Het eeuwige levenCora Canne Meijer (1929-2020)

Cora Canne Meijer (1929-2020): De Nederlandse Carmen was een vechter

Ze behoorde tot de vijf grote naoorlogse operadiva's van Nederland. Cora Canne Meijer liet niet over zich heen lopen en was een echte vechter, ‘net als haar moeder’. 

Cora Canne Meijer

Eén van de eerste televisie-ervaringen van schrijver Maarten ‘t Hart was een uitzending van de opera ­Carmen van Georges Bizet in 1965. Hij zag Cora Canne Meijer als de mooie en wellustige Carmen. ‘Het was een van de meest sensuele ervaringen in mijn leven’, zo vertelde hij in 2010 in Zomergasten toen hij dit fragment liet zien.

Mezzosopraan Cora Canne Meijer behoorde samen met Gré Brouwenstijn, Erna Spoorenberg en Christina Deutekom en de even­eens onlangs overleden Caroline Kaart tot de grootste naoorlogse operadiva’s van Nederland. Ze overleed op 25 augustus in het Rosa Spierhuis in Laren. Door een herseninfarct was het voor haar al moeilijk om nog te schrijven, te ­lezen en te schilderen, een van haar grote hobby’s nadat ze haar carrière als zangeres en docent had beëindigd.

Cora Canne Meijer werd geboren in Haarlem. Haar vader Johan Canne Meijer was vertegenwoordiger in auto-onderdelen, haar ­moeder had een kantoorbaan. Ze had een twee jaar oudere broer Henrij die in de oorlog op tragische wijze zou omkomen bij een geallieerd bombardement, iets waarover ze niet graag sprak.

Aanvankelijk wilde ze actrice worden. Maar toen ze als kind een plaat met liederen van Schubert hoorde besloot ze zangeres te worden. Ze ging studeren aan het Conservatorium in Amsterdam en sloot zich daarna aan bij De Nederlandse Opera.

In 1950 debuteerde ze als Anina in La Traviata. Vier jaar later speelde ze met overweldigend ­succes Rosina in De Barbier van ­Sevilla. In 1957 was ze te gast bij het Glyndebourne Festival als Cherubino in Le Nozze di Figaro. In 1960 sloot de mezzosopraan zich aan bij een operagezelschap in het Zwitserse ­Zürich, waar ze haar man Gerhard Patriasz leerde kennen. Hij was hoornist in het Tonhalle Orchester en had al een dochter uit een eerdere relatie.

In 1962 kwamen ze naar Nederland. Patriasz besloot zijn hoorn meteen aan de wilgen te hangen en opende een antiekzaak in ­Amsterdam. Hun enige zoon Daniel Patriasz vindt het jammer dat hij zijn vader nooit heeft horen spelen. ‘Alle grote dirigenten zoals Böhm en Von Karajan wilden hem ooit hebben. Maar hij dacht dat na 22 jaar zijn carrière alleen maar neerwaarts zou gaan en wilde op zijn hoogtepunt stoppen.’

Patriasz wilde zijn vrouw alle kansen geven. Maar drie later later kwam er een breuk met De Nederlandse Opera. ‘Het stichtingsbestuur besloot de Nederlandse Opera te liquideren. Cora verzette zich hiertegen en was een tijd niet meer welkom in Amsterdam’, zegt zanger Albert Bonnema, een leerling van Meijer.

Maar ze maakte een fameuze ­comeback, niet alleen als Carmen maar in vele andere rollen. Vooral vanwege haar acteertalent werd ze een van de beste vertolkers van Carmen. In 1996 maakte ze nog grote indruk met de vertolking van de blinde Madelon in de opera Andrea Chénier. Drie jaar later sloot ze haar carrière af als Zita in Puccini’s Gianni Schicchi.

Cora Canne Meijer was daarnaast decennialang als hoofdvakdocente zang verbonden aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. In een interview met Vrij Nederland zei ze in 2005 dat haar leerlingen vooral zuinig moesten zijn op hun stem. ‘Je moet zoveel mogelijk de grenzen opzoeken, zonder je instrument te kwetsen. Je mag het kapitaal niet aanspreken, alleen aan de rente knabbelen. Een viool kun je vervangen, een stem niet.’ Haar zoon noemt zijn moeder een ‘echte vechter’. ‘Ik denk dat ze dat te danken had aan haar eigen moeder die als werkende vrouw ook altijd de critici de mond moest zien te snoeren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden