Week uitMarga van Praag

De week van Marga van Praag was heus geen aaneenschakeling van hoogtepunten

null Beeld Ivo van der Bent
Beeld Ivo van der Bent

Weer een week achter de rug. Met tv-coryfee Marga van Praag (74) nemen we de hoogte- en dieptepunten door.

Bellen met Marga, een monoloog:

‘Het hoogtepunt was dat het Jeugdjournaal veertig jaar bestond, en dat Radio 1 belde, of ik in hun programma De Perstribune wilde. Eerst dacht ik nog: Jezus Christus, ik ben een fossíél, maar al die leuke en lieve mensen die dan reageren, niet te geloven! Wacht, ik zit nu toch achter de computer – kijk, zo bijvoorbeeld.’

(Leest een hele mail voor.)

Dan, een octaaf hoger: ‘Deze mensen zijn dus in hun geparkeerde auto blijven wachten tot het interview afgelopen was! Kun je je dat voorstellen? Ik kon er gewoon niet van slapen, van al die aardigheid. En de dag daarna moest ik ook nog naar Op1, waar Xander van der Wulp te gast was. Die ken ik dus al vanaf zijn 10de, want zijn vader, Gerard, was mijn baas, en met hem kon ik het ont-zet-tend goed vinden. En wat lijkt hij op zijn moeder! Ongelooflijk, nét Greetje. Overigens is het niet zo dat mijn leven van hoogtepunten aan elkaar hangt hoor, want ik doe elke dag mee aan Nederland in Beweging, en ik kan de stappen van Duco to-taal niet volgen. Zijstap-tik gaat nog net, maar daarna raak ik meteen de draad kwijt, want dan zegt-ie iets van: schuin naar voren, cha cha táp. Dat die Duco een natte ‘t’ heeft helpt ook niet echt. Sowieso erger ik me heel snel, dat zou je misschien niet zeggen maar het is wel zo. Verder ben ik sinds de lockdown begonnen met een cursus Engels via Zoom, zodat ik ook eindelijk eens kan zeggen: goh, heb je dat artikel in de New Yorker gelezen, maar helaas ben ik pas op bladzijde 63 van Roald Dahls Big Friendly Giant. Lees jij alles in de oorspronkelijke taal? Nee? Ooo, kind, ik hou van je, wat fijn, is toch ook niet te doen. Goed, en verder heeft Ben na lang aandringen meegewerkt aan een rubriek in de Margriet waarbij hij onze relatie moest beschrijven. Hij strooit nooit zo met aardige opmerkingen over mij, maar toen ik las wat hij had geschreven – zo móói, zo lief. Helemaal niet slijmerig, het gaat ook over onze moeilijke tijden, we hebben allebei weleens een ander gehad, maar het is zo verschrikkelijk mooi en oprecht, zo’n oneindig prachtig document, ook voor onze zoon en de kleinkinderen, dat ik toen ik het las meteen bijtekende voor de volgende 47 jaar. Nou, kun je hier wat mee?’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden