Caspar Loopt Aflevering 289

Caspar loopt 289: het Brabants landschap zoals het bedoeld moet zijn

Beeld Renate Beense

Aflevering 289: het Brabants landschap zoals het bedoeld moet zijn: vriendelijk, afwisselend, kleinschalig.

Het kan natuurlijk ook eens meevallen. Om te beginnen vanwege de lichtval op deze zonnige herfstdag. Eikels ploffen op de grond, paddestoelen ploppen de grond uit, zwammen vormen trapjes op boomstammen. En ik loop, voorzover dat mogelijk is, langs de kronkelende Dommel. 

Noord-Brabant heeft een imagoprobleem. Het idee is dat de provincie wordt geteisterd door een veel te hoge veedichtheid, door bergen mest en door eenzijdige bemesting en gebrek aan vruchtwisseling verschraalde landbouwbodems. Dat is ook zo, maar er zijn ontwikkelingen de andere kant op. En er is nog het nodige intact, of hersteld. Vanaf Olland loop ik het beekdal in, de laaglandbeek slingert hier nog en krijgt op meer plaatsen zijn natuurlijke loop terug. Over zandpaden langs beemden, ruige graslanden, met plukjes koeien, populieren, elzen, knotwilgen en eiken. Net buiten het beekdal dan de bolle akkers op de hogere gronden, het glooit licht, er liggen lappen grasfalt en maisakkers. Maar op sommige akkers, in het bezit van Het Brabants Landschap, wordt ecologisch graan verbouwd.

Het beekdal van de Dommel, bij Liempde Beeld Caspar Janssen

Ter hoogte van een natuurvriendelijke boomkwekerij krijg ik koffie uit de thermoskan van een tevreden fietser op een bankje. Dit is mijn landschap, zegt de Eindhovenaar. ‘Dit is wat Gerard van Maasakkers bezingt.’ Ik heb zelf het woord pastoraal in mijn hoofd, al klopt dat strikt genomen niet. 

Even later, in de buurt van hoeve Groot Duijfhuis, die al door de kartuizer monniken in gebruik was en nu dient als informatiecentrum van Het Brabants Landschap, is het plaatje compleet: lakenvelder koeien, varkens in het zand, fruitbomen. Dit is het mooiste van Brabant, zegt een medewerker die zojuist het pand verlaat, niet geheel onpartijdig. Hoe dan ook: ik heb zelf opeens ook het idee dat ik het begrijp, het Brabantse landschap, waarvan hier de contouren nog aanwezig zijn: vriendelijk, afwisselend en kleinschalig.

Ik had al een groene specht gezien, en twee geelgorzen in het struweel. Nu het Sint-Janspontje op, de Dommel over, geen ijsvogel, wel luiden de kerkklokken van Liempde. Over zandpaden, langs een kapelletje, de andere kant van het beekdal. Vanaf een fietsbrug kijk ik naar grote keizerlibellen in de Dommel, bijgekleurd door het heldere najaarslicht.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden