Paulien Cornelisse in 150 woorden

Brexitonderhandelingen zijn ook achter de schermen geen feestje

Ik keek de Belgische documentaire Brexit: Behind Closed Doors. Daarin wordt Guy Verhofstadt twee jaar lang gevolgd tijdens de Brexitonderhandelingen. Die onderhandelingen blijven wat duister, maar toch valt er veel te genieten. Op interieurgebied bijvoorbeeld. Verhofstadt bevindt zich ­alleen maar, echt alleen maar, in lelijke kantoren. De grijze ­systeemplafonds worden gespiegeld door beige tapijten, waarop bruine bureaus staan met losstaande ladeblokken. Overal liggen snoeren, de verlichting is vaalgeel. De hoge vergoedingen voor Europarlementariërs hebben er misschien voor gezorgd dat er ­verder nergens meer geld voor is?

Ook zoiets scharrigs: als Verhofstadt in Straatsburg moet zijn, dan komt zijn assistent in een campertje mee. Waarin hij ook slaapt. Dan zie je hem ’s ochtends in pak uit die camper kruipen om een croissantje voor Guy te halen, en dan begint er weer een lange dag vol vergaderingen.

Grootste eyeopener: Verhofstadt en de zijnen lijkt dit allemaal niet te deren. Ze stralen allemaal iets uit van: living the dream.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden