Communie

Homo’s en lesbiennes verlieten gisteren de mis in de Sint-Jan van Den Bosch, omdat de hostie niet werd uitgereikt. Dat mocht namelijk niet van het bisdom, aangezien het ‘meest kostbare en heilige sacrament’, de communie, niet is bedoeld voor mensen die de ‘zware zonde’ van de homoseksualiteit begaan....

‘Wat een vieze huichelachtige bende’, riep een bezoekster. Duidelijk al héél lang van God los en vermoedelijk zelfs nooit eerder in de kerk geweest. Anders had ze wel geweten dat wat in de gewone wereld huichelachtig heet, in de r.-k. kerk heel goed tot de algemeen geaccepteerde leer kan behoren.

Ach, de rooms-katholieke kerk. Als protestant van huis uit heb ik er altijd met verbazing naar gekeken. En in bewondering voor de grote flexibiliteit des geestes.

Bij ons moesten ze heel lang ook niks van homo’s hebben en bij André Rouvoet moet je er nog steeds niet mee aankomen. Wij baseren ons daarbij doorgaans op vijf bijbelgedeelten – wij zijn strikt van de letter, niet van de geest.

In het bijbelboek Leviticus staan er twee, waarvan één die zegt dat homo’s meteen ter dood moeten worden gebracht. De andere drie staan in het Nieuwe Testament en in twee daarvan is niet zozeer sprake van homo’s, als wel van ‘schandknapen’ en ‘knapenschenders’ – ook bekend uit de r.-k. kerk.

Dus al met al valt het nog wel mee, met het homovijandigheid van de Bijbel. Die is vermoedelijk van later tijden en meer een kwestie van kerk- dan van geloofsleer.

De homovijandige rooms-katholieke kerk was eeuwenlang een toevluchtsoord voor homoseksuelen. Die werden priester, monnik of non – het celibaat redde hen van de ongewenste huwelijksplicht en bracht hen in gemakkelijk contact met gelijkgestemden.

Ik vind dat wel iets moois hebben.

Ik wil niet meteen beweren dat het in de kloosters klotste van de seks, maar je hoeft niet eens een heel erg dirty mind te hebben om te beseffen dat de muren van de kerk wel de wereld, maar niet de natuur buiten hielden – sla er de middeleeuwse kronieken maar op na.

En trouwens ook de moderne kranten, want de talloze schandalen rond misbruik van jongens op kostscholen en seminaries wijzen in dezelfde richting.

De kans dat de pastoor die weigert homo’s de heilige communie te geven zélf ook gay is, is aanzienlijk. De voorganger van de zwaar bekritiseerde Bossche plebaan Van Rossem was Antoine Bodar, prototype van de homoseksuele rooms-katholieke geestelijke.

Bodar heeft daar ook nooit omheen gedraaid – hij benadrukt altijd dat de kerk slechts van hem vraagt dat hij zijn homoseksuele neigingen niet praktiseert.

Ook zo’n rijke vondst: je mag het zijn, maar niet doen.

Bodar schetste gisteren vanuit de studio van Radio Vaticana te Rome in een paar minuten op fraaie wijze de seksuele moraal van zijn kerk. Seks: alleen binnen het huwelijk, alleen tussen man en vrouw, daar kwam het op neer. Maar vervolgens kwam het schitterende katholieke voorbehoud, dat ons protestanten altijd weer van onze stoel doet vallen van verbazing.

‘Dat is de strikte leer’, zei Bodar, ‘maar het is niet voor niks de katholieke kerk’. De seksuele moraal van de kerk, zei hij, is een bouwwerk. Daar is plaats voor ‘rekkelijken en preciezen’, voor ‘leer en leven’, voor ‘theorie en praktijk’ en voor ‘ideaal en werkelijkheid’. En ‘voor een eigen geweten, mits goed gevormd’. Rijk geloof.

Wie de rijkheid van die gedachten niet doorziet en er een principestrijd van wil maken, zoals Lilianne Ploumen, kan de kerk beter verlaten. De katholieke kerk heeft wel principes, maar louter losse.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden