Week uit

De eerste dag oefenen op het toneel brengt het slechtste boven in Eric de Vroedt

Eric de Vroedt Beeld Ivo van der Bent
Eric de VroedtBeeld Ivo van der Bent

De week zit erop. Artistiek leider van Het Nationale Theater Eric de Vroedt (49) wekt zijn moeder tot leven en blijkt een echt ‘regisseurtje’.

De band tussen moeder en kind is niet altijd een gladgestreken laken, zo laat die van Eric zich het best omschrijven als ‘een complexe’. ‘Mijn moeder praatte veel, was rationeel, intellectueel, stond gretig in het leven, maar haar gevoelens uitte ze niet. Ze stuurde nooit appjes met ‘Let je een beetje op jezelf?’, eerder met ‘Heb je gisteren die Tegenlicht-documentaire gezien over globalisering?’. Ik voelde meer druk dan liefde en heb me lang aan haar stem aangepast.’

Dat zal, maar een moeder blijft een moeder – ook als ze kreukels heeft. Dus maakt hij nu, bijna een jaar na haar dood, een voorstelling over haar: De eeuw van mijn moeder. Tijdens de eerste doorloop gisteren, met alle acteurs voor het eerst op hun podiumplek en met alle toeters, bellen, pruiken en kledingstukken, zat hij zelf in de zaal. Notities maken. En daar stond ze, neergezet door actrice Esther Scheldwacht: ‘Als ik door mijn wimpers keek zag ik mijn moeder staan. Dat was een beetje eng, alsof ik een geest had opgeroepen, en toch ook heel mooi. Ik mis haar, ik maak de voorstelling om met haar bezig te zijn en ik kan haar tot leven wekken. Dat is de magie van theater.’

Wat ook magisch is, is dat de eerste dag oefenen op het schouwburgtoneel zelfs na jaren ervaring toch nog het slechtste in Eric boven brengt. Het gevoel van plotseling kapitein zijn op een vliegdekschip, nog zonder overzicht of vertrouwen in een goede vaart, en dan wordt-ie een kip zonder kop en bovendien geen aardige. ‘Ik ben ongeduldig, geïrriteerd. Een vervelend jongetje, voor mezelf en voor de anderen.’ Dat neemt hij ook nog mee naar huis, waar hij kwaad wordt om rommel, een vergeten verjaardagsballon en andere ruis, totdat zijn vrouw – inmiddels ook gepokt en gemazeld – hem met een ‘Ga je nu thuis ook het regisseurtje uithangen?’ in één rechte lijn naar de douche dirigeert. ‘Want daar kom ik tot rust.’

Moeder de vrouw, vrouw de moeder: soms heb je een strijkijzer nodig, soms zijn ze het zelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden