De bom maakte Kosto kwaad, niet bang

In de late jaren tachtig en de vroege jaren negentig pleegde de actiegroep RaRa een aantal gewelddadige aanslagen. In 1991 was het doelwit de woning van Aad Kosto, toen staatssecretaris van Justitie....

Wraakgevoelens heeft hij niet. Maar Aad Kosto (68) vindt het ‘erg jammer’ dat de daders van de bomaanslag op zijn huis, vijftien jaar geleden, nooit voor de rechter zullen komen.

Vanuit zijn luxe werkkamer bij de Raad van State in Den Haag blikt hij terug op de aanslag. De zaak verjaart vandaag. De daders kunnen niet meer strafrechtelijk worden vervolgd.

De bom ontplofte om vier uur ’s nachts. De PvdA’er Kosto, die als staatssecretaris van Justitie in het derde kabinet-Lubbers verantwoordelijk was voor het asielbeleid, was een uur eerder gebeld door de politie. Die was gewaarschuwd door de daders. Kosto zette zijn kat August buiten en ging naar vrienden verderop, omdat de politie de melding serieus nam.

Kort na de explosie keerde hij terug bij zijn verwoeste woning in het Noord-Hollandse Grootschermer, waar hij de kat levend terugvond. In krantenverslagen van destijds staat dat hij direct een vastberaden indruk maakte. Nu zegt hij daarover: ‘Ik wilde uitstralen dat de aanslag mijn werk en beleid niet zouden beïnvloeden. Terreur mag geen effect hebben.’

Kosto was niet bang of geschrokken. ‘Ik was gewaarschuwd. Het ging de daders niet om mij; ik was een symbool. Ze wilden me niet doden. Ik vond het onzin dat ik daarna extra werd beveiligd.’

Woede was de enige emotie die hij na de aanslag voelde. ‘Ik was heel kwaad dat ze meenden dat je in een democratie een bomaanslag kunt plegen.’

De daders zijn nooit gevonden. Toch twijfelt Kosto er niet aan dat de aanslag is gepleegd door RaRa. Hij baseert zich op een verklaring van de terreurbeweging (zie kader) en mededelingen van de politie. Die vertelde hem dat leden van RaRa tijdens buurtonderzoek waren herkend, met behulp van foto’s. Ze waren eerder in het dorp geweest, om de aanslag voor te bereiden.

Kosto heeft geen klachten over de politie en de Binnenlandse Veiligheidsdienst (de voorloper van de AIVD). ‘Ze waren eager om deze zaak op te lossen. Maar de informatie over de daders kwam vooral van de BVD. Daarmee kun je in de rechtszaal niet wettig en overtuigend bewijzen dat iemand iets heeft gedaan. Dat begrijp ik.’

De oud-staatssecretaris hoopt dat de daders zich alsnog melden, nu de zaak is verjaard. ‘Maar ik denk dat ze zullen wachten, want er kan nog een schadeclaim komen van mijn verzekeraar.’

Hij wil dat RaRa publiekelijk verantwoording aflegt. ‘Dat is belangrijk voor de rechtsstaat. Zeker als ze tot het inzicht zijn gekomen dat de aanslag op onterechte gronden is gepleegd.’

Zelf heeft hij alles verwerkt. Al vindt hij het niet echt prettig dat hij er nog geregeld mee wordt geconfronteerd, als de beroemde foto van hem en zijn kat te zien is in de media. De vraag die hem het meest wordt gesteld is: hoe is het met August? ‘Ik kan u vertellen dat hij helaas te jong is overleden, in 1997.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.