sander donkersin 150 woorden

Drie uur vertoeven in een wolk van andermans woede is lang

null Beeld

Tijdens een lange treinreis zat ik tegenover een vrouw die erg boos was. Recentelijk was ze boos geweest op haar eigen haar, waarvan ze de pony blijkbaar met een bot voorwerp had verwijderd. Nu waren er conducteurs met apparaatjes die bliepten, stemmen uit een speaker, medepassagiers die belden, een advertentie in een rondslingerend modeblad, vijf minuten vertraging. Misschien was het gewoon haar bestaan in het algemeen. Alles moest bezucht, bekreund en bemompeld worden. Voor de hardhorenden in de coupé schudde ze daar mismoedig het hoofd bij.

Drie uur vertoeven in een wolk van woede is lang. Tijdens een onvermijdelijk moment van oogcontact bedacht ik dat een invoelend knikje mijnerzijds de sfeer wellicht iets op zou krikken. ‘Ik vind heel veel dingen óók heel stom’, was wat ik eigenlijk poogde te communiceren. Het kwam me op een woedend gerol van haar ogen te staan. Ook solidariteit was voor haar een moeilijke boodschap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden