Disney Hong Kong Hier eet Mickey Kantonees

Park nummer elf van Disney leek op voorhand een geheide hit. Maar ook Hongkong Disneyland kreeg te kampen met kinderziektes....

We hebben de speciale Disneytrein met Mickey-oren als handgrepen amper verlaten of daar zijn ze al. De witte pakken. Ze lopen op het Disney-station, op de Disney-boulevard die langs de Disney-fontein naar de kaartjesloketten voert, je ziet ze overal op de paden en lanen die leiden naar de Schone Slaapster, de Lion King en de vrolijke gameherrie van Buzz Lightyear’s Astroblaster.

Ze speuren maar rond, de mannen en de vrouwen in het wit, de blik fanatiek op de grond gericht, een merkwaardig wandelstokachtig instrument paraat. Soms zie je ze even toeslaan: als er een wikkel van een Magnum Almond of een servetje in het vizier komt. Dan klapt er uit de punt van de stok een handzaam klein grijpmechaniek en wordt het zwerfvuil bij de lurven gevat en discreet in een zakje van de opruimbrigade gedeponeerd.

Die vergaande properheid past perfect bij het kraakheldere imago dat de voormalige Britse kolonie aan China’s kust zo graag ophoudt. Weinig steden ter wereld kennen zoveel waarschuwingsborden met de dwingende oproep No Littering. Wie er desondanks een rommeltje van maakt, riskeert een boete van 5000 HK-dollar – 500 euro.

Hongkong Disney is een aparte loot aan de stam van het Disney-concern. Het is, zoals de schoonmaakbrigade al aangeeft, een pretpark met heel veel personeel – wel achttienduizend medewerkers, volgens officiële opgave. Dat is meer dan het gemiddelde aantal bezoekers dat per dag door de poorten stroomt.

Het is een bijzondere gewaarwording voor wie karige Hollandse horecaservice gewend is. Niks geen ‘mijn collega komt zo bij u’ van een haastig passerende ober en vervolgens lange tijd niets – in Hongkong word je in restaurants besprongen door gretig personeel, ook al heb je de kaart amper opengeslagen.

Omdat het meeste publiek hier Chinees is, zijn veel van de restaurants in het Disney-park dat ook. Natuurlijk, je kunt een hamburger of hotdog happen in de Starliner Diner, of up market Amerikaans eten in het Corner Café, waar een behoorlijke Caesar Salad en kalkoen op het menu prijken. Maar het drukst is het in de eetzalen waar Kantonese gerechten worden geserveerd.

Akkoord, je gaat niet naar een pretpark voor de fijne keuken. Je komt er om vermaakt te worden. En daar zijn ze hier goed in, afgaande op het enthousiasme waarmee de proefpersonen in ons gezelschap – de zevenjarige Maxine en 23-jarige Ying, allebei woonachtig in Shanghai – een hele dag lang met rode konen van de ene naar de andere attractie rennen.

Actie willen ze. Terwijl veel bezoekers direct na het passeren van de poort geduldig in de rij gaan staan om zich te laten vereeuwigen met Mickey Mouse en vrienden, besluiten zij de antieke trein te nemen die rond het park rijdt en uit te stappen bij halte Fantasyland, alwaar Assepoesters draaimolen wacht. En dan naar Mickey’s PhilharMagic, Dumbo en Winnie the Pooh, gevolgd door Tarzan’s Treehouse, de Jungle River Cruise plus de tweede voorstelling van de Lion King. ‘En dan zien we wel.’

De Hongkongse vestiging is, zo melden kenners, een slag kleiner dan EuroDisney bij Parijs, met nog niet de helft van de 52 attracties die in Europa de kassa’s doen rinkelen. Maar wie daarvan zalig onkundig is, zoals Ying en Maxine, heeft toch een prachtige tijd in de vier wijken die het jongste Magic Kingdom aan de zuidkust van China telt.

Mainstreet USA, Tomorrowland, Fantasyland en Adventureland hebben in Hongkong bij elkaar 25 evenementen, en dat is meer dan genoeg om ’s avonds bekaf in slaap te kunnen vallen in een van de twee Disneyhotels aan de rand van het park.

Disneyland had een moeilijk eerste jaar in China, ondanks het grote optimisme van Michael Eisner, de grote baas van Disney. Die voorspelde anderhalf jaar geleden dat het filiaal Hongkong een grote hit zou worden omdat het Disney-vermaak zo goed past in de Chinese familiecultuur. ‘Ik denk dat het op termijn een van onze grootste parken wordt, zoiets als Disney Japan.’

Hongkong mag alweer park nummer elf zijn in de stal van het Amerikaanse vermaakconcern, het is het eerste filiaal in China, land van de nieuwe, ongekende mogelijkheden. Potentiële clientèle: ruim een miljard mensen die, zo hopen de Disneymensen, allemaal dorsten naar entertainment op z’n Amerikaans.

Hongkong moet zo’n belevenis worden als het allereerste park dat Walt Disney in 1955 begon in Annaheim, Californië, zei Eisner. Een sprookje voor de hele familie, gedragen door een ‘kasteelcultuur’. Die kennen ze niet in Azië, net zoals die in Amerika vijftig jaar geleden onbekend was. De Chinezen zouden hun ogen uitkijken bij de droomtorens waar de Schone Slaapster zich ophoudt.

Maar dat viel tegen in het begin. Het Amerikaanse management dacht dat het alles had gedaan om het nieuwe publiek te behagen – Chinees eten, harmonieuze inrichting van het park volgens feng shui-principes, met veel water en groen, een speciale fototuin waar naast Disney-personages als Mickey, Goofey en de Schone Slaapster ook Mulan optrad, het dapperste meisje uit China’s historische legendes. Want Chinezen houden ervan veel te klikken, net zoals de Japanners.

Het klopte allemaal en toch kwamen er klachten. Bezoekers klaagden over de topdrukte rond het Chinese Nieuwjaar, die door het management onderschat bleek. Het personeel over te lage lonen en te warme pakken. En een milieugroep over de haaievinnensoep die er op het menu stond. En dan waren er nog de Chinese touroperators, die vonden dat ze te lage marges kregen toebedeeld en dat de Amerikanen te strikte reserveringseisen stelden.

Disney keek ervan op en paste zich aan. ‘Hebben we fouten gemaakt? Zeker. We zitten in een totaal nieuwe markt. We moeten luisteren en ervan leren’, bekende Jay Rasulo, chef van alle Disneylands, vorig jaar tegenover Time Magazine.

Ying en Maxine hebben geen weet van die managementzorgen. Als de avond valt, zappen ze nog steeds van Mickey’s PhilharMagic naar Buzz Lightyear en zijn Astro Blasters naar, vooruit, nog een laatste keer, de wilde rit langs de sterren in de Space Mountain.

Het oordeel van de jury, tegen sluitingstijd: Hongkong Disneyland levert waar voor z’n geld. Ying: ‘De PhilharMagic is het leukst. Al die dingen die recht op je af lijken te komen. En de trein waarin je langs het hele park rijdt.’

Maxine: ‘Space Mountain, want je gaat zo hard naar beneden. En de Jungletree, en die boottocht over de rivier met al die enge dieren en dat vuur. En de hotdogs waren het lekkerst.’

Daarna is het verzamelen op het plein aan de kop van Mainstreet USA voor het uitbundige slotvuurwerk. Walt Disney zou trots zijn op het schouwspel: duizenden gezichten die gefascineerd naar de hemel staren, waar het na een half uur blauw ziet van de rook van vuurpijlen. Laat dat maar aan Hongkong over.

Als de mensenmassa langzaam naar de uitgangen stroomt, speuren de schoonmakers nog steeds onvermoeibaar door. Bleke schimmen scharrelen her en der tussen het donkere struikgewas en, klik, daar slaat de geheimzinnige grijpstok weer toe. Disney’s wittepakkenbrigade is een topattractie op zich, voor wie van opgeruimd en netjes houdt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden