ColumnAaf Brandt Corstius

De Verstokte Oudere Disneyfans gaan niet voor de attracties, ze zijn hier voor de sfeer

null Beeld

Het zal nog even duren voordat ik een pretpark in mijn hoofd niet meer een doorstroomlocatie noem. ‘Leuke doorstroomlocatie is dit’ – op die gedachte betrapte ik mezelf in Disneyland Parijs.

Het zal ook nog even duren voordat ik een pretpark, terwijl ik er rondloop met duizenden andere mensen, niet compleet leeg visualiseer. De gedachte aan een in coronatijd gesloten Disneyland kwam alsmaar in me op.

Main Street, de Disneystraat waar je meteen na de ingang in belandt, met zijn ouderwetse, volledig uit plastic opgetrokken koekenbakkertjes en ijssalonnetjes, was natuurlijk tijdenlang leeg. Nergens klonk keihard It’s a Small World After All, nergens was een Disneymedewerker met een prikker bezig om papiertjes van de stoep te prikken, want er was niemand om papiertjes achter te laten.

Eng.

Ik had te doen met de groep die ik pas nu, tijdens mijn eerste bezoek aan Disneyland Parijs, leerde kennen: de Verstokte Oudere Disneyfans. Verstokte Oudere Disneyfans heb je veel in Disney. Je herkent ze omdat ze een keycord om hun nek hebben met daarop pins die allerlei Disneyparkjubilea memoreren, waar zij bij waren. Of je herkent ze aan hun rugzak, waaraan dertig licht verlepte Disneyknuffels hangen.

De Verstokte Oudere Disneyfans gaan niet voor de attracties, dat stadium zijn ze voorbij. Ze zijn hier voor de sfeer. Ze lopen op en neer door Main Street, of zitten met hun rugzak vol knuffels in het telefoonoplaadstation bij Star Wars lekker een beetje om zich heen te kijken.

Wat zal het voor die fans zwaar zijn geweest dat ze maandenlang niet naar Disney konden, dacht ik. Al zouden ze vast thuis allemaal eigen mini-Disneylanden hebben, maar dat is natuurlijk niet hetzelfde als een officieel pretpark waar iemand met de regelmaat van de klok keihard de openingsmuziek van Up opzet.

Maar nu was het er allemaal weer, en hoe. Oké, Disney had al zijn personeelsleden opgedragen dat ze niet alleen Disney-superaardig tegen je moesten doen, maar ook de hele tijd bezoekers moesten toeblaffen dat iedereen een mondkap op moest, de hele tijd, ook buiten, ook als je een kleuter was. Dat nam iets van de magie weg.

Verder was het, vermoedde ik, ouderwets Disney voor de Verstokte Oudere Disneyfans.

Aan het eind van de dag reed er een praalwagen door Main Street, met daarop Ariel, Sneeuwwitje en wat Disneyprinsessen die een dansje deden. Achter de wagen sjokte een lange sliert mensen aan, met voorop twee vrouwelijke Verstokte Oudere Disneyfans die het dansje dromerig meedansten, de ogen halfdicht, de bewegingen zo goed in hun hoofd dat ze niet meer hoefden na te denken.

Dit was de doorstroomlocatie van hun leven, en ze mochten er eindelijk weer doorheen stromen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden