Het Eeuwige levenLoukie van der Veen (1933-2020)

Dochter van verzetsheld Gerrit-Jan van der Veen was altijd op de vlucht

De oorlog bezorgde Loukie van der Veen, dochter van de verzetsheld Gerrit-Jan van der Veen, een trauma. Schilderen was haar belangrijkste uitlaatklep. Ze overleed 25 april aan de gevolgen van corona.

0013TE eeuwigelevenloukievanderveenBeeld .

‘Eigenlijk was ze altijd op de vlucht. Steeds stond er wel ergens een koffertje klaar, zodat ze kon onderduiken’, zegt haar zoon Gerrit-Jan Weiler.

Loukie van der Veen was de oudste van de twee dochters van de verzetsheld Gerrit-Jan van der Veen. Tijdens de oorlog verhuisde ze samen met haar jongere zusje Gerda onder telkens andere namen van het ene naar andere onderduikadres. De nazi’s maakten verbeten jacht op de twee, zodat ze hun vader konden dwingen zich over te geven. Ze overleefden, in tegenstelling tot hun vader die in 1944 werd gefusilleerd.

Na de oorlog leefde Van der Veen lang in de Paraguayaanse hoofdstad Asuncion en het Italiaanse Genua. Ze zou vier kinderen krijgen, voordat ze terugkeerde naar Nederland en als kunstenares in het voetspoor trad van haar vader.

Om het oorlogstrauma te verwerken onderging ze net als haar zus Gerda therapie in de Jelgersmakliniek in Oegstgeest, waar professor Jan Bastiaans met lsd experimenteerde bij de behandeling van mensen met een trauma.

Aan haar bewogen leven kwam op 25 april een einde toen ze aan de gevolgen van corona overleed in verpleeg­huis Voor Anker te Huizen. Eerder had ze al een tia gehad.

Ondergedoken

Ze was in Amsterdam geboren als dochter van de beeldhouwer Gerrit-Jan van der Veen en Louise van der Chijs. Nadat haar vader en moeder in de oorlog waren ondergedoken moest ook zij met haar zusje onderduiken, vooral op adressen in het Gooi.

Bijna ging het een keer mis. Loukie en Gerda hadden bij een van de onderduikadressen tuinkers ingezaaid. De buurt schrik zich rot toen de namen Loukie en Gerda zichtbaar werden.

Na de oorlog kwamen haar moeder en de beide dochters weer bij elkaar in een huis aan de Euterpestraat, die later naar haar vader werd genoemd. De heldenstatus van haar vader op de Montessorischool was niet altijd fijn.

Loukie zou verkering krijgen met Dolf Weiler. Probleem was dat hij katholiek was en zij hervormd. Zij moest zich bekeren tot het katholicisme en kreeg les van twee nonnen op wie ze dol was en naar wie ze haar dochter zou vernoemen.

Na het huwelijk reisden ze naar Paraguay waar Weiler een baan had gekregen bij het handelsbedrijf Feijnhout. Hier werden haar zoon Gerrit-Jan en haar dochter Judith Lisette geboren.

In Genua kreeg ze nog twee kinderen: Dolf en Lucas. Haar laatste kind leek een baby met een waterhoofd te zijn. Toen ze zich er al mee hadden verzoend dat het kind niet lang zou leven, bleek hij als baby in het ziekenhuis te zijn verwisseld.

Ed van der Elsken 

Gerda was inmiddels getrouwd met de bekende fotograaf Ed van der Elsken die Loukie als ervaringsdeskundige vroeg te assisteren bij de bevalling van hun tweede kind, over wie hij een film, Welkom in het leven, lieve kleine, maakte. Ze hoorde toen dat ze nog een halfbroer had: de politicus Gerrit-Jan Wolffensperger.

In Genua liep het huwelijk met Dolf Weiler op de klippen. Loukie keerde met haar vier kinderen terug naar Amsterdam, waar ze weer bij haar moeder introk. Dankzij bemiddeling van prins Bernhard vond ze een plek voor een tot vakan­tiewoning omgebouwde treinwagon, zodat ze een eigen stekkie had.

Ondanks de therapie van Bastiaans bleef ze onrustig, hetgeen bleek uit het feit dat ze daarna vele keren verhuisde en nog drie relaties had. Schilderen was haar belangrijkste uitlaatklep.

Vanwege dementie woonde ze de laatste acht jaar in zorgcentrum Gooizicht in Hilversum. Haar zus Gerda overleed in 2006 op 71-jarige leeftijd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden