sander donkersin 150 woorden

De vraag waarom de afvalgrijper om zich heen grijpt verdient grondiger graafwerk

null Beeld

Wandelend door de stad zag ik ineens overal mensen met een afvalgrijper in de ene hand en een zak in de andere, jagend op rondslingerende peuken en patatbakjes. Zij deden dit niet voor hun werk, noch voor straf. Het gebeurde in bontjas, het gebeurde in joggingbroek. Solo en in groepsvorm. Jong, oud, man en vrouw.

De vraag waarom het grijpen om zich heen grijpt, verdient grondiger graafwerk, maar ik zie er een tegenpool in van de coronademonstraties. Hetzelfde ongerichte verlangen om ‘iets te doen’, maar dan lekker praktisch en concreet vertaald. Rustiger ook. Grijpen geeft grip, op een blikveld zonder blikjes. Schoon is alvast beter dan vies.

Prima trend dus, al wil ik waarschuwen voor grensoverschrijdend gegrijp. Gegrijp dat de boodschap ‘dan doe ík het verdomme wel’ verkondigt. Dit voor de dame die vlak naast mijn voeten met driftige happen van haar stokje een chipszakje bij de lurven greep. Haar echtgenoot was het met me eens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden