De hospitaWil Verbiezen (62) en Aricio Felter (23)

‘Dat er iemand in een kamer naast me slaapt, dat voelt veilig’

In de rubriek De hospita interviewt Kustaw Bessems mensen over de boeiende ­ver­houding tussen verhuurder en commensaal.

Wil Verbiezen (62) en Aricio Felter (23). Beeld Erik Smits
Wil Verbiezen (62) en Aricio Felter (23).Beeld Erik Smits

‘Ik zat er doorheen, die eerste keer dat ik Wil ontmoette’, zegt huurder Aricio Felter. ‘De kennismaking ging wel goed – ik was positief en enthousiast – maar ik was een beetje op.’

‘Ik kon dat niet aan je merken’, zegt verhuurder Wil Verbiezen. ‘We hadden een klik. De hartelijkheid van Aricio maakte mij nieuwsgierig. Eigenlijk mochten we elkaar vanwege corona geen hand geven...’

Felter: ‘Ik wilde het per se.’

Verbiezen: ‘Als gebaar van dankbaarheid.’

Felter: ‘Zoals Wil hier op zijn sokken in de flat stond, dat voelde oké. En de omgeving viel bij mij goed. Zo rustig. Hiervóór, toen ik bij het Leger des Heils woonde, wist ik: als ik mijn kamer af ga, is er gegarandeerd chaos, gezeik, intimidatie.’

Verbiezen: ‘De eerste dag dat hij hier woonde, blowde hij. Ik rook het tot op mijn slaapkamer en zei: moet dat nou? Sindsdien heeft hij het niet meer gedaan.’

Felter: ‘Wil was best wel van: bam, in je gezicht, vriend! Dat hielp mij. Ik wist dat ik fout zat, maar dat je het dan toch doet, dat is het asociale van drugsgebruik.’

Felter (23) is bij gemeenteambtenaar Verbiezen (62) terechtgekomen via Kamers met Aandacht, een organisatie die jongeren uit de jeugdzorg helpt op kamers te gaan.

‘Mijn ex is hier drie jaar geleden vertrokken’, vertelt Verbiezen op de bank in zijn appartement in Zeist. ‘Dus ik zit anders in mijn eentje op 112 vierkante meter, met vier kamers. Ik las over dit project in een blaadje van de woningbouw en dacht: ik kan van meerwaarde zijn voor een jongere die zoekende is. In ben gewoon iemand die met iedereen het gesprek wil aangaan, wie dan ook. De vorige huurder via Kamers met Aandacht kon na een jaar op eigen benen staan. Met Aricio hebben we afgesproken dat hij drie jaar blijft.’

Wil Verbiezen. Beeld Erik Smits
Wil Verbiezen.Beeld Erik Smits

Felter: ‘Ik woon hier nu een halfjaar. Ik had structuur en rust nodig. Bij het Leger des Heils ging het niet goed met me. Als je veel probleemjongeren bij elkaar zet, wordt dat gewoon één groot probleem. Veel ruzies, geweld, politie, drama.

‘Mijn biologische ouders konden niet voor me zorgen. Ze hadden het goed voor elkaar in Suriname, maar verhuisden naar Nederland toen ik 5 was, dachten het nog beter te krijgen. Ze waren veel te hardhandig. Buren waarschuwden mijn juf. Ik heb daarna elke soort woongroep wel gezien. Daar heb ik niets over te klagen, ik heb een goede jeugd gehad. Het ging pas mis toen ik bij een pleegmoeder kwam. Die kon mij niet handelen en heeft me uiteindelijk op straat gezet.

‘Een jaar heb ik in de crisisopvang gezeten. Dingen gezien die je op die leeftijd niet wilt zien. De junkies waar ik vroeger grapjes over maakte, daar sliep ik ineens naast. Daarna kwam ik bij het Leger des Heils in een project voor zelfstandigheidstraining. Maar daar ging ik juist rare dingen doen. Van mezelf ben ik vriendelijk, maar daar werd ik boos en agressief. Ik had zoveel in mijn leven gehad: mijn mbo-diploma gehaald bij defensie, mijn rijbewijs. En nu had ik niets meer. En als ik dan een jongen zie die net zo boos is als ik, maar helemaal rustig wordt van blowen, ga ik dat ook doen. Een van de trainers daar kende de vorige huurder van Wil en vroeg: is dat niets voor je?

‘Ik moest er wel voor werken. Binnen een paar maandjes een man worden. Want ik moet mijn huur kunnen betalen, vervoer naar werk fiksen. Ik ben nu bezorger bij Albert Heijn, in zo’n grote bus. Ik heb weer een doel. En dat er iemand in een kamer naast me slaapt, dat voelt veilig. Dat is nieuw voor me. Er is iemand die achter mij staat.’

Aricio Felter, ook bekend onder zijn artiestennaam Arrkie. Beeld Erik Smits
Aricio Felter, ook bekend onder zijn artiestennaam Arrkie.Beeld Erik Smits

Verbiezen: ‘Er gaan geen deuren op slot. Ik wil vertrouwen geven aan die jongen. Ik zie de meerwaarde voor hem én voor mij.’

Felter: ‘Als ik thuiskom, is het: hey, Wil! We zitten hier meestal samen op de bank.’

Verbiezen: ‘Het geeft een financieel voordeel, natuurlijk. Maar het belangrijkste is elkaar vinden. Ik heb kinderen van 40 en 39 en hier ben ik ook weer een beetje de vader die tips geeft hoe je iets oplost. Het is leuk met die gozer.’

Felter: ‘Gister ging ik koken en dan zeg ik: eet je mee? Doet hij ook weleens.’

Verbiezen: ‘We hebben dat niet in de agenda staan.’

Felter: ‘Ik heb nog weleens een slippertje met blowen. Bijvoorbeeld als ik in de studio zit.’

Verbiezen: ‘Moet je eens vragen wat voor muziek hij maakt.’

Felter: ‘In Utrecht ben ik een bekende drillrapper. Arrkie is mijn artiestennaam.’

Verbiezen: ‘De emotie erin vind ik wel mooi, maar het is zulke agressieve muziek met teksten waarvan je denkt...’

Felter: ‘Dat komt gewoon door struggles. Ik snap dat het niet door iedereen wordt gewaardeerd, want jongeren willen het nadoen. Maar als ik heb meegemaakt dat iemand twee keer wordt neergestoken is dat mijn verhaal.’

Verbiezen: ‘We hebben een zeker raakvlak. Ik was 17 toen ik uit huis ging. In dienst, vrijwillig. Het was een manier om het huis te ontvluchten. Mijn moeder werd al vroeg ziek, mijn vader kon het niet aan. Er waren excessen in het gezin en aan mij als oudste werd weinig aandacht besteed. Er is niet voor mij gezorgd, maar ik ben wel goed in zorg geven. Ik ben blij dat ik Aricio nu help de verleiding van de straat te weerstaan.’

Felter: ‘Leven in de stad was de shit in mijn losse tijd, op mijn 17de. Als ik 30 ben, wil ik niet meer datzelfde mannetje zijn. Ooit wil ik afgelegen wonen. Misschien in een ander land. Bij een bos. Waar het kalm is. Dat je ’s ochtends gaat jagen of zo.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden