het eeuwige leven Cees Schrama (1936-2019)

Cees Schrama, jazzman die speelde op duizenden popsongs

Het radioprogramma Sesjun maakte hem wereldvermaard. Hij was een welbespraakt presentator en daarnaast een virtuoze muzikant. 

Cees Schrama, presentator van radioprogramma Sesjun en zelf muzikant. Beeld ANP

Hij speelde de elektrische pianoriff op de wereldhit Venus van Shocking Blue. En Cees Schrama deed als sessiemuzikant in de jaren zestig mee op vrijwel alle nummers van de oorspronkelijke The Golden Earrings. In totaal zou hij instrumentale inbreng hebben gehad in drieduizend popnummers, zoals How do you do van Mouth & MacNeal, Malle Babbe van Rob de Nijs, De glimlach van een kind van Willy Alberti en zelfs Bloody Mary van het cabareteske duo Tom & Dick. Met zijn eigen band Casey and the Pressure Group scoorde Cees Schrama een top 40-hit met het nummer Soul Tango.

Zijn grote liefde was echter de jazz. Van oorsprong was hij jazzpianist. Cees Schrama is het meest bekend als presentator van het radioprogramma Sesjun. Van de oprichting in 1973 tot 2004 was hij samen met Dick Winter de drijvende kracht achter het liveprogramma dat op donderdagavond werd uitgezonden, eerst vanuit de ‘Boerenhofstede’, later vanuit het even verderop gelegen Nick Vollebregt’s Jazzcafé, in Laren. Alle groten van de jazz traden hier op: van Lionel Hampton, Dave Brubeck en Dizzy Gillespie tot Chet Baker.

Omdat het ook werd uitgezonden door de Wereldomroep had het wereldwijd fans. Schrama was het middelpunt: welbespraakt, met humor en soms zelf meespelend. Kirsten Szameitat die het programma de laatste tien jaar produceerde, noemt hem ook ‘een baasje’. ‘Ik haalde hem vaak thuis op. Soms kon hij in de auto ook best kortaf zijn. Maar hij was een geweldenaar.’

Schrama overleed 22 mei op 82-jarige leeftijd in zijn woonplaats Baarn onder meer aan hartfalen. Hier woonde hij met zijn vier jaar oudere echtgenote Enny. Schrama leed aan suikerziekte. Op zijn uitvaart speelde een gelegenheidskwintet onder leiding van de 89-jarige trompettist Ack van Rooyen.

Schrama werd geboren in Den Haag en verloor al jong zijn ouders. Als kind leerde hij accordeon en gitaar spelen. Maar hij vond toetsen interessanter. Zijn muzikaliteit was ongeëvenaard. Hij kon onmiddellijk nummers naspelen die hij hoorde op de radio.

In 1964 kon hij in dienst treden van de platenstudio Red Bullet van Willem van Kooten als producer en studiomuzikant. Het zou zijn popperiode worden. Bij de The Golden Earrings (nog met een s) speelde hij niet alleen piano en orgel maar ook mellotron en vibrafoon. Met zijn eigen groep Casey and the Pressure Group speelde hij soulfunk, geïnspireerd door de Amerikaanse groep Booker T & the MG’s.

Na 1970 keerde hij weer terug bij zijn oude liefde, de jazz. Omdat toenmalig Tros-voorzitter Joop Landré een groot jazzfan was, kreeg hij in 1973 de kans een voor deze omroep ongebruikelijk elitair programma te mogen maken.

Het werd meteen een succes. De presentatie combineerde hij met talrijke andere activiteiten in de jazz. Hij produceerde vele albums bij de platenlabels Polydor en later en PolyGram. Koert Ligtermoet, collegamuzikant en vriend, herinnert zich dat de latere Philips-topman Jan Timmer orde op zaken moest stellen bij PolyGram. ‘Schrama stapte naar hem toe. ‘Laat mij het jazzlabel Verve maar beheren’. En binnen korte tijd blies hij het nieuw leven in.’

Ook hij was hij jarenlang bestuurslid van Buma/Stemra en zat hij in de programmacommissie van North Sea Jazz. Bijna veertig jaar lang presenteerde hij daar het programma op het hoofdpodium. In 2011 ontving Schrama een Edison voor de door hem samengestelde albumserie The Sesjun Radio Shows. Zijn memoires schreef hij op in het boek It Don’t Mean a Thing, verwijzend naar de compositie van Duke Ellington waarop volgde ‘If it ain’t got that swing’.

Gijs Groenteman gaat in onze illustere archiefkast in gesprek met mensen die hem hebben verwonderd. Rapper Pepijn Lanen, schrijver Paulien Cornelisse en kunsthandelaar Jan Six passeerden al de revue.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden