'De bende van de Korenwolf' doet de overgangen nu eens goed

Jeugdtheater Sommige voorstellingen moeten het hebben van een indrukwekkend toneelbeeld, andere maken indruk door een prachtige tekst. De familiemusical De bende van de Korenwolf, naar de serie kinderboeken van Jacques Vriens, betovert door iets wat op het eerste gezicht vrij technisch lijkt: de overgangen....

Toch kunnen overgangen een stuk maken of breken. Het is hinderlijk als het oog tussen twee scènes in blijft haperen, als samenhang zich slechts stroboscopisch openbaart.

Regisseur Machteld van Bronkhorst heeft die mogelijke valkuil uitstekend omzeild. Op het vrij kale toneel staat een zevental acteurs en op het filmdoek zijn ze er ook, maar dan met op de achtergrond een hotelletje in Limburg, hardwerkende ouders en de boze butler, gespeeld door Jacques Vriens.

Het verhaal komt rechtstreeks uit de serie over Hotel de Korenwolf. De vier hotelkinderen hebben het druk: er logeert een beroemde popzangeres in hun hotel die wordt achterna gezeten door een paparazzo. Tegelijkertijd wordt hun oma oud en moet ze misschien naar een bejaardentehuis. Iets waar niemand op zit te wachten.

Al na een minuut of tien ben je vergeten dat er steeds tussen toneel en film gewisseld wordt en lijkt het Limburgse landschap zich tot op de bühne uit te strekken. Meestal zijn de filmopnames van Joost, een van de Korenwolfkinderen.

In het boek is Joost fotograaf, in de musical is hij uitgegroeid tot cameraman, iets wat de vanzelfsprekendheid van de filmbeelden nog vergroot.

Het ‘musicaldeel’ van de voorstelling laat nog te wensen over. De muziek ligt goed in het gehoor, maar de liedteksten zijn erg plat met rijmschema’s als: ‘winterpeen, dobbelsteen, gemeen’ en ‘lijf niet strak, in de prak, liftgemak’ . Bovendien blaken de acteurs niet van zangtalent (met uitzondering van Audrey Kluiters), waardoor het tweede deel met veel zang wat bleekjes afsteekt tegen het eerste deel.

Gelukkig is er de Grande Finale met oma die, gered van het tehuis, met een traplift traag van boven naar beneden zweeft. Haar stralende glimlach bezit wat de hele voorstelling heeft: charme.

Jowi Schmitz

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden