Dagboek Seks

Deze lezers durfden het aan: een seksdagboek à la Heleen van Royen

Een seksdagboek bijhouden zoals Heleen van Royen, zouden 'gewone' mensen dat ook durven? En ja hoor: 'Er waren tijden dat ik wakker werd van iets hards tegen mijn billen.'

(p.s. U hóéft het niet te lezen!)

Foto Simon Wald Lasowski

Vrouw, 46 jaar, Utrecht

Dag 1, 18.00 uur

'Ik geloof gewoon geen bal van al die seksstatistieken', roep ik iets te hard tegen mijn vriendin Sanne. We zitten in het voetenopwarmbadje van de sauna. Bij het woord seks verstommen de gesprekken, ik voel blikken op me gericht.

'Niet?', vraagt ze. 'Natuurlijk niet', zeg ik. 'Wie doet het na twintig jaar huwelijk en met drie opgroeiende kinderen die van half zeven tot vijf voor twaalf om je heen hangen, nog standaard elke week? Ik bedoel élke week!' 'Nou. Wij', zegt ze.

Ik zucht. Daar gaan we weer. 'Jullie hebben maar twee kinderen', zeg ik. 'Dan hou je meer tijd over'.

Sanne heeft olie meegenomen en biedt aan mijn rug te masseren. Ik ben verrast. Op een rustige plek spuit ze mijn rug vol met van die gezondruikende olie. Even voel ik me bezwaard. Weg lavendelgeur in de lavendelruimte waar we zitten. Dan geef ik me over aan haar handen. Ze masseert fantastisch. Zachte handen, doeltreffende bewegingen. Heel anders dan ik vlak daarvoor bij haar deed: met een stevige greep, behoedzaam op de bovenste helft van haar rug blijvend. Zij laat haar handen net (niet) over mijn billen glijden. Ik doe net alsof dat heel normaal is. Liefdevol is het. En prikkelend.

Ik lig in bed en denk na over het gesprekje over de gemiddelden. Fuck de gemiddelden. Het is zoals het is. En vandaag ga ik wederom mijn bijdrage aan die veel te rooskleurige statistieken niet meer leveren. Ik slaap al voordat ik mijn gedachten heb kunnen afmaken.

Dag 2

Ik druk mijn wekker uit. En zie een berichtje, 's nachts om 01.00 verstuurd. 'Lieverd. Ik lig achter je. Ik HOU van jou.'

Ik moet erom glimlachen. Wat lief. En wat ontzettend 24 jaar samen, waarvan 12 getrouwd. Er waren tijden dat ik wakker werd van iets hards tegen mijn billen. Maar dat is lang geleden. Bovendien was er toen nog geen WhatsApp voor liefdesbetuigingen. Ik buig me over mijn lief en kus zijn slapende wang. Dan spring ik onder de douche. De dag is begonnen. Over 10 minuten zal de slaapkamerdeur van onze jongste opengaan.

Ik fiets terug naar huis. In de polder veel sportiviteit. Personal trainers met strakke lijven naast mollige moeders op roze gympen. Ik passeer een bijzonder goed gebouwde man, zijn sportbroek accentueert gespierde benen. Hij draagt geen slip, lijkt het. Hij is goed geschapen. Terwijl ik ze passeer, stel ik me voor hoe hij haar van achteren zal nemen, straks aan het einde van de work-out. Cooling down. Lucky her.

Sjezes, ik denk echt om de haverklap aan seks of daaraan verwante zaken en handelingen vandaag. Even rekenen. Dacht ik het niet: ovulatie. Bingo.

Ineens staat de oudste puber in de woonkamer. Met een bloedmooi Antiliaans meisje dat ik vorige week voor het eerst in mijn huis ontving. Het was me niet ontgaan hoe zonnig de doorgaans vrij knorrige puber de laatste maanden is. Zijn kamer opgeruimd. Lekkere geurtjes op de wangen. De gezellige woonkamerkussentjes die ik miste, decoratief op zijn slaapbank. Nu sta ik oog in oog met de aanleiding tot al die goedgeluimdheid: Joelle. Ze zoent me gedag. Alsof het nooit anders is geweest. Ik begrijp mijn puber: ze is leuk, mooi en lekker. De puber deelt zijn plannen mede voor de rest van de avond. Ik luister en probeer hun beider rode wangen te negeren. Dan zie ik iets geks in zijn nek. Het moederinstinct is sneller dan mijn ratio. Ik trek het boordje van zijn polo naar beneden. Terwijl ik vraag waar ik naar kijk, herken ik met een schokje wat ik zie. De zuigvlek, opgeduikeld uit mijn oerbrein.

'Haha awkard', roept de middelste vanaf de bank.

Ik stuur mijn middelste puber, een notoire bankplakker, naar bed en schenk twee whiskeys in. Man en ik klinken op de zuigvlek. Ons eerste kind begeeft zich op het liefdespad, tot nu toe ons terrein. En toch nog eerder dan ik aan zag komen. Oei ik groei voor gevorderden.

Mopperend lig ik in bed. Fantastisch deze midlifefase. Je zit stukken beter in je vel. Je hebt onderhand je zekerheden. Gaat niet meer gebukt onder straffe wax-schema's en de terreur van killerbody-diëten.

Maar allemachtig, mijn bloedeigen kind en mijn moeder met haar nieuwe liefde zijn verdorie seksueel actiever dan ik.

Mijn man grijnst. 'Doe er wat aan!'

Ik zucht. Ik zou willen dat het me weer meer overkwam. Broeierig verlangen dat opbouwt naar hitsige geilheid. Elkaar veroveren, uitkleden. Die verrukking van die mannenhand die voor het eerst je borst aanraakt. Je tepel streelt. Jouw tong die de zijne zoekt.

Dag 3

Onder de douche. Mijn scheermesje en ik kijken elkaar even aan. Dan gooi ik 'm ongebruikt terug in de toilettas, geen zin in gescheer vandaag.

Heerlijk dat ik mijn bikinilijn ook best een beetje kan verwaarlozen.

Dat ik niet elk moment ready to rock hoef te zijn, zoals mijn datende vriendin.

Ik denk erover na. Zo jammer dat er niet een soort tussenstand bestaat: het vertrouwde en diepe geluk van leven met de liefde van je leven. En tegelijkertijd ook nog net zo in vuur en vlam schieten, de geilheid van het begin blijven voelen. Onmogelijk denk ik. Mij lukt dat laatste in ieder geval niet. En met hem wil ik oud worden. Dat gevoel is in 24 jaar dan juist wél weer toegenomen. Maar goed. Misschien is het een tussenfase. Misschien laait het vuur weer op tegen de tijd dat we elkaar weer tegen de koelkast kunnen zetten, zonder dat er een kind precies op dat moment ook even in de keuken wil zijn. Want het is alsof de duvel er mee speelt: zodra je je iets seksueels permitteert, staan ze prompt allemaal voor je neus. Waar je je ook bevindt.

Hij flirt. De leuke donkere jongen vangt mijn ogen, terwijl ik mijn auto parkeer. Langzaam wandelt hij voorbij, mijn blik vasthoudend. Ik gooi mijn portier open en ga mee in het spel. Koket stap ik uit. En word meteen keihard teruggefloten door mijn hernia. Langzaam overeind komen na een autorit. Even vergeten. In een hoek van 90 graden loop ik met mijn neus op kruishoogte om de auto heen. De jongen doet net of hij toch al over mij heen keek. Weg flirt. Ik moet ineens zo lachen om de hele situatie. Je wordt gewoon een oud wijf. Wat nou flirten met een twintiger.

Dag 4

Lunchen met collega Jelle. Ik vertel over mijn seksdagboek terwijl ik oesters bestel en later pruimen in Armanac. Met een bolletje roomijs. Thema-eten, leg ik uit. Vooral dat roomijs, zegt hij uitdagend. Jelle is leuk.

Wielrennen met m'n mattie Stijn. Rijdend door de uiterwaarden van mijn lievelingsrivier delen we onze laatste midlifeperikelen. Hoe verrukkelijk en tegelijkertijd slopend al die langswaaiende verliefdheden zijn die je vastpakken, beethouden, bergen power en energie geven en ook weer uitputten omdat je er niets mee kan en wil doen. Ik merk godzijdank dat ik, na drie onrustige jaren, nu in kalmer vaarwater beland. Dat brandende verlangen om begeerd te worden. De laatste hormonen-rush die aanzet tot jagen, veroveren en platweg de oerdrang tot voortplanten. Het hevig verlangen naar een flinke kerel die zijn zaad in me spuit. Daar is verder geen romantiek bij nodig. Nu nog maar 24 uur per maand en godzijdank niet meer 24 uur per dag.

Wel saai. Soms.

Dag 5

Die tekening van Hein de Kort, twee mensen in een bed met de tekst: 'Seks? Is dat niet iets met lichamen enzo?' Zo'n dag. Not even in my thoughts.

Dag 6

Idem. Manlief is drie dagen weg voor zijn werk. Om kwart voor 12 's nachts schrik ik wakker met het gevoel dat er iets niet in de haak is. Meteen daarop hoor ik iemand in nood, ergens in de donkere paadjes achter ons huis. Het is even stil en dan begint het weer. Ik spits mijn oren. Wat IS dit? Ik hoor een man en soms ook een vrouw. Het lijkt of er gevochten wordt. Moet ik zelf naar buiten? Schreeuwen? 112 bellen?

Ik spring uit bed en kijk door het gordijn. Ik sta oog in oog met de bron van het geluid: mijn sexy buurvrouw Tanja in wilde galop met weer een nieuw vriendje. Hij neemt haar tegen het open kamerraam, ze gooien alle registers los en bereiken in het volle zicht voor volk en vaderland, een luidruchtig hoogtepunt.

Beduusd stap ik weer in bed. Ik hoop maar dat het kind onder mij niet ook door het gordijn ligt te kijken. Dan begin ik keihard te lachen. Sjezes Tanja, dat doe je goed, meid!

Foto Simon Wald Lasowski

Vrouw, 30 jaar, Amsterdam

Dag 1

'Heb ik je al gezegd dat ik van nudes hou?' Het is half 8 in de ochtend als een foto van een ontbloot bovenlichaam over mijn netvlies glijdt. De wekker is nog maar net weggeveegd, goedemorgen. Het lichaam is van Jessica, het herkenbare deel van haar gezicht heeft ze wijselijk van de foto afgesneden. Op de foto zie ik haar liggen op bed, haar diepe decolleté leunt op het matras, tepels net niet zichtbaar. Ze bijt plagerig op haar wijsvinger.

We hebben één date gehad. Een behoorlijk succesvolle ook: het eindigde met een ordinaire zoenpartij voor een kroeg midden op straat. Terwijl ik haar kuste, drukte ik haar tegen de muur. Mijn handen gleden over haar lichaam om haar vervolgens bij haar keel te grijpen en met mijn lippen bewoog ik naar haar hals om ze bij haar oren te laten eindigen. 'Ik ben heel dominant in bed, en volgens mij hou jij daar wel van' fluisterde ik in haar oor, en kuste haar hals. Ze kreunde gewillig.

Zaterdag zien we elkaar weer, het belooft wat te worden. Via de app hebben we aan elkaar laten weten welk arsenaal aan sekstoys we hebben en hoe we die bij elkaar willen gebruiken.

Ik werp nog een blik op de foto en met de gedachte aan wat ik allemaal met haar van plan ben, luid ik mijn werkdag in.

Dag 2

Datenight, niet met Jessica vanavond, maar met Eva. Onze derde afspraak nu. Ik noem haar Eva de tweede, de naam van mijn intense affaire voor deze is toevallig ook Eva. Eva de tweede is wat jonger dan de meeste vrouwen met wie ik afspreek en ze is op allerlei vlakken nog zoekend. Ik vind dat niet zo erg, mijn hart ligt toch nog in stukken van nummer één. Het maakt me niet zo veel uit of dit een serieuze romance wordt. Als vrijgezel vind ik het heerlijk toch intiem te zijn met iemand, zowel fysiek als emotioneel. Soms lijkt het alsof we een soort surrogaat-lovers zijn. De gesprekken zijn fijn, de interesses prima op elkaar afgestemd en de seks is niet de beste ooit, maar goed genoeg. We gaan straks lekker Albanees eten en daarna zien we wel wat de avond ons nog brengt.

Dag 3

Ze is blijven slapen gister. Soms ben ik huiverig dat er misschien te veel gevoelens ontstaan bij haar. Na de seks lag ze 's nachts tegen me aan en met dat laatste heb ik enige moeite. Wat de seks betreft lijkt het alsof ik een schakelaar moet omzetten. Ondanks dat dat niet zo vanzelf gaat als bij die ander, gaat het me aardig goed af. Het helpt dat ze een prachtige vrouw is. Misschien is het een kwestie van tijd. Ik moet vooral niet zo veel nadenken en plezier maken, genieten van haar aandacht.

Dag 4

Vanavond heb ik met Jessica afgesproken. Het plan was eerst naar de kroeg, maar ze stelde voor meteen naar mijn huis te komen. Een prima plan, ik heb geen zin om nog meer geld en tijd te spenderen (daten is duur én tijdrovend) terwijl onze intenties toch al duidelijk zijn. Rond 10 uur haal ik haar op bij de bushalte. Voor de gelegenheid heb ik kaarsen aangestoken en een muziekje opgezet. Ze heeft een fles wijn meegenomen en op mijn dakterras drinken we die op. De sfeer is ontspannen. Binnen een uur zit ze bij me op schoot en net als bij onze eerste afspraak glijden mijn handen over haar lichaam, onder haar kledingstukken door en samen voeren we het tempo op. Wanneer ze haar hand in mijn broek laat glijden zegt ze: 'Oh, dat had ik niet verwacht! Dat maak ik bijna nooit meer mee!'

Ik heb mezelf netjes - zoals bij iedere afspraak die meer belooft - van al mijn lichaamshaar ontdaan. Bij haar voel ik een behoorlijke bos.

We zetten ons geflikflooi voort in mijn slaapkamer. Ze vraagt me of ik me wil uitkleden om me vervolgens oraal naar een hoogtepunt te bevredigen. Ik wil bij haar nu hetzelfde doen en mijn handen bewegen naar haar broeksgulp. Haar bovenlichaam is ontbloot - haar borsten vind ik prachtig - maar om haar benen en billen zit nog een zwarte skinnyjeans.

'Ik voel me ineens onzeker, zegt ze, en ik wil weten of het door onze verschillende haarcoupes komt. 'Nee, nee. Ik heb dit sinds mijn 18de niet gehad, sorry.' De stemming slaat in één keer van geil om naar awkward. Na al ons gepraat over strap-ons en vibrators had ik beestachtige seks verwacht. Onder mijn bed had ik mijn collectie dildo's uitgestald, maar die bleef vannacht onaangeraakt. In plaats daarvan heb ik haar in slaap geknuffeld.

Dag 5

Wederom is het een zomerse vrije dag en ik werd wakker met berichtjes van Eva (de tweede) met de vraag of ik zin had iets leuks te doen. Jessica moest gelukkig bijtijds weg. Ik ben niet teleurgesteld na vannacht, wel beduusd. En ik mis Eva (de eerste). Juist op ochtenden als deze verlang ik terug naar onze fantastische seksuele klik. Zonder moeite konden we uren-, nachten- en dagenlang moeiteloos de liefde bedrijven met elkaar. Onze seks voelde als een totale samensmelting, alsof ik mezelf en de rest van de wereld vergeten was. Ik genoot alleen al van haar geur en haar smaak. We waren het er over eens dat het de beste seks was die we tot nu toe hebben meegemaakt in ons leven. Beiden zijn we stoere, dominante, en bazige vrouwen, zowel qua uiterlijk als in de omgang, maar wanneer we samen waren, konden we ons totaal aan elkaar overgeven. Dominantie en onderdanigheid wisselden elkaar continu af. Misschien was dat wel wat onze chemie zo prettig maakte.

We spreken elkaar al enkele weken niet meer, het was te intens en ging allemaal te snel voor haar. In mijn hoofd neem ik haar elke avond nog mee naar bed en sta ik 's ochtends weer met haar op.

Na een tosti kus ik Jessica tot ziens en twee uur later sta ik Eva (de tweede) op te wachten met een picknickmand. We hebben een heerlijke dag voor de boeg aan het water. Wanneer de zon ondergaat, laat ik haar weten dat ik liever alleen wil slapen. Mentaal neem ik iemand anders mee naar bed.

Man, 53 jaar, Hilversum

Dag 1

Waarom komen vrouwen altijd tegelijk naar je toe? Maandenlang is het doodstil en nu ineens staan er drie te rammelen aan m'n inbox. Zal het voorjaar zijn. Vandaag appte H., nadat ze bijna een jaar niks van zich had laten horen.

H. was de veel jongere vriendin van F., een vroegere collega met wie ik min of meer bevriend was geraakt omdat hij tamelijk goede en tamelijk veel whiskey in huis had. H. kwam er vaak bij zitten en dan hadden we gedrieën diepzinnige drankgesprekken. Tot de keer dat ze appte dat ze relatieproblemen had met F., en ik altijd zo goed kon luisteren en of ik raad wist. Nu ben ik graag een luisterend oor en kan aardig koken, dus nog dezelfde avond lag ze bij me in bed. Dat ging een paar weken door, tot ze genoeg moed had verzameld om het uit te maken met F. Die daarop met betraande ogen voor mijn neus stond. Ik heb gezegd dat ik van de liefde weinig verstand had en dat hij beter bij een andere vriend te rade kon gaan. Wat hij deed. Godzijdank kreeg hij daarna een andere baan en verdween uit mijn leven.

Dat gebeurde ook met H. Want kort nadat het uit was gegaan, hielden haar bezoekjes op en meldde ze dat ze een nieuwe vriend had gevonden op Tinder. Van haar leeftijd. Ik was kennelijk het breekijzer geweest voor F. Prima. Nu appte ze ineens weer. 'Hééé, lang geleden! Hoe is het?'

Ik weet dan al hoe laat het is.

En inderdaad: moeilijkheden met haar bij elkaar getinderde vriend. Die laat soms dagen niks van zich horen. Zo stom, vindt ze. Ik snap dat wel. Soms wil je gewoon even geen gezeik aan je kop. Of ik haar 'als man zijnde' kan adviseren. Nu heb ik een groot hart en ben ik dus best bereid enige raad te verschaffen.

Belangrijke tip: neem nooit als eerste contact op. Nooit. Wacht als een slang onder een steen tot je prooi vanzelf naar je toe komt. Gebeurt altijd. De kipjes blijven nieuwsgierig als je niks laat horen. Het enige wat je kunt doen, is af en toe laten merken dat je ze niet bent vergeten. Een like op Facebook, een hartje op Insta, dat werk. Niet te vaak en zeker niet te snel. Dan komen ze weer vanzelf.

Dus ik pak mijn kookboek, kijken wat ik ga maken. Vanavond om zeven uur is ze er. Mijn breekijzer staat al klaar.

Dag 2

Goed. H. dus. Het was een goede avond, al zeg ik het zelf. Ik had uitstekende tips en ze is naar huis gegaan met in haar buik mijn geschenk aan de tindermeneer. Ik denk niet dat ze het hem vertelt. Al weet je het nooit met die millennials. Ik denk trouwens dat ze een dezer dagen nog wel een keer contact zal opnemen voor een follow-upgesprek.

Ik krijg het nog druk. Deze week meldde zich ook een dame met wie ik ook al eerder contact had, maar met wie het nog niks geworden is. Ze is getrouwd en ik ken haar via fetlife. Dat is een bdsm-site vol getrouwde vrouwen die verlangen naar hun eigen Fifty Shades-avontuurtje. Voor mannen is fetlife als Willie Wonka's chocoladefabriek. Een walhalla. Presenteer jezelf als 'dom', zet er zwart-witfoto's op van mannen in pak met een naakte vrouw geknield aan hun voeten en de desperate housewives melden zich massaal met hartjes dat je zulke stijlvolle foto's hebt.

Met deze kwam ik in contact door een foto te liken waarop ze haar tieten showde (je ziet nooit een hoofd). Ik schreef erbij dat ik het zeer stijlvol vond en dat ik haar verhaaltjes zo herkenbaar achtte. We kwamen in gesprek en ze wilde me leren kennen, maar durfde toch niet en viel stil.

Ineens was ze er weer. Nieuwe moed verzameld of de nood te hoog opgelopen? Ik had haar oude berichtjes al weggegooid, geen idee hoe ze echt heet. Dus blijft het bij 'meisje' en 'kleintje' en probeer als een gek te achterhalen hoe ze ook alweer heet voor we een echte date krijgen. Dat vinden ze namelijk niet leuk, als je vergeet hoe ze heten.

Op de profielpagina's van fetlife staat altijd wat de meisjes spannend vinden. Dat maakt het makkelijker te doen alsof je een ervaren dom bent. Gewoon af en toe refereren (niet te expliciet) aan wat er op haar lijstje staat. Zijn meestal de standaard Shades-dingetjes als keel dichtknijpen, half onvrijwillige overgave aan de dom, en iets met collars. Vaak staat er ook een lijstje met dingen waar ze 'curious' naar zijn. Deze had daar staan: 'Calling your husband while being fucked'(receiving). Dat lijkt me een mooi projectdoel. Ik stuur haar straks een berichtje. Eerst H. even appen.

Dag 3

Na een paar grijze dagen was de lucht vandaag ineens strakblauw, dus ik heb de auto laten staan en ben op de fiets naar het werk gegaan. De natuur was ook wakker geschrokken: overal tinten groen van jong blad, bloesems overal, het was een bont verleidingsfeest. Toen ik langs het kanaal fietste, rende een eind voor me een jonge vrouw. Ze had prachtige kleine billen en haar paardenstaart zwiepte op haar rug. Vraag niet hoe het komt, maar ik vind een paardenstaart erotiserender dan een decolleté of een mooie kont. Ik ging langzamer fietsen om langer te kijken. Ik peinsde of ik iets zou zeggen, kon niks bedenken en ben lafjes langs haar gefietst. Ze had ook nog een leuk gezichtje.

Dag 4

Na twee berichtjes is de dame van fetlife stil gevallen. Kennelijk iets verkeerds gezegd. Of ze vindt me alsnog een griezel. Terug onder mijn steen en afwachten maar.

Dag 5

Over paardenstaarten gesproken. Ik haal tegenwoordig mijn lunch bij een traiteur in de buurt van de zaak. Krankzinnig duur, maar er staat een jonge vrouw met een paardenstaart die boven haar hoofd uittorent en uitwaaiert over haar schouders. Ze is wat je noemt zedigsexy: altijd in een witte blouse, bovenste knoopjes los, de rug een beetje hol, prachtige ronde billen. Ze is vriendelijk, maar niet overdreven en niet geïnteresseerd in een praatje of mijn stomme grapjes. Vandaag kreeg ik een glimlach en bleef haar blik wat langer plakken. Voorlopig dus doorgaan met die dure broodjes. Niet verliefd worden.

Later op het toilet de hand aan mezelf geslagen terwijl ik dacht hoe ze voor me stond en ze haar blouse losknoopte. Bijzonder sneu, maar ik kon het niet stoppen. Het zaad van de wc-bril geveegd, want lullig voor de volgende collega.

Dag 6

Vandaag is K. jarig. Van alle vrouwen in m'n leven is zij de enige met wie ik het langer dan een week zou uithouden. Ze is grappig, slim, onbekommerd, geeft me raad als ik het even niet weet en kijkt me spottend aan als ik een van mijn bdsm-trucjes bij haar probeer. Als ik bijvoorbeeld onverwacht twee wasknijpers onder het kussen vandaan trek en die op haar tepels probeer te zetten, duwt ze mijn hand weg en zegt dat ik die grappen maar bij mijn andere vriendinnetjes moet uithalen. Van vastbinden krijgt ze de slappe lach, zegt ze. Als ik haar keel dichtknijp, giert ze het uit. We houden het dus maar vanilla, mij best, zolang het licht maar niet uit hoeft.

Ze is een stuk ouder, maar heeft een meisjesachtig lijf. En ze is luid, onverschrokken luid. Ook een pre. Ik ontmoette haar lang geleden toen ze in de supermarkt stond te kopiëren (toen mensen om raadselachtige redenen nog dingen kopieerden in supermarkten). Ik stond achter haar te wachten met mijn rijbewijs ofzo en staarde naar haar kont die in een strakke spijkerbroek zat. Het duurde een eeuwigheid. Na een minuut of tien kreeg ze in de gaten dat ik stond te wachten. Ik zei dat met zo'n uitzicht het me niet lang genoeg kon duren. De allerslechtste opmerking ever, maar ik wist even niks beter. Waarop ze haar kont extra naar achter duwde en onverstoorbaar doorging velletje na velletje op de glasplaat te leggen. Ik ging naast haar staan, we begonnen te babbelen, babbelden onszelf naar het buurtcafé (ze bleek om de hoek te wonen) en zijn de rest van de dag niet meer gestopt. Een klik, zoals dat heet. Een klik op alle fronten.

Ik had nooit gedacht dat ik een veel oudere vrouw opwindend zou vinden. Misvatting. Oudere vrouwen zijn minder onzeker, want hebben wat meegemaakt, zeuren niet over meisjesdingen en hoeven geen kind. Ze voelen zich vrij en kijken niet op van een aberratietje of drie. K. proeft ook nog eens het lekkerst van allemaal. God ik heb zin in haar. Maar ze is op reis. Baantje opgezegd om aldoor met die luxe-pensionado van d'r op stap te kunnen. Dus stuur ik een appje. Gelukkig, ze wil me 'zsm' zien. Zodra ze thuis is zet ik haar tegen het eerste het beste kopieerapparaat.

Dag 7

Daar zit ik dan met al mijn praatjes. Wachtend op een berichtje van wie dan ook. Maar alle meisjes zijn druk. Of bezet. Of op reis. Of gewoon niet meer geïnteresseerd in een vrijzwevende viespeuk. Dus ik ga zo in mijn eentje een ontbijtje scoren in het café. Gelukkig schijnt de zon. Maar soms is het best koud onder mijn steen.

De dagboeken zijn afgelopen dagen op verzoek bijgehouden door verre vrienden van kennissen (en hun collega's). De namen zijn, zoals gebruikelijk bij anonieme bijdragen, bekend bij de redactie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.