Het eeuwige leven Cor Rosbeek (1944 - 2019)

Drukker die het ambacht vierde tot de computer het kapotmaakte

Cor Rosbeek verhief het drukambacht tot kunst en verruilde Limburg voor de avantgarde van Amsterdam. Tot de pc het vak om zeep hielp.

Cor Rosbeek. Beeld Collectie fam. Rosbeek

Zijn meesterwerk was de replica van het Dagboek van Anne Frank. Het mocht in geen enkel opzicht verschillen van het origineel: hetzelfde vergeelde papier, dezelfde poesieplaatjes, dezelfde postzegels en stempels. Elke inktspat, elke verkleuring en variatie in de vulpeninkt – achter in het dagboek gebruikt Anne een bijna fluorescerende ecolineinkt – werd met de grootste precisie nagemaakt of nagedrukt. Potloodtoevoegingen van haar vader Otto vereisten een aparte grafietdrukgang. Het omslag werd opnieuw geweven uit oude garens, het slotje was niet alleen een exacte kopie, ook de oxidatie moest overeenkomen. ‘En het moest ook nog in het grootste geheim worden gedaan’, zegt zijn echtgenote Liset Peters.

Zo’n opdracht was aan Cor Rosbeek toevertrouwd. Hij zag verschillen die geen enkele klant opmerkte. ‘Kan niet bestaat niet’, was zijn motto. Hij moest de beste zijn. Jaarverslagen, museumcatalogi en kunstboeken maakte hij, onder meer voor het Rijksmuseum. De naam Rosbeek werd een synoniem voor kwalitatief hoogstaand drukwerk. In totaal zouden hij en zijn bedrijf 163 prijzen krijgen, waaronder de Grafische Cultuurprijs.

Niettemin ging zijn drukkerij Rosbeek in Nuth in 2008 failliet –net voordat een liber amicorum zou worden gepresenteerd waarin vrienden, collega’s, grafici, vormgevers, kunstenaars en fotografen een hommage aan hem brachten.

Cor Rosbeek weet het aan de do-it-yourself-cultuur na de komst van de computer. Het vakmanschap verdween. ‘Alles wordt digitaal aangeleverd. De kwaliteit wordt niet meer zo belangrijk gevonden. Vaak drukken we ver beneden ons kunnen’, stelde hij somber vast.

Bij hem zelf waren toen al de eerste verschijnselen van de ziekte van Parkinson te zien. Zo lang hij kon functioneren ging hij door. . Maar dit jaar wilde hij niet meer. Op 10 juni kwam een einde aan zijn leven.

Rosbeek werd geboren in het Zuid-Limburgse Schinnen. Zijn vader had in het buurdorp Nuth een drukkerij die geboortekaartjes, rouwkaarten en reclame voor de lokale middenstand maakte. Op Cors 16de overleed hij echter al. Twee jaar later namen hij en zijn één jaar jongere broer Jean het bedrijf over. Toen Limburgse verffabrikant en kunstverzamelaar Jo Eyck bij hem aanklopte met een opdracht voor een nieuwe huisstijl kwam Rosbeek in contact met een nieuwe wereld van vormgevers en typografen zoals Marcel Pijpers en Piet Gerards. Hij koos voor specialisatie in kwalitatief hoogstaand drukwerk. En dat was zo goed dat hij al gauw landelijke bekendheid kreeg.

Rosbeek combineerde creativiteit met zakeninstinct. Hij was fantasierijk en perfect gesoigneerd en voelde zich thuis in de wereld van blue suede shoes en scherp gesneden kostuums. In 1991 besloot hij op 47-jarige leeftijd naar Amsterdam te verhuizen. Met zijn nieuwe partner Liset Peters vestigde hij zich aan de Singel.

‘Hij wilde de benepen patriarchale Limburgse cultuur inruilen voor de open, verrijkende cultuur van Amsterdam’, schreef het cultureel maandblad Zuiderlucht. Hij haalde grote opdrachten binnen, zoals die van Arts Unlimited die bij hem de kunstkaarten- en ansichten liet drukken. Vriend en ontwerper Piet Gerards: ‘Met zijn opdrachgevers ging hij dan naar Nuth: eerst met zijn Alfa Romeo en toen dat niet meer kon met de trein. In een aparte kamer in Nuth had hij een heel archief ingericht met vier filmpjes voor elke kaart.’

Voor ontwerpers was het een el dorado van avontuurlijke en modernistische drukkerskunst. Totdat hij ziek werd en de computer aan het bedrijf een einde maakte.

Gijs Groenteman gaat in onze illustere archiefkast in gesprek met mensen die hem hebben verwonderd. Rapper Pepijn Lanen, schrijver Paulien Cornelisse en kunsthandelaar Jan Six passeerden al de revue.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden