Postuum Laura Maaskant (1994-2019)

De levenslust straalde van schrijver Laura Maaskant (25) af

Ze leefde het leven duizendvoudig in de korte tijd die ze had. Haar boek Leef! haalde de bestsellerslijst. Ze nam afscheid met een kwinkslag.

Beeld Wim van de Hulst

Ze had een ziek lichaam, maar ze voelde zich niet ziek. Ze wilde zich niet laten meeslepen door de omstandigheden waarin ze moest leven. Laura Maaskant leefde voor het moment. ‘Ik heb wel een enorme drive om alles wat er komt meteen aan te grijpen. En alles te leven en te doorleven. Door mij los te maken van de tijd, kan ik vrij zijn in wat ik wil zijn en wat ik te doen heb’, zei ze in 2015 in een interview in de serie De Verwondering, die onlangs op de zondag na haar dood nog werd herhaald.

De levenslust straalde van haar af, net als de wijsheid, de weldenkendheid, het relativeringsvermogen en de compassie voor anderen. Ze was een mooie spring-in-’t- veld in de lente van het leven waarvan het omhulsel door de uitgezaaide kanker al op haar 15de in de herfst van haar leven raakte.

Maar ze wilde niet boos zijn op het omhulsel, omdat dat soms rare capriolen uithaalde, omdat dat haar ook zoveel andere mogelijkheden had gegeven, zoals lopen. De televisie-interviews met haar naar aanleiding van haar boek Leef! – bij Coen Verbraak, Knevel & Van den Brink en Annemiek Schrijver – waren een voor een monumentjes. Doordat ze niet lang had, zei ze het leven veel krachtiger en mooier te beleven.

Ze viel daarbij terug op een citaat van Etty Hillesum, de Joodse dagboekschrijfster die in Westerbork wist wat haar boven het hoofd hing. ‘En leven we niet elke dag een heel leven? En doet het ertoe of we enkele dagen korter of langer leven? Ik heb dit leven al zo duizendvoudig geleefd en ben al zo duizendvoudig gestorven dat er niets nieuws meer komen kan. Is dat een soort blaséheid? Nee. Het is van minuut tot minuut het leven duizendvoudig leven. En daarbij hoort ook een plaats geven aan het lijden.’

Laura Maaskant werd geboren in Ens, vlak bij Emmeloord, als nakomertje in een gezin met drie oudere broers. Op haar 15de jaar werd kanker bij haar ribben vastgesteld.

Zij besloot een dagboek bij te houden over haar ziekte. Een jaar later werden drie ribben verwijderd, waarna ze genezen leek. Ze pakte een studie kunstgeschiedenis op aan de VU in Amsterdam. Ook haalde ze de publiciteit met haar Montour Laura – een 1.600 kilometer lange fietstocht vanaf de Mont Ventoux naar Emmeloord – waarmee zij geld inzamelde voor de stichting Doe Een Wens.

Maar in de lente van 2013 bleken de kankercellen te zijn uitgezaaid naar haar longen, waarop ze besloot geen behandelingen meer te ondergaan. Ze gaf haar studie op en wijdde zich aan het schrijven van een boek. Een jaar later publiceerde ze Leef!, dat in Nederland de top van de bestsellerlijst haalde, in het Duits werd vertaald en werd bewerkt tot een theaterproductie met Jamie Grant in de hoofdrol.

Ze gaf lezingen, ook op congressen van artsen, maar uiteindelijk wilde ze niet alleen met haar ziekte bezig zijn en pakte ze een nieuwe studie rechten op met als specialisaties straf- en gezondheidsrecht. Hierbij deed ze mee aan een uitwisselingsprogramma, waarbij ze een half jaar aan de Cornell University in de VS studeerde. Ze was al bezig met haar master toen de ziekte verergerde, en longontstekingen haar leven moeilijker maakten. In juli kreeg ze een longbloeding en kon ze zich sindsdien alleen nog in een rolstoel verplaatsen. Op 15 augustus overleed ze op 25-jarige leeftijd.

Laura Maaskant werd na een herdenkingsdienst in het Nieuwe DeLaMar begraven op Zorgvlied – in een jurk die ze al vele jaren geleden had gekocht voor die gelegenheid. Met gouden naaldhakken. ‘Ik hoef er niet op te lopen’, zei ze – ze wilde met een kwinkslag afscheid nemen van het leven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden