Die ene patiënt Sportarts Edwin Goedhart

Die ene patiënt: De voetballer bij wie de protocollen te goed werden gevolgd

Medische experts over de patiënt die hun kijk op het vak veranderde. Deze week:  sportarts Edwin Goedhart (55).

Die Ene Patient, Edwin Goedhart Beeld Tzenko

‘Tijdens een trainingskamp in de winterstop was hij geblesseerd geraakt, opnieuw was zijn schouder uit de kom geschoten en omdat hij daar vaker last van had, moest hij eraan worden geopereerd. De operatie verliep goed maar hij hield pijn, zo erg dat ik na een paar dagen, op een zaterdagmiddag, met hem terugging naar het ziekenhuis. Ik had het gevoel dat er iets niet klopte. Op de spoedeisende hulp werd zijn temperatuur opgenomen. Hij had geen koorts, dus er hoefde geen bloedonderzoek te worden gedaan. We werden weer naar huis gestuurd.

‘Drie dagen later was zijn situatie zo verslechterd dat hij in het ziekenhuis moest worden opgenomen. De schouder was geïnfecteerd geraakt en moest worden gespoeld. De dag erop zag hij er niet goed uit. Ik belde de dienstdoende arts, sprak opnieuw mijn bezorgdheid uit, maar vond geen gehoor. Alles was nagelopen, er waren geen verschijnselen die op problemen wezen. De volgende ochtend werd hij met spoed overgeplaatst naar de intensive care. Hij kreeg een septische shock, zijn nieren vielen uit. Toen zijn ploeggenoten bij hem langs gingen, schrokken ze zich rot, de infectie had hem tot onherkenbare proporties opgeblazen.

‘Een maand lang heeft hij in het ziekenhuis gelegen. De infectie kon worden bestreden maar had het kraakbeen in zijn schouder ernstig aangetast. Alle bewegingen bleven extreem pijnlijk. Hij heeft langdurig gerevalideerd maar is hier nooit meer aan voetballen toegekomen. We hebben in de hele wereld gezocht naar een oplossing, uiteindelijk durfden artsen in Italië het aan om hem nogmaals te opereren. Met succes, daarna is hij goed hersteld.

‘Niemand valt iets te verwijten, de artsen hebben juist gehandeld. Het gaat mij er ook niet om of er fouten zijn gemaakt. Maar ik denk nog altijd dat we deze jonge voetballer veel ellende hadden kunnen besparen als we als artsen verder hadden durven kijken. Alle protocollen waren keurig gevolgd, de lijstjes waren netjes afgevinkt maar de patiënt was uit beeld verdwenen.

‘Richtlijnen en protocollen zijn onmisbaar, ze geven artsen houvast en richting bij hun werk, maken helder hoe we moeten handelen. Maar we moeten wel blijven opletten dat die regels ons niet zo gaan beperken dat ze goede zorg in de weg staan. Het ziekteverloop van deze sporter was dramatisch maar soms is een extreem voorbeeld nodig om iets duidelijk te maken: dat we altijd de patiënt in het oog moet houden, ook als dat betekent dat we ons als arts soms buiten de gebaande paden moet begeven. Protocollen zijn gebaseerd op gemiddelden, ze zijn gemaakt om geen onvoldoende te scoren, niet om de perfectie te bereiken. Je geeft er gemiddelde zorg mee, geen uitmuntende zorg. Dat kan alleen met oprechte aandacht voor de patiënt.

‘Afwijken van de richtlijn, daar is tijd voor nodig maar vooral durf. Het maakt je kwetsbaar als arts en als er iets mis gaat, kan dat kan ook nog juridische problemen geven. Zo zijn protocollen verworden van hulpmiddelen om zorg te bieden tot regels waar bijna niemand meer vanaf durft te wijken. Soms moet je als arts de moed hebben om het anders te doen.

‘Achteraf heb ik mezelf verweten dat ik me dat weekend op de spoedeisende hulp heb laten afschepen. Ik had moeten aandringen op bloedonderzoek. Volgens de richtlijnen was dat niet nodig. Maar ik kende mijn speler en zag dat het niet goed met hem ging. 

‘Nog steeds heb ik af en toe contact met  hem. Na een langdurige revalidatie is hij naar zijn thuisland teruggegaan. Daar heeft hij zijn carrière bij een plaatselijke club beëindigd. Dat deed hij voor zijn kinderen, vertelde hij me: die hadden hem door zijn blessure nooit op het veld zien staan. Ooit heb ik hem gezegd dat ik het hem gunde om trainer te worden. Laatst stuurde hij me een bericht om te laten weten dat hem dat was gelukt.’ 

Sportarts Edwin Goedhart.

Die ene patiënt
Welke patiënten maken de meeste indruk en stimuleren een arts? Van neurochirurg tot kinderarts: in deze serie vertellen artsen en zorgwerkers over die ene patiënt die hun kijk op het vak ingrijpend veranderde. Lees de eerdere edities hier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden