Column Jasper van Kuijk

Dat die aso-azc’s amper worden gebruikt, is dat nou goed nieuws of juist slecht?

Je hebt van dat nieuws waarvan je snapt dat het urgent is, maar waarvan je niet weet of het nou goed of slecht nieuws is.

Voorbeeld. De Volkskrant berichtte woensdag dat er nauwelijks gebruik wordt gemaakt van de zogenaamde aso-azc’s. Die dingen heten officieel ‘extra begeleiding- en toezichtlocaties’, maar dat allitereert niet en het is meer dan vijf lettergrepen, dus daar maakte de VVD aso-azc’s van. Naar deze centra kunnen overlastgevende asielzoekers worden gestuurd voor bijsturing door een streng ­regime en ‘reflecteren op het eigen gedrag’. Mijn eerste ­reflex was: verdomme, hebben we eindelijk aso-azc’s, worden ze niet gebruikt, belachelijk. Maar nadat ik had gereflecteerd op mijn gedrag, dacht ik: wacht even, kennelijk zijn er niet zoveel overlastgevende asielzoekers als gedacht. Dat is juist heel goed nieuws.

Maar ja, dan lees je weer dat de bezettingscijfers maar voor de eerste vier maanden bekend zijn. En dat er was ­afgesproken om het aantal gehuisveste overlastgevers langzaam op te voeren, zodat het COA met de nieuwe locaties kon proefdraaien. Verdorie, dan zijn er misschien wél veel overlastgevers, alleen zitten ze nog niet in een aso-azc Bij nader inzien toch slecht nieuws. Dus boos. En dat wordt alleen maar erger als je leest dat de aso-opvang in 2017 per aso-asielzoeker 170.000 euro kostte.

Om vervolgens te lezen dat in 2017 de gewraakte opvang alleen in december operationeel was en in die maand ­zeven asielzoekers huisvestte, maar dat wel alle opstartkosten van dat hele jaar meegerekend werden. Vandaar dus die 1,2 miljoen euro voor zeven overlastgevers. O, dan valt het dus wel weer mee.

Maar tóén las ik dus dat de Volkskrant de cijfers van het COA had gekregen op basis van een Wob-verzoek. En je weet, als er een beroep is gedaan op de Wet Openbaarheid van bestuur, dan is er een schandaal onthuld. Kortom: schande, dat die aso-azc’s leegstaan, schande! Behalve ­natuurlijk als de betreffende ambtenaar het helemaal geen probleem vond om de gevraagde documenten te overhandigen. Kijk, als de Volkskrant na maandenlang wobben drie volledig dichtgelakte A4’tjes krijgt, ja dan hebben we het hier natuurlijk over een flinke misstand. Maar stel dat een beige vijftiger met een ribfluwelen jasje en een thermosfles op zijn bureau met een vriendelijke glimlach een multomap aan onze onverschrokken reporters heeft gegeven met werkelijk alle gegevens, dán wordt het een heel andere zaak.

Uiteindelijk besloot ik dat het slecht nieuws was. Want COA. Als je bij het Centraal Orgaan opvang asielzoekers werkt, dan weet je dat het zo ongeveer in je taakomschrijving staat dat je het sowieso niet goed doet. Te weinig opvangplaatsen? Slecht voorbereid. ‘Vluchtelingen, hallo dat is jullie ding toch? Hadden jullie die migratiecrisis niet kunnen zien aankomen?’ Heb je overcapaciteit, dan ben je niet efficiënt en te duur. Open je ergens een asielzoekerscentrum: niet in onze achtertuin, we willen dat slag niet. Sluit je ergens een asielzoekerscentrum: dat is wel mooi onze werkgelegenheid, ja. En blijf van ónze asielzoekers af.

Na de zomer wordt bekend gemaakt hoeveel aso-asielzoekers er ná maart in de aso-azc’s zijn geplaatst. Ik kan u nu al vertellen dat het er te veel zijn geweest. Of te weinig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.