Hoe is het toch met...Het gele hesje dat de hand van Rutte weigerde

De vrouw die de hand van Rutte weigerde. ‘Iedere Nederlander is een geel hesje’

Hoe is het nu met Hannie Descendre, het gele hesje dat de hand van Rutte weigerde?

Hannie Descendre Beeld Rebecca Fertinel
Hannie DescendreBeeld Rebecca Fertinel

Als het bezoek binnenkomt, begint de ‘Gele-Hesjes-Vrouw Die De Premier Geen Hand Wilde Geven’ zich meteen te verontschuldigen. Nee, niet voor ‘handshakegate’. Het spijt Hannie Descendre (43) geen sikkepit dat ze, tijdens een ontmoeting in mei, Mark Rutte de hand heeft geweigerd. Haar excuses gaan over de rommel in huis. Rommel die alleen in haar verbeelding bestaat. De krappe woonkamer in de Haagse wijk Duindorp oogt smetteloos.

Haar buurt heeft net het landelijk nieuws gehaald vanwege het afgelasten van het jaarlijkse vreugdevuur op het strand. Of preciezer gezegd: vanwege de rellen die op de bekendmaking van dat besluit volgden. Hannie heeft de onrust wel meegekregen, maar was niet bij de opstootjes betrokken. Ze strijdt voor dingen die belangrijker zijn dan een brandstapel van houten pallets.

Hannie ziet ‘dat Nederland in de afgrond verdwijnt’. Ze wil Nederland samen met de andere gele hesjes ‘weer mooi maken, zoals het vroeger was’. Het moet socialer, met minder verschillen tussen arm en rijk. Ze verlangt terug naar een tijd waarin een hardwerkende arbeider nog genoeg kon verdienen om zijn gezin te onderhouden. De tijd voordat Zwarte Piet als verderfelijk symbool van het neokolonialisme werd gezien. ‘Nederland is zo verbitterd geworden, zo hard, zo barbaars.’

Nationalist

Ze spreekt trouwens liever van ‘Holland’, want die naam klinkt nationalistischer en Hannie is een fervent nationalist. ‘We mogen geen Duitser meer zijn, geen Fransman, geen Hollander. We moeten allemaal Europeaan worden en ons met elkaar vermengen tot één grijze massa zonder kleur.’

Haar volk, de woonwagenbewoners, wordt al eeuwen gemarginaliseerd. Ze groeide op in de Spoorwijk in Den Haag, nadat haar familie door het landelijk uitsterfbeleid voor woonwagenkampen ‘de huizen in was gedwongen’. Het vechten voor het behoud van de eigen identiteit is haar met de paplepel ingegoten. Net als het wantrouwen jegens het bevoegd gezag.

Als ze in de herfst van 2018 ziet hoe de gilets jaunes in Frankrijk de Franse regering op de knieën dwingen met massademonstraties tegen de verhoging van de benzineaccijns, denkt ze: zij snappen hoe corrupt hun overheid is. Dat ze moderne loonslaven zijn die zich helemaal de blubber moeten werken om die EU te subsidiëren. Ze richt de Nederlandse afdeling van de gele hesjes op, die op 1 december 2018 voor het eerst demonstreert, op het Plein in Den Haag. Ze willen uit de EU, ze willen een bindend referendum en drastische immigratiebeperking. De politie houdt tijdens dat debuutprotest drie gele hesjes aan. Typerend, vindt Hannie. ‘Een groep Irakezen mag wel met dikke houten vlaggenstokken in de hand staan demonstreren en scanderen. Maar zodra je een geel hesje aantrekt, is het: pats, boem, over.

null Beeld ANP
Beeld ANP

Geen hand voor Rutte

Begin mei volgt de geruchtmakende ontmoeting met premier Rutte. Vijf gele hesjes mogen langskomen in zijn Torentje. Van tevoren hebben ze afgesproken dat ze Ruttes uitgestoken hand zullen weigeren. ‘Rutte is een marionet van de nieuwe wereldorde, van de EU. Hij denkt alleen maar aan Europa, terwijl hij de volksvertegenwoordiger van Holland is.’ Hannie wil met die actie een ‘statement’ maken, ze wil tegen Rutte zeggen: ‘Jij treedt nu af óf je gaat onze eisen inwilligen’, maar de ontmoeting verloopt anders dan gepland.

Het Torentje staat vol cameraploegen en fotografen die de ontvangst van de gele hesjes registreren. Ze leggen vast hoe Hannie, druk telefonerend, Rutte bij binnenkomst straal voorbijloopt. Als de delegatie weer naar buiten komt, vragen de journalisten alleen maar naar dat moment. In het manifest dat de hesjes hebben opgesteld, is niemand meer geïnteresseerd. Hannie: ‘Dat was bálen. Dat telefoontje heeft het verpest.’

Dat ze bellend naar binnen liep, was namelijk stom toeval. ‘Mijn neefje zou oppassen, maar ’s ochtends kregen we knallende bonje. Dus hij besloot doodleuk niet te komen, waardoor ik op het laatste moment een andere oppas moest regelen. Vlak voordat ik het Torentje werd binnengeleid, belde de vader van mijn kind om te zeggen dat hij onderweg was. Ik kreeg niet meer de kans op te hangen voordat we bij Rutte naar binnen moesten.’

Deceptie

Het gesprek met de premier draait uit op een deceptie. ‘Voor hem waren we gewoon een reclamestunt, een paradepaardje. Zo van: kijk mij eens een goede premier zijn, want ik kan het zo goed vinden met de gele hesjes! Intussen wil de VVD niet eens een raadgevend referendum, de VVD wil alleen maar die ketting nog strakker trekken. Er zijn maar twee politieke partijen die net als wij voor het Zwitserse referendummodel zijn: Forum voor Democratie en de PVV.’

Een tweede ontmoeting tussen de gele hesjes en Rutte, op 18 november, levert even weinig op. Hannie gaat provocerend verkleed als Zwarte Piet en geeft Rutte opnieuw geen hand. De premier regelt voor haar een audiëntie bij de Haagse wethouder Boudewijn Revis, die het woonwagenbeleid in zijn portefeuille heeft. ‘Binnen een uur wist ik dat er in Den Haag geen nieuwe kampen zullen komen, hoogstens een paar vakken.’

Desondanks gelooft ze nog steeds dat de gele hesjes voor een revolutie kunnen zorgen. Als mensen maar de straat op gaan, net als zij. ‘Ik zou het fijn vinden als je dat benadrukt in je artikel: de mensen moeten meer zelf nadenken en massaal in actie komen. Want élke inwoner van Nederland is een geel hesje. Ze hebben het alleen nog niet door.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden