Column Arthur van Amerongen

Daarom dank ik Wodan dat ik in een van de mooiste beschermde natuurgebieden van Europa woon

Ik ben een natuurmens. Pa bracht mij de liefde voor flora en fauna bij tijdens urenlange wandelingen over de Veluwe. In zijn ransel zaten boeken van Jac. P. Thijsse, vogelgidsjes van L. Tinbergen en naslagwerken over paddestoelen. Tijdens het wandelen zong hij liedjes van Schubert.

Het was een zuivere, basale passie voor de natuur, niet dat bizarre boomgeknuffel van prinses Irene en aanverwante gekkigheid.

Thuis las pa dikke pillen van Herbert Spencer, Carl Linnaeus en Charles Darwin maar ook De naakte aap van Desmond Morris. Van die boeken snapte ik natuurlijk geen biet maar ik vond de blote juffrouw op het omslag van De naakte aap bijzonder fascinerend.

Bioloog Herbert Spencer bedacht de term survival of the fittest en werd de goeroe van het sociaal darwinisme. Daar moest mijn ouwe heer niks van hebben, want dat associeerde hij met het gemarcheer van de Wandervögel en Rudolf Steiner, die hij maar een griezelig kereltje vond.

Ik zwichtte uiteindelijk voor de roep van de grote stad, maar de natuur bleef lokken. In Amsterdam stelde die niet veel voor. Ik was al tevreden met het Vondelpark, begraafplaats Zorgvlied en het Amsterdamse Bos. Het liefst kwam ik in het prachtige Beatrixpark. 

Nu las ik in Het Parool tot mijn schrik dat in en rond het park 14.400 bomen moeten wijken om te zorgen voor betere bereikbaarheid van de Zuidas en de noordelijke Randstad. Hiervoor wordt 6 kilometer van de A10 verbreed.

De Groene Khmer in de Stopera beloofde plechtig de bomen pas te kappen als dat voor de werkzaamheden echt nodig is. Ik ga er gevoegelijk van uit dat de ecocide doorgaat, want de Zuidas is natuurlijk veel beter voor het klimaat dan zo’n stom parkje dat toch geen cent oplevert.

Het opgebrachte hout moet een tweede leven krijgen in de vorm van vogelhuisjes of bankjes. Wat zullen onze gevleugelde vrindjes blij zijn met hun nieuwe ecohuisjes. Maar waar komen die huisjes dan te hangen? Aan de flitspalen natuurlijk.

In de lieve groene stad bleken in 2016 alleen al in Noord 7.900 bomen ‘vermist’ te zijn. Deze gruwelijke bomenmoord vindt in heel Nederland plaats. De politiek roeptoetert over de bestrijding van de CO2-uitstoot, maar de enige bomen die overblijven in de Dutch killing fields zijn windmolens.

Daarom dank ik Wodan dat ik in een van de mooiste beschermde natuurgebieden van Europa woon. Ik ga zo lekker een eeuwenoude eikenboom knuffelen. Uiteraard in mijn blote reet.

Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.