Column Caspar Janssen

Caspar loopt en ziet dat de droogte nog geen vat krijgt op het grasland bij Noordeloos

Aflevering 255: op het grasland van de biologische boeren bij Noordeloos krijgt de droogte nog geen vat. 

Lopen door het land van Kees en Maria van Gaalen, van Kaasboerderij Noorderlicht. En het land van vijf andere biologische en biologisch-dynamische boeren tussen Noordeloos en Goudriaan. Ze werken samen, de zes bedrijven, en hebben een wandelroute uitgezet over hun weilanden. Uniek, zo’n cluster van biologische boerenbedrijven, en het helpt, voor het landschap en voor de weidevogels, want het is toch flink wat aaneengesloten grond waar natuurvriendelijk wordt geboerd. In het voorjaar is het hier op zijn mooist, dan zie je de Alblasserwaard in zijn oude glorie, met kruidenrijke weilanden, die geel kleuren van de paardenbloemen, en een beetje paars van de klaver, met grutto’s, kieviten en scholeksters die zich doen gelden, kerktorens in de verte. Nu doe ik het met kieviten, hazen en de imposante blaarkoppen die grazen in het nog altijd groene, veelsoortige grasland. Het is een hobbelig weiland, zoals het hoort, de koeienvlaaien worden hoopjes met sneller groeiend gras.

De droogte krijgt nog weinig vat op deze weilanden, dat valt op, en het is logisch, zeggen Kees en Maria even later op hun terras bij hun volgens organische principes, onder architectuur gebouwde boerenhofstede. Vlinders en bijen in de bloementuin, huppelende haasjes voor onze neus, scharrelende kieviten, knotwilgen en kerktoren op de achtergrond.

Kaasboerderij Noorderlicht. Beeld Caspar Janssen

De verklaring voor hun groene weiland: de planten, de wortels en regenwormen doen het werk. Omdat er geen extra mineralen worden toegevoegd. De wortels gaan dieper, door de hogere temperaturen komt het bodemleven op gang en komen voedingsstoffen vrij. Een natuurlijk mechanisme dat in de met kunstmest en drijfmest gevoede raaigraslanden is uitgeschakeld. Daar staat tegenover dat de grasgroei in het voorjaar wat langzamer op gang komt, maar ook dat is niet meer dan natuurlijk.

Het mooie is, zegt Maria, dat boeren bij ons kunnen zien hoe het ook kan. Er is wel degelijk sprake van een olievlekwerking. Kees: ‘Je kunt allerlei argumenten gebruiken, maar ik zeg tegenwoordig vaak: je wordt er in ieder geval blijer van. Dat zien we namelijk altijd gebeuren: als boeren eenmaal, na lang worstelen, de overstap maken, valt er een last van hun schouders.’

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.