Deze Nederlander verdiende geen cent met zijn muziek, maar werd ineens een popster in Japan

'Mijn poster hangt naast die van Phil Collins en Michael Bublé'

Singer-songwriter Tim Treffers vertelt hoe hij bij toeval ontdekt werd in Japan. En hoe hij de gekte ter plekke heeft ervaren.

Tim Treffers: ‘Voorlopig laat ik in het midden dat ik homo ben. in mijn liedjes spreek ik niet over een hij of zij.’ Foto Daniel Cohen

In Japan kun je zomaar een etui tegenkomen met het gezicht van de Utrechtse Tim Treffers (29) erop. Of een T-shirt, of vlaggetjes, of stroopwafelblikken. Treffers heeft een complete Japanse merchandiselijn. Want hoewel deze singer-songwriter in Nederland vrijwel onbekend is, lopen Japanners met hem weg. Zijn nieuwe single Who is fooling who is er in een maand tijd bijna tienduizend keer betaald gedownload. Zijn muziek wordt gedraaid op een van de grootste radiozenders van Tokyo, Inter FM, met een bereik van 38 miljoen mensen. Hij bracht een album uit op het Japanse label P-Vine en tourde eind januari twee weken lang door Tokyo, Osaka, Nagoya en Gumma – in die laatste plaats hadden ze zelfs zijn hoofd uit een stuk marmer gehakt om hem te verwelkomen.

Treffers’ muziek wordt ook wel ‘blue-eyed soul’ genoemd: een lieflijke combinatie van soul en jazzy pop. Met een hoge stem en een grote begeleidingsband maakt Treffers vrolijke, gepolijste liedjes, waarin je de invloed van zijn grote inspiraties Elton John, George Michael en Stevie Wonder terughoort. De nummers vol synthesizers, een Rhodes-piano, clavinetten en vrouwenkoortjes grijpen qua instrumenten en sfeer terug op de jaren zeventig en tachtig, maar klinken dankzij de gladde productie tegelijkertijd modern.

Sinds twee jaar is Treffers fulltime muzikant. Een wilde gok, omdat hij nooit een officiële muziekopleiding heeft gevolgd. Hij investeerde 10 duizend euro in zijn eerste album, dat in maart 2016 uitkwam: Never trust a man in a fur coat. Hoewel Treffers goede recensies kreeg in muziekbladen als Oor, Jazzism en Musicmaker, kwam zijn carrière in Nederland niet van de grond. In de maanden die volgden trad hij maar een paar keer op en zijn muziek werd op Spotify nog geen 150 keer beluisterd.

Voor elk wat wils: merchandise van de recente tour.

Tot Treffers in de zomer van 2016 een bestelling kreeg op de muziekmarktplaats Discogs: een Japanse man van middelbare leeftijd kocht zijn cd. Discogs is een site waar je muziek kunt kopen en verkopen, zowel van anderen als van jezelf. De man was op zijn pagina beland omdat hij een album van de Dolly Dots zocht, en Treffers die toevallig verkocht. Hij luisterde toen ook maar wat van Treffers’ eigen muziek, en was meteen fan.

Verbazingwekkend

Treffers zag een kans: hij wist dat de Nederlandse jazz-artiest Wouter Hamel en saxofonist Hans Dulfer allebei succes hadden in Japan. Hij stuurde de Japanse fan een mail waarin hij vroeg naar relevante Japanse labels, kreeg een lijstje terug, en stuurde zijn muziek op. ‘Verbazingwekkend genoeg kreeg ik de dag daarna bericht van P-Vine: ze hadden geluisterd en waren enthousiast.’

P-Vine is een van de oudste en grootste Japanse labels en brengt veel westerse muziek uit. ‘Ze houden van blonde artiesten met hoge stemmen’, aldus Treffers. Wouter Hamel had daar ook een contract voor hij naar Sony ging. Gek genoeg noemen ze Treffers’ muziekstijl in Japan adult oriented rock (AOR), terwijl de lieflijke muziek weinig wegheeft van wat wij in Nederland als rockmuziek beschouwen. 

‘Heel vreemd’, beaamt Treffers, ‘zo zag ik ook een Japanse poster met mijn hoofd erop en ‘rock legend’ erboven.’ Mikiya Tanaka, artiestenmanager bij P-Vine, vertelt: ‘AOR is hier heel populair; veel westerse muzikanten maken albums exclusief voor Japan.’ Treffers produceerde in oktober voor P-Vine een tweede album, Carnival of life, en werd gevraagd voor een tour.

‘De Japanse tour was een bizarre ervaring’, vertelt Treffers. ‘In Tower Records, een gigantische platenzaak van meerdere verdiepingen, hing mijn poster naast die van Phil Collins en Michael Bublé.’ Alle concerten waren uitverkocht.

Ongemakkelijk

Treffers verbaasde zich over de grote culturele verschillen: ‘De mensen waren zo lief en nederig dat ik er bijna ongemakkelijk van werd. Na elk optreden organiseerden de zaaleigenaren afterparty’s waar al hun vrienden werden uitgenodigd. En het Japanse publiek is heel stil. Meezingen doen ze wel, maar ingetogen, haast fluisterend. Ze klapten wel allemaal enthousiast mee en hielden dat ook het hele nummer vol. Dat werd de graadmeter: als ze beginnen te klappen was het nummer een succes.’

Treffers kreeg intussen meer en meer Japanse fans: ‘Zo’n driehonderd mensen voegden me toe op Facebook, en stuurden vervolgens allemaal emoji’s in privéberichten. In Japan zijn ze graag vrienden met hun idolen.’

Tim Treffers. Foto Daniel Cohen

Zo kwam ook de Japanse zangeres Mimlus Naito Akiko op zijn pagina terecht, een 38-jarige singer-songwriter uit Tatebayashi City, die vrolijke Japans- en Engelstalige popliedjes maakt. Ze stuurde hem een berichtje: ‘Hallo konnichiwa (Japanse begroeting, red.) Tim! Ik zou graag twee duetten met je opnemen voor mijn nieuwe album. Dan kan ik je helpen met je promo in Japan.’

Treffers kwam erachter dat Akiko groot fan was van Nederland: ‘Ze probeerde de taal te leren en was hier al een paar keer op vakantie geweest. Ze vond ‘Slaap kindje slaap’ zo’n mooi liedje dat ze het samen wilde opnemen. Ik vond het hilarisch, maar zag het ook als een slimme commerciële zet.’ Het is nu nummer negen op haar album.

Ook nam hij het nummer Here by your side met haar op. In de clip, opgenomen in het centrum van Utrecht, spelen Treffers en Aikiko een verliefd stelletje. Treffers: ‘Dat was wel ongemakkelijk, want ik val op mannen.’ Na de opname vertelde Treffers dat hij een kind heeft met een lesbisch stel. ‘Toen schrok ze zo, dat ik spontaan drie octaven lager ging praten en deed alsof ik een heteroseksuele donor was.’

Geheim

Vergeleken met andere Aziatische landen is Japan redelijk progressief: een (krappe) meerderheid van de Japanners is voorstander van het homohuwelijk, dat nog niet officieel erkend is. Toch hoorde Treffers dat Wouter Hamel acht jaar lang zijn seksualiteit geheim moest houden, omdat hij gepresenteerd werd als meisjesidool. ‘Daar ben ik wel van geschrokken. Ik laat voorlopig dus in het midden dat ik homo ben: in mijn liedjes spreek ik niet over een hij of zij.’

De komende tijd focust Treffers op Nederland, waar zijn muziek steeds beter lijkt aan te slaan. ‘Ik krijg meer boekingen, word vaker op de radio gedraaid en krijg hogere gages. Ik ben dus vol goede hoop.’

J-Pop
De populairste muziek in Japan is J-Pop, een verzamelnaam voor alle in Japan geproduceerde muziek. De supersterren zijn tieners of twintigers met miljoenen fans. Rond deze Japanese Idols is een gigantische industrie gebouwd. Fans besteden een fortuin aan cd’s, concerten, merchandise en meet-and-greets. Tieners worden gescout en volgen jarenlang strenge dans-, zing- en mediatraining. De druk om te presteren is zo hoog dat er gesproken wordt van een ‘Idol sengoku jidai’, een oorlogstijdperk van idolen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.