zorgvuldig opgeknapte en opgeleukte woonboerderijen, ik vermoed hier veel forensen uit Rotterdam. Her en der hoge zandwallen, daartussen lagen nog niet zo lang geleden akkertjes. Er is een naam voor die zandwallen: schurvelingen. In Goedereede, even verderop, is de sfeer anders. Hier, in de schaduw van de toren van Goedereede, houden de christelijke partijen stand. Goedereede was ooit een welvarend havenstadje, de toren van Goedereede diende eeuwenlang als lichtbaken voor schepen op zee. Door aanslibbing kwam de haven steeds verder van het stadje te liggen, de handel en visserij verdwenen, het stadje raakte in verval. Na de watersnoodramp in 1953 werd de haven afgedamd, en werd Goedereede helemaal onbereikbaar voor schepen. 

Nu hangt er de sfeer van het dorp. Op de omliggende, aangeslibde en ingepolderde gronden eromheen werd in de afgelopen eeuw kleinschalige landbouw bedreven. Daar rukt toerisme- en recreatieland op, en dat is overal hetzelfde. En toch is er nog iets voelbaar van de doorleefde geschiedenis, van de opgestapelde rampspoed in Goedereede - storm, overstromingen, brand, geweld, heksenverbrandingen – en het ooit woeste zeeleven voor de kust van de Kwade Hoek.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.