‘De homo’ staat niet voor ‘onze cultuur’

De homorechten zijn volgens Neil Gouw een stok geworden om mee te kunnen slaan in het integratiedebat. Alsof alle autochtonen zo vooruitstrevend zijn....

Er gaat geen week voorbij of je hoort opmerkingen over ‘kut-Marokkanen’. De laatste tijd klinkt dat woord vaak na incidenten van potenrammerij, waarvan vorige week weer sprake was in Amsterdam (Binnenland, 25 juli). Wat mij daarbij vooral opvalt, is dat ‘de homo’ in korte tijdsymbool is geworden voor ‘de Nederlandse cultuur’ – de autochtone cultuur dan.

Deze opgedrongen symboolfunctie kan een zegen zijn voor de homo-emancipatie, maar ongewild wordt nu over de ruggen van de homo’s doodleuk het integratiedebat uitgevochten. De acceptatie van homoseksualiteit is de facto een toets geworden waaraan iemands integratie wordt afgemeten. Ineens presenteert iedereen zich als voorvechter van homorechten en bijna altijd nét wanneer integratie ter sprake komt, terwijl deze twee complexe onderwerpen er niets mee opschieten wanneer ze met elkaar worden vermengd.

Allereerst kan de oprechtheid van de nieuwe strijders voor homorechten ernstig in twijfel worden getrokken. Waar is diezelfde gedrevenheid na soortgelijke hate crimes waarbij eens een keer geen Marokkanen betrokken zijn, zoals bijvoorbeeld eerder dit jaar in Amsterdam toen twee Canadezen tekeergingen tegen Nederlandse homo’s? Met de vraag of er wel of niet voor homorechten moet worden gestreden, wordt blijkbaar selectief omgegaan.

Deze selectiviteit bevestigt langzaamaan het vermoeden dat de homobelangen misbruikt worden voor politiek gewin. Je hoort Geert Wilders al roepen: ‘Blijf met jullie poten van onze poten af!’ De homorechten zijn teruggebracht tot slechts een stok om mee te kunnen slaan in het integratiedebat. Vergelijk het met de manier waarop de ChristenUnie-fractie in de Utrechtse gemeenteraad plotseling zij aan zij ging staan met de vrouwenemancipatiebeweging toen die ‘vrouwonvriendelijke’ bikiniposter verwijderd moest worden.

Ten tweede veronderstelt een dergelijk gebruik van de homorechten als ‘stok’ dat de homo-emancipatie in Nederland – en met name onder autochtone Nederlanders – voltooid is. Gegniffel alom wanneer we lezen dat ook in Polen de Teletubbie Tinky Winky onderwerp van discussie is geworden. Dat impliceert dat alle autochtone Nederlanders vóór homorechten zijn. Wie dat niet is, is blijkbaar blijven hangen in de Middeleeuwen. Vreemd, want er is nog zo veel werk te verzetten in het – naar eigen zeggen – homovriendelijkste land ter wereld. Bloedbanken mogen homoseksuelen weigeren, geen enkele profvoetballer durft uit de kast te komen en je partner van gelijk geslacht meenemen naar bedrijfsborrels geldt vaak nog als ongunstig voor je carrièreperspectieven. Dit zijn niet bepaald terreinen in de samenleving waar louter allochtonen de dienst uitmaken.

Is het gemakkelijker om alle homohaat in de schoenen van ‘die Marokkanen’ te schuiven – ze zijn toch al het pispaaltje van de samenleving – dan te erkennen dat dit verschijnsel ook onder autochtonen voorkomt? Menig autochtone Nederlander vraagt zich nu namelijk af of een kritische mening nog wel mag over zaken als homohuwelijk of adoptie door homostellen, nu ‘de homo’ zo verdedigd wordt in het integratiedebat. En hoe denken ze op de Veluwe eigenlijk over zulke onderwerpen? Ideeën bij conservatieve christenen over homoseksuelen verschillen in essentie niet zo veel van die bij conservatieve moslims. Waarom roept niemand om inburgeringscursussen voor de Bible Belt als homorechten blijkbaar zo’n belangrijke pijler van de Nederlandse samenleving vormen?

Van mij hoeven de zwarte kousen niet op inburgeringscursus. Evenmin moet iedere allochtoon bij eerste kennismaking aangeven hoe hij of zij over homo’s denkt. Niemand heeft er baat bij wanneer een complex onderwerp als potenrammerij vermengd wordt met het even complexe integratiedebat. Mensen mishandelen vanwege hun geaardheid is al erg genoeg. Laten we dan ook elk maatschappelijk onderwerp apart behandelen in plaats van alles met elkaar in verband proberen te brengen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden