Column Caspar loopt

De stemming op ‘handhavingsdag’ in de Biesbosch is joviaal en toegeeflijk

Aflevering 253: Mee in de boot met een handhaver, die haast overal met open armen wordt ontvangen.

Op het Gat van de Kampen vaart Jeroen van der Werff, boswachter handhaving in de Biesbosch, af op een rubber motorbootje dat te snel over het water scheert. Beteuterd tuft de jonge opvarende mee naar de Rietplaat, waar zijn familie op het strandje zit. Zijn vader knijpt een leeg blikje Heineken dicht, gooit het op de stapel onder een tafeltje, en geeft toe dat hij fout zit; het bootje is ook niet geregistreerd. Een duur middagje wordt het zo, maar toch is hij blij om handhavers te zien. Want op zijn beurt snapt hij niet dat andere mensen hier hun troep niet opruimen. ‘We komen hier al jaren,’ zegt hij, ‘en het moet wel netjes blijven.’

Het blijkt al snel op deze ‘handhavingsdag’: recreanten, bootjesmensen, vissers, avonturiers, natuurliefhebbers, ze hebben allemaal een band met de Biesbosch. Maar wel elk een andere band.

Door het Gat van Honderd en Dertig. Het is opvallend rustig. We horen zowaar een wielewaal, als we een visser controleren op zijn vergunning. De visser is ook al blij om de handhavers te zien. ‘Vroeger had je gewoon de vaste mensen.’ Hij groeide hier min of meer op, zegt hij, hij vist hier al tientallen jaren, en zag de veranderingen. De oprukkende ‘snelwegmentaliteit’ vooral.

Recreatie in de Biesbosch Beeld Caspar Janssen

Pas in de Aakvlaai, in de buurt van de jachthaven van Hank, valt er weer wat te handhaven. Tentjes moeten worden afgebroken, want wildkamperen mag hier niet. Niet leuk, geeft Van der Werff toe, ‘maar als we het toestaan, staat de hele Biesbosch binnen de kortste keren vol met tentjes.’ Even later zwicht hij toch. Een jong Duits echtpaar met kinderen, het is al avond, de kleinste van de kinderen slaapt al in een tentje, en het echtpaar heeft geen boot. Van der Werff concludeert: ‘Overmacht.’

Dan nog een ontmoeting met vaste bezoekers bij een partytent, die hun gettoblaster even pesterig op luid hebben gezet. Hier blikjes Bavaria, dit is de Brabantse kant. En ook hier is de stemming joviaal en toegeeflijk.

Je wordt een beetje mild van zo’n dag: voor de handhavers, en gek genoeg ook een beetje voor de gehandhaafden.

Beeld Renate Beense
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.