Column Caspar loopt

Caspar loopt: over een paar jaar broeden hier plevieren en foerageren kluten en lepelaars

Aflevering 273: ook met het op een kier gaan van de Haringvlietsluizen komt de echte wildheid in de delta maar mondjesmaat terug.

Een nat pak halen, dat moest een keer gebeuren. Een bescheiden nat pak, want ik loop slechts over de kade tussen de Korendijkse Slikken en de Leenherengorzenpolder richting de Spuimonding, en weer terug. Net genoeg om zeker te weten dat de wandelbroek maar beperkt waterafstotend is. Het mag de pret niet drukken. De donkere lucht en de regen, de zompigheid, het draagt allemaal bij aan het deltagevoel. Een bruine kiekendief boven de rietkragen, op de kade vliegen kleine karekieten op en neer tussen riet en struweel. Een groepje putters even verderop, in het water van de Pit ontwaar ik slobeenden tussen de meerkoetjes.

Het wandelpad is deels afgesloten, er staan werkzaamheden op het punt van beginnen. De oevers worden verlaagd, om de slikken te herstellen, en er komen een ‘struinroute’ en een uitkijktoren. In de verte het Haringvliet, ongeveer de plek waar het Wereldnatuurfonds een dag later een zandbank zal laten opspuiten. Allemaal in het kader van het op een kier gaan van de Haringvlietsluizen. Er is geld voor, dankzij de Postcodeloterij. Je kunt er van alles van denken. Dat het niet echt natuurlijk aandoet, bijvoorbeeld. Zoals ook de Marker Wadden vooral indruk maken als een staaltje projectontwikkeling van Boskalis in wat ooit Zuiderzee was, maar nu stilstaand water.

Spuimonding en grote zilverreiger Beeld Caspar Janssen

Nu ja, over een paar jaar maalt niemand er meer om, dan broeden hier plevieren en foerageren kluten en lepelaars. Intussen komt de echte wildheid in de delta ook met het op een kier gaan van de Haringvlietsluizen maar mondjesmaat terug. De kiertjes worden smal, een paar sluizen gaan af en toe een stukje open, als de waterstanden het toestaan. En pal voor de sluizen, waar de vissen zich verzamelen, zijn vissers nog volop actief. Compromissen in de delta. Voor trekvissen niet echt iets om op te bouwen.

Ik loop toch nog een eindje door, richting Spuimonding, en prijs me gelukkig dat de werkzaamheden nog niet zijn begonnen. Ik schrik grote zilverreigers op en bewijs daarmee dat ook natuurbeleving verstorend werkt. Wel een karakteristiek plaatje, het helderwit van de zilverreiger tegen de achtergrond van donkere wolkenlucht. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.