Het eeuwige leven van: Deci Mers (1947-2019)

Deci Mers (1947-2019): Archivaris van al het nieuws over Suriname

Hij was stonfutu van talrijke programma’s die terugvielen op zijn formidabele kennis over Suriname. ‘Een kanjer’ voor de gemeenschap.

Deci Mers Beeld RV

Nadat voor de tweede maal kanker bij Deci Mers was geconstateerd kon hij thuis in Haarlem niet meer goed verzorgd worden. De ruimte ontbrak daarvoor. Het hele huis was één groot archief van cassette- en videobanden, krantenknipsels en boeken - allemaal over Suriname.

Het was niet alleen pure verzamelwoede. Hij stelde zijn archief ter beschikking van allerlei programma’s. Jarenlang was hij stonfutu - zoals Surinaamse Nederlanders een toegewijd luisteraar noemen - van het radioprogramma Zorg en Hoop dat tussen 1979 en 2008 op de publieke zenders was te horen. ‘Het enige programma voor minderheden dat ook nog in de Nederlandse taal werd uitgezonden’, zegt Roy Khemradj, vanaf 1984 eindredacteur.

‘Archivaris’ Deci Mers overleed op 18 oktober op 72-jarige leeftijd. Zijn uitvaart vond plaats in een oecumenische dienst onder leiding van de dominees René van de Rijst (PKN) en Stefan Bernhardt (Evangelische Broedergemeente). Mers was zelf betrokken bij de Evangelische Broedergemeente in Haarlem, waarvoor hij optrad als manusje-van-alles.

Mers werd geboren in Coronie, het kokosdistrict in het westen van Suriname. Al op jonge leeftijd verhuisde het gezin naar Paramaribo, waar hij naar school ging en een baantje kreeg als verkoper bij een apotheek. In 1969 kwam hij naar Nederland, waar hij - Suriname was toen nog een kolonie - in militaire dienst moest.

Na zijn diensttijd verhuisde hij van Meppel naar Haarlem, waar hij werkte als boekhouder bij het geneesmiddelenconcern Merck, Sharp & Dohme (MSD). Later was hij conciërge bij verschillende scholen in de Spaarnestad.

Nadat hij door knieproblemen niet meer kon werken, stortte hij zich op het vrijwilligerswerk, zowel bij de Evangelische Broedergemeente als bij een door hem zelf opgerichte vereniging voor oudere Surinamers. Maar zijn echte passie was het verzamelen van alles wat er over Suriname werd geschreven en gezegd.

Hij begon met het uitknippen van artikelen in het Haarlems Dagblad. Later nam hij ook radio- en televisieprogramma’s over Suriname op. Kleine radiostationnetjes zoals radio Tamara van journalist Iwan Bottse maakten gretig gebruik van zijn kennis en materiaal. Maar ook Hilversum wist hem te vinden. Of hij Hilversum.

Roy Khemradj: ‘Van mij verwachtte hij dat ik alles op de voet volgde. Als het nieuws hem niet beviel of hij iets had gehoord op een andere Surinaamse zender dat ik moest weten, dan belde Deci. ‘Heb je gehoord dat…’ ‘Nee Deci, ik heb het gemist.’Dan deed hij verslag en stuurde een kopie van het cassettebandje naar Hilversum.’

Na de komst van internet ging hij ook alle uitzendingen vanuit Suriname opnemen en verspreiden. ‘Het laatste dat ik van hem ontving, was een digitale file van een uitgebreid interview met ex-president Venetiaan op Radio ABC, over de bauxietonderhandelingen met Suralco tijdens zijn regeerperiode’, zegt Roy Khemradj.

Met zijn eerst vrouw Gerda de Jong kreeg hij een zoon Roelof en in 2017 zijn kleinzoon Alistair. Na de scheiding hertrouwde hij met Lia Attema.

In 2017 werd longkanker bij hem geconstateerd. Na een zware chemokuur kon hij genezen worden verklaard, maar in juli van dit jaar bleek de kanker toch te zijn uitgezaaid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden