Column Caspar Loopt

Caspar loopt en baant zich een weg door de vogelwereld

Aflevering 285: de vooruitgang als vogelaar gaat ­gepaard met periodieke terugslagen.

Nog altijd baan ik me moeizaam een weg door de vogelwereld. De vooruitgang gaat gepaard met periodieke terugslagen. Onderweg maak ik denkbeeldige wegwerpgebaren, als ik weer eens heb staan turen naar een bruinige, grijzige of groenige pieper of fluiter in het struweel en geen idee heb wat het is. Om van steltlopers aan de waterkant – vaak net iets te ver weg – maar niet te spreken.

Daarom is het wel prettig als ik dan soms wel iets herken. Aan de rand van landgoed Mattemburgh, in een boomhaag, zie ik een roodborstje en op twee meter afstand een roodborsttapuit. Een vrolijk tafereel, die twee redelijk opzichtige vogeltjes die op en neer vliegen. Het is, vermoed ik, een kenmerk van de beroerde vogelaar, om een voorkeur te hebben voor kleine, herkenbare, kleurrijke vogels. Hans Dorrestijn, die zichzelf ook een beroerde vogelaar vindt, schreef het al.

Caspar Loopt.

Maar ja, dan herinner ik die keer dat ik door een telescoop naar smienten, tafeleenden, kuifeenden en pijlstaarten keek, in de verte, op het open water. Niks geen onbestemde eenden, alleen maar prachtige kleuren en elegante vormen. Door die telescoop zag ik ook een havik alsof-ie op een paar meter afstand stond, inclusief oogstreep. Sindsdien begrijp ik wel dat vogelaars met telescopen rondsjouwen. Mijn wereld, op deze tocht, blijft beperkt tot de reikwijdte van mijn verrekijker.

Gekraagde roodstaart Beeld UIG via Getty Images

Er meldt zich nog een derde vogeltje in de boomhaag. Geen roodborst, geen roodborsttapuit, maar wel weer een oranjerode borst. Vage herkenning. Zwarte nek. Van boven grijsblauw, roodachtige staart. Ik weet dat ik het weet, maar toch weet ik het even niet. Even later, in de Duintjes, veel roodborsttapuiten. Ik herken ook een paapje, ook al met oranje borst. Er loopt een vogelaar in het gebiedje. Gekraagde roodstaarten komen hier ook voor, zegt hij. Verdomd, natuurlijk, de gekraagde roodstaart, dat was die derde vogel die ik eerder zag.

Ik loop nog wat rond. In een flits meen ik een tapuit te zien. Dat zou hier kunnen. Of was het weer een paapje? Opnieuw verwarring. En dit is dan nog het relatief makkelijke spectrum van de vogels met oranje borstjes. 

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden