COLUMNAaf Brandt Corstius

Drie losse woorden herhalen is het tegenovergestelde van luisteren

Net toen ik had bedacht dat ik immuun was geworden voor tv-series, en al helemaal niet meer verslavingsgevoelig, kwam The Loudest Voice op mijn pad. Nu stomp ik mijn man, als we laat op de avond eindelijk aan een aflevering van The Loudest Voice toekomen, constant wakker uit de aandoenlijk diepe slaap waarin hij dondert als we iets spannends kijken. Ik stomp hem, want deze scène is heel belangrijk! En deze ook!

Omdat de serie over Fox News gaat, maak ik mezelf wijs dat ik met een mix van mediastudies en politicologie bezig ben, en maak ik constant verstandige opmerkingen als: ‘Dus zo hebben de conservatieven dat al die tijd ervaren.’ Kortom, het is seriebingen met een zweem van intelligentie: ik ben er dol op.

Maar nu even over een vrij triviale serie waarin Roger Ailes, de afstotelijke baas van Fox News, op de bank de krant leest terwijl zijn vrouw een boek over de geschiedenis van hun woonplaats doorbladert. Zij vertelt wat feitjes uit het boek na terwijl hij achter zijn krant zit, en op een gegeven moment zegt ze: ‘Luister je eigenlijk wel?’ En dan zegt Roger Ailes: ‘Dolly, Streisand, historisch.’

Hier wordt een aloud probleem tussen man en vrouw, en vast ook man en man en vrouw en vrouw, getoond.

Ik zal het maar toegeven: ik ben in deze scène de vrouw en mijn man is de man. In ons leven heeft dit gesprek zich al ongeveer 10 duizend keer afgespeeld. Ik, na lang kletsen: ‘Luister je eigenlijk wel?’ Hij, verdiept in telefoon: ‘Afwasmachine, appeltaart, nieuwe trui.’ Of ik: ‘Luister je eigenlijk wel?’ Hij: ‘Stoppenkast, daklozenkrantverkoper, schoolreis.’

Het is natuurlijk normaal dat echtgenoten na verloop van tijd niet meer, of amper nog, naar elkaar luisteren, of in elk geval niet met de gespitste oortjes van de begindagen. ‘Houd je van alikruiken? Wat fascinerend!!!’

Maar als iemand vraagt of je luistert en dan drie losse woorden uit haar relaas herhalen: dat is het tegenovergestelde van luisteren. Het is erkennen dat je het gepraat van de ander vooral beschouwt als een irritant dreinend geluid op de achtergrond, met af en toe een uitschieter. ‘Ik hoorde je de hele tijd een soort ruisgeluid maken, en drie keer klonk de ruis iets harder’, is eigenlijk wat je zegt.

Door de scène tussen Roger Ailes en zijn vrouw ging ik diep over deze wereldwijde en eeuwenoude echtelijke kwestie nadenken. (Middeleeuwse vrouw: ‘Luister je eigenlijk wel?’ Middeleeuwse man: ‘Leem, horige, nieuwe vilten punthoed.’)

De oplossing voor het probleem is volgens mij dat de man of andere niet-luisterende figuur zegt: ‘Nee, ik luister niet.’

Ik had dit nog nooit in een serie, film of toneelstuk voorbij zien komen. Ook daarom is The Loudest Voice een belangrijk document.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden